Α.Π. 250/2025 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΕΝΤΟΣ.

Α.Π. 250/2025 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΕΝΤΟΣ - (άρθρ. 525 παρ. 1 περ. 2 ΚΠΔ).

ΕΝΝΟΙΑ ΝΕΩΝ ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΝΕΡΟ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ Ή ΤΗΣ ΤΕΛΕΣΗΣ ΕΛΑΦΡΥΤΕΡΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ - (άρθρ. 525 παρ. 1 περ. 2 ΚΠΔ).

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ ΠΕΡΙ ΤΟΞΙΚΟΜΑΝΙΑΣ ΩΣ ΝΕΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ - (άρθρ. 525 παρ. 1 περ. 2 ΚΠΔ, άρθρ. 30 παρ. 1 Ν. 4139/2013).

Η ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΩΣ ΕΚΤΑΚΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΩΣ ΕΝΔΙΚΟ ΜΕΣΟ ΕΠΑΝΕΛΕΓΧΟΥ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ - (άρθρ. 525 ΚΠΔ, άρθρ. 528 ΚΠΔ).

ΤΥΠΙΚΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΠΑΡΑΔΕΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ - (άρθρ. 528 παρ. 1, 3 ΚΠΔ, άρθρ. 529 ΚΠΔ).

Η απόφαση 250/2025 του Αρείου Πάγου απορρίπτει αίτηση επανάληψης διαδικασίας (άρθρ. 525 ΚΠΔ) κατά αμετάκλητης καταδίκης για διακίνηση ναρκωτικών. Ο αιτών επικαλέστηκε ως «νέο στοιχείο» μεταγενέστερη ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη που τον χαρακτήριζε τοξικομανή, επιδιώκοντας επιεικέστερη ποινική μεταχείριση. Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι νέες αποδείξεις πρέπει να καθιστούν φανερή, και όχι απλώς πιθανή, την αθωότητα ή την τέλεση ελαφρύτερου εγκλήματος. Διαπιστώθηκε ότι η έκθεση βασίστηκε σε υποκειμενικές αφηγήσεις του αιτούντος χωρίς προγενέστερα αποδεικτικά στοιχεία, ενώ κατά την αρχική δίκη ο ίδιος είχε αρνηθεί τη χρήση ναρκωτικών. Υπογραμμίζεται ότι η επανάληψη αποτελεί έκτακτη διαδικασία και όχι ένδικο μέσο για τον επανέλεγχο της ουσίας της υπόθεσης.

Ν.Μ.

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Λεπενιώτη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Πρίγγουρη και Μερόπη Τζουγκαράκη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Καλλιόπης Βαρδάκη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο σε δημόσια συνεδρίασή του στο ακροατήριο του, στις 13 Δεκεμβρίου 2024, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος B.-B.-M. A. του M., κατοίκου Αθηνών, ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την απόφαση 2912/2013 του Β' Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28.3.2023 αίτηση του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 327/2023.

Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Καλλιόπη Βαρδάκη εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βιργινίας Σακελλαροπούλου με αριθμό 176/2024, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω στο Συμβούλιο σας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 529 εδ.α και 528&3 εδ.α ΚΠΔ, την από 28-3-2023, κατατεθείσα στις 31-3-2023, αίτηση του B. A. του M. R., κρατουμένου, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την σε βάρος του έκδοση της με αρ. 2912/2013 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αιτών καταδικάσθηκε αμετάκλητα σε ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ, και εκθέτω τα εξής:

Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 περ. 2 του ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιαδήποτε στοιχεία, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Δεν είναι όμως άγνωστα τα γεγονότα ή οι αποδείξεις που έχουν υποβληθεί ρητώς ή εμμέσως στους Δικαστές και έχουν απορριφθεί από αυτούς, έστω και κατ'εσφαλμένη εκτίμηση (ΑΠ 1683/2016 ΑΠ 51/2015 ΝΟΜΟΣ). Έτσι δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές, που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν από αυτούς, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης με βάση το αποδεικτικό υλικό, που έλαβαν υπόψη τους οι δικαστές, οι οποίοι την εξέδωσαν, αφού η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετακλήτου αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία.

Εξάλλου, από την διάταξη του άρθρου 528 §§1,3 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας, υποβάλλεται από τον ίδιο τον καταδικασθέντα ή το σύζυγο του, τον συνδεόμενο με σύμφωνο συμβίωσης ή τους εξ αίματος συγγενείς του μέχρι και του δεύτερου βαθμού, τον συνήγορο του ή τον Εισαγγελέα του Δικαστηρίου που τον καταδίκασε και υποβάλλεται στον Εισαγγελέα Εφετών αν η αμετάκλητη καταδίκη απαγγέλθηκε από Πλημμελειοδικείο και στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, σε κάθε άλλη περίπτωση. Τέλος, η αίτηση επανάληψης διαδικασίας μπορεί να υποβληθεί οποτεδήποτε, μη υποκείμενη σε προθεσμία, μόνον όμως, σε περατωθείσα με αμετάκλητη απόφαση οιουδήποτε ποινικού Δικαστηρίου ποινική διαδικασία, εφ' όσον με τη συγκεκριμένη απόφαση χαρακτηρίστηκε το αδίκημα ως κακούργημα ή πλημμέλημα και μόνον στις περιοριστικά οριζόμενες στις παραπάνω διατάξεις περιπτώσεις. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 528 § 3 του ΚΠΔ προκύπτει ότι για το παραδεκτό της αίτησης επανάληψης της διαδικασίας, πρέπει να εκτίθενται σ' αυτή με σαφήνεια και πληρότητα οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η επανάληψη και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν, καθώς και τα νέα στοιχεία που είναι σχετικά με την πράξη για την οποία εχώρησε η καταδίκη του αιτούντος και το περιεχόμενο αυτών, ώστε να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος της βασιμότητας της αίτησης από το Δικαστήριο (σε Συμβούλιο) που επιλαμβάνεται αυτής, διαφορετικά είναι απαράδεκτη. Εξάλλου, σύμφωνα με τα άρθρα 529 § 1 εδ. α' και 528 § 3 του ΚΠΔ αρμόδιο να αποφασίσει για την αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας είναι το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου, αν η αμετάκλητη καταδίκη απαγγέλθηκε από Εφετείο.

Στην προκειμένη περίπτωση ο αιτών με την υπ'αριθ. 2912/2013 αμετάκλητη απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών (η κατ'αυτής αναίρεση απορρίφθηκε με την υπ'αριθ. 231/2023 απόφαση του Αρείου Πάγου), κρίθηκε ένοχος της πράξης της παράνομης διακίνησης ( αγοράς, κατοχής, απόπειρας πώλησης) ναρκωτικών, και επιβλήθηκε σ'αυτόν ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ. Με την ως άνω απόφαση ο αιτών κρίθηκε ένοχος του ότι στην περιοχή της Αττικής, εντός του χρονικού διαστήματος από 1-1-2010 μέχρι και την σύλληψή του στις 28-4-2010 και σε ημερομηνίες που δεν προσδιορίσθηκαν επακριβώς, από κοινού με άλλους, αγόρασε ναρκωτικές ουσίες (ηρωίνη και κατεργασμένη κάνναβη), κατείχε αυτές και αποπειράθηκε να πωλήσει μέρος αυτών σε τοξικομανείς, πλην όμως την πράξη του δεν ολοκλήρωσε από εμπόδια εξωτερικά και όχι από δική του βούληση και συγκεκριμένα διότι ακινητοποιήθηκε από αστυνομικά όργανα που επιτηρούσαν διακριτικά τις κινήσεις του και συνελήφθη.

Για την ευδοκίμηση της αίτησής του περί επαναλήψεως της διαδικασίας, ο αιτών επικαλείται ότι δεν κρίθηκε τοξικομανής με την ως άνω απόφαση και του επιβλήθηκε η ανωτέρω ποινή, καίτοι κατά την από 3-1-2022 έκθεση του Α. Τ., ψυχιάτρου - ψυχοθεραπευτή, η οποία συνετάγη επ' ευκαιρία άλλης, μεταγενέστερης, σε βάρος του δικογραφίας διακίνησης ναρκωτικών, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθ. 652/2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, αυτός τυγχάνει τοξικομανής από 25 ετίας και χρήζει ειδικού θεραπευτικού προγράμματος απεξάρτησης. Ο ανωτέρω ισχυρίζεται ότι το εκδόν την με αριθ. 652/2023 απόφαση Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών κήρυξε αυτόν ένοχο ως τοξικομανή λαμβάνοντας υπόψη την ως άνω έκθεση και ότι εάν το δικάσαν Δικαστήριο που εξέδωσε την υπ' αριθ. 2912/2013 απόφαση είχε υπόψη του τα αναφερόμενα στην ως άνω έκθεση ιατροδικαστικής πραγματογνωμοσύνης, θα κρινόταν τοξικομανής.

Πλην όμως από την επισκόπηση των πρακτικών της υπ'αριθ. 2912/2013 αποφάσεως προκύπτει προκύπτει ότι δεν υποβλήθηκε ισχυρισμός περί τοξικομανίας του αιτούντος. Η επικαλουμένη, με την υπό κρίση αίτηση, από 3-1-2022 έκθεση του Α. Τ., ψυχιάτρου- ψυχοθεραπευτή, η οποία συνετάγη επ'ευκαιρία άλλης σε βάρος του δικογραφίας, δεν αναφέρει ότι ο αιτών τυγχάνει τοξικομανής από 25 ετίας, όπως αβασίμως ισχυρίζεται αυτός, αλλά απλώς κάνει αναφορά στο ιστορικό του αιτούντος, όπως ο ίδιος ο αιτών το ανέφερε στον διορισθέντα από τον Ανακριτή πραγματογνώμονα κατά την σχετική εξέτασή του. Ειδικότερα κατά την εξέτασή του ο αιτών, όπως προκύπτει από την έκθεση ιατροδικαστικής πραγματογνωμοσύνης, ανέφερε στον πραγματογνώμονα ότι άρχισε την χρήση της κάνναβης στην ηλικία των 15 ετών και της ηρωίνης στην ηλικία των 16 ετών και αυτά ακριβώς που ανέφερε ο ίδιος ο αιτών κατέγραψε ο πραγματογνώμονας, χωρίς αυτά να αποτελούν διαπιστώσεις του πραγματογνώμονα.

Κατόπιν τούτου αβασίμως ισχυρίζεται ο αιτών ότι ο διορισθείς πραγματογνώμονας αποφάνθηκε ότι τυγχάνει τοξικομανής από 25ετίας και ότι αν είχε υπόψη του τούτο το Δικαστήριο που εξέδωσε την υπ'αριθ. 2912/2013 απόφαση θα τον έκρινε τοξικομανή.

Μετά ταύτα, επειδή δεν υπάρχουν νέες αποδείξεις ή νέα γεγονότα καθιστώντα, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος ή ότι καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε, πρέπει η κρινόμενη αίτηση επανάληψης της διαδικασίας να απορριφθεί ως κατ' ουσία αβάσιμη, και να καταδικαστεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 578 παρ. 1 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Α) Να απορριφθεί η από 28-3-2023 κατατεθείσα στις 31-3-2023, στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, αίτηση του B. A. του M. R., κρατουμένου, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την σε βάρος του έκδοση της με αρ. 2912/2013 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αιτούντα B. A. του M. R., κρατούμενο.

Η ΑΝΤΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Βιργινία Δημ. Σακελλαροπούλου".

Αφού άκουσε την Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 περ. 2 ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, εκτός των άλλων περιπτώσεων, που αναφέρονται στο άρθρο αυτό περιοριστικά, και αν, ύστερα από την οριστική καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν νέα -άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν- γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νέα γεγονότα ή αποδείξεις είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και έτσι ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, ανεξάρτητα από το αν υπήρχαν πριν από την καταδίκη ή προέκυψαν μεταγενέστερα. Τέτοιες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων, αλλά και ήδη εξετασθέντων, συμπληρωματικές ή τροποποιητικές ή διευκρινιστικές εκείνων που είχαν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης, με την προϋπόθεση, όμως, ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή ότι καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Δεν είναι, όμως, νέα γεγονότα και δεν θεμελιώνουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή νόμου, ούτε η εσφαλμένη εκτίμηση ή αξιολόγηση αποδεικτικών μέσων, όπως και παραλείψεις ή πλημμέλειες που έλαβαν χώρα κατά την κύρια διαδικασία, κατά την οποία εκδόθηκε η καταδικαστική απόφαση.

Τέλος, δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα που δεν υπήρξαν άγνωστα, στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση αλλά αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως από αυτούς και απορρίφθηκαν, έστω και μετά από εσφαλμένη εκτίμηση των τεθέντων υπόψη τους αποδεικτικών στοιχείων ή δεν εκτιμήθηκαν προσηκόντως, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο έλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης, από νομική και ουσιαστική άποψη και ο επανέλεγχος της υπόθεσης με βάση το ίδιο αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι δικαστές που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση, δεδομένου ότι η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης απόφασης, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία (ΑΠ 349/2023, ΑΠ 603/2022, ΑΠ 671/2016).

Εξάλλου, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 528 παρ.1, 3 και 529 ΚΠΔ, η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας υποβάλλεται από τον ίδιο τον καταδικασθέντα ή ορισμένους συγγενείς του, το συνήγορό του ή τον εισαγγελέα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε στον εισαγγελέα εφετών, αν η αμετάκλητη καταδίκη ή αθώωση απαγγέλθηκε από πλημμελειοδικείο και στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, σε κάθε άλλη περίπτωση, ο οποίος την εισάγει στο αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή δικαστήριο (σε συμβούλιο), που αποφαίνεται σχετικά, αφού ακούσει τον εισαγγελέα και τον αιτούντα (καλούμενο προς τούτο). Η αίτηση συζητείται στην ουσία της και δεν απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη, ακόμη και αν δεν εμφανισθεί ο αιτών (ΑΠ 1057/2020).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη από 28-3-2023 αίτηση, ο αιτών A. B. του M. R. και της Z., που γεννήθηκε στο Αφγανιστάν, κάτοικος Αθηνών (...), ήδη κρατούμενος, με την κρινόμενη από 28-3-2023 αίτηση, που κατέθεσε την 31-3-2023 στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου διά της δικηγόρου του Ιωάννας Καστραντά έχουσας προς τούτο ειδική εντολή, σύμφωνα με την προσαρτώμενη εξουσιοδότησή του (άρθρα 42 παρ. 2 εδ. β, 89 παρ. 2 και 466 παρ. 1, 2 ΚΠΔ) ζητεί την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθ. 2912/2013 απόφαση του Β' Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία αυτός καταδικάστηκε για αγορά, κατοχή και απόπειρα πώλησης ναρκωτικών ουσιών από κοινού σε ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ, η οποία είναι αμετάκλητη μετά την απόρριψη με την υπ' αριθ. 231/2023 απόφαση του Αρείου Πάγου της ασκηθείσας εκ μέρους του αναίρεσης κατ' αυτής ως απαράδεκτης, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της, επικαλούμενος ότι μετά την καταδίκη του προέκυψαν νέα γεγονότα και αποδείξεις που καταδεικνύουν ότι καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Ειδικότερα ζητεί την επανάληψη προς τον συμφέρον του της διαδικασίας, που περατώθηκε αμετάκλητα και προσκομίζει την από 3-1-2022 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Α. Τ., ψυχίατρου-ψυχοθεραπευτή, που συνέταξε κατόπιν της σχετικής υπ' αριθ. 2203/2021 διάταξης του Ανακριτή Α' Τμήματος Ναρκωτικών Αθηνών, επ' ευκαιρία άλλης, μεταγενέστερης, σε βάρος του δικογραφίας διακίνησης ναρκωτικών, ουσιών, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθ. 652/2023 απόφαση του Δ' Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, το από 17-11-2021 δελτίο υγείας ιατρείου Καταστήματος Κράτησης Κορυδαλλού, την από 3-2-2023 βεβαίωση ΚΕΘΕΑ και την από 25-1-2023 βεβαίωση συνεδριών ψυχολόγου Καταστήματος Κράτησης Κορυδαλλού.

Με βάση αυτά τα στοιχεία, τα οποία διατείνεται ότι είναι νέα, επικαλείται ότι ήταν τοξικομανής κατά την έννοια του νόμου ήδη πριν από την τέλεση της ως άνω αξιόποινης πράξης, για την οποία καταδικάστηκε αμετάκλητα και ότι με την προσκομιζόμενη υπ' αριθ. 652/2023 μεταγενέστερη απόφαση του Δ' Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών κηρύχθηκε ένοχος ως τοξικομανής, κατ' επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορία, για την πράξη της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, που τέλεσε την 11 και 12-11-2021 και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης σαράντα (40) μηνών. Επίσης ισχυρίζεται ότι θα κρινόταν τοξικομανής από το δικάσαν Β' Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, που εξέδωσε την υπ' αριθ. 2912/2013 αμετάκλητη καταδικαστική σε βάρος του απόφαση, εάν είχαν τεθεί υπ' όψη του τα αναφερόμενα στην ως άνω έκθεση ιατροδικαστικής πραγματογνωμοσύνης. Η αίτηση αρμοδίως εισάγεται ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, αφού η προαναφερθείσα απόφαση εκδόθηκε από το εφετείο (άρθρα 528 παρ. 3 και 529 του ΚΠΔ) και είναι νόμιμη, στηριζόμενη στη διάταξη του άρθρου 525 παρ.1 περ. 2 ΚΠΔ.

Πρέπει, συνεπώς, να εξεταστεί περαιτέρω κατ' ουσία, παρά την απουσία του αιτούντος, ο οποίος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παρασταθεί (από 8-10-2024 και 21-10-2024 αποδεικτικά επίδοσης του Λ. Χ., επιμελητή εισαγγελίας Αρείου Πάγου με θυροκόλληση στον αιτούντα και την διορισθείσα από αυτόν συνήγορο και αντίκλητό του), αλλά δεν εμφανίστηκε κατά την ανωτέρω αναφερόμενη δικάσιμο, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση στη σειρά της από το έκθεμα. Από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας και από την υπ' αριθ. 2912/2013 απόφαση του Β' Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία έχει καταστεί αμετάκλητη, προκύπτει, ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο από τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία μνημονεύει κατά το είδος, δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν για τον αιτούντα τα ακόλουθα περιστατικά: "Όπως προέκυψε, περιήλθε στην αστυνομική Αρχή ότι τρεις Αβγανοί διακινούν από κοινού ναρκωτικές ουσίες ... αγόρασαν ... ποσότητες ναρκωτικών ουσιών ... με σκοπό την εμπορία, μέρος των οποίων αποτελεί οπωσδήποτε ποσότητα ηρωίνης συνολικού μικτού βάρους 50,2 γραμμαρίων, την οποία κατείχαν με σκοπό την εμπορία.

Ειδικότερα, στην Αθήνα στις 28-4-2010 από κοινού με τους συγκατηγορούμενούς του, ενεργώντας με πρόθεση κατείχαν ... με σκοπό την εμπορία α) ποσότητα ηρωίνης συνολικού μικτού βάρους 50,2 γραμμαρίων και β) ποσότητα κατεργασμένης κάνναβης καθαρού μικτού βάρους 0,5 γραμμαρίων και τέλος στην Αθήνα στην συμβολή των οδών ... την 28-4-2010 από κοινού ενεργώντας, ... επιχείρησαν να πωλήσουν σε υποψήφιους αγοραστές, φέροντες εμφανή χαρακτηριστικά τοξικομανών, αδιευκρίνιστη ποσότητα ηρωίνης και ποσότητα κατεργασμένης κάνναβης, απέτυχαν, όμως, στο σκοπό τους, επειδή κατά την στιγμή που περιστοιχίστηκαν από αστυνομικούς και ήταν έτοιμοι να τους πωλήσουν τις προαναφερόμενες ναρκωτικές ουσίες ακινητοποιήθηκαν από τους αστυνομικούς που τους επιτηρούσαν διακριτικά και τους συνέλαβαν".

Ακολούθως το Β' Πενταμελές Εφετείο Αθηνών κήρυξε ένοχο τον αιτούντα για την ως άνω αξιόποινη πράξη της από κοινού διακίνησης ναρκωτικών ουσιών με τη μορφή της αγοράς, κατοχής και απόπειρας πώλησης, για την οποία του επέβαλε ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ, με το ακόλουθο, διατακτικό: " ... Α) Στην περιοχή της Αττικής, σε τόπο και χρόνο που δεν προσδιορίστηκαν επακριβώς, πάντως, όμως, εντός του χρονικού διαστήματος από 1-1-2010 μέχρι τη σύλληψή τους, την 29-4-2010, και σε ημερομηνία που βρίσκεται εντός του χρονικού αυτού διαστήματος, από κοινού ενεργώντας, δηλαδή μετά από συναπόφαση και με κοινή δράση, αγόρασαν από άγνωστο άτομο (ή άγνωστα άτομα) άγνωστες ποσότητες απαγορευμένων από το νόμο ναρκωτικών ουσιών, αντί αγνώστου χρηματικού ποσού ή άλλου είδους ανταλλάγματος, με σκοπό τη διακίνηση, μέρος των οποίων αποτελεί, α) ποσότητα ηρωίνης συνολικού μικτού βάρους 50,2 γραμμαρίων και β) ποσότητα κατεργασμένης κάνναβης καθαρού βάρους 0,5 γραμμαρίων, που βρέθηκαν στην κατοχή τους και κατασχέθηκαν.

Β) Στην Αθήνα, στη συμβολή των οδών ..., την 28-4-2010, από κοινού ενεργώντας, δηλαδή μετά από συναπόφαση και με κοινή δράση, κατείχαν, ... με σκοπό τη διακίνηση ... α) ο πρώτος κατηγορούμενος ... , ενεργώντας και για λογαριασμό των δεύτερου και τρίτου κατηγορουμένων ... ποσότητα ηρωίνης συνολικού μικτού βάρους 2,5 γραμμαρίων, που περιεχόταν σε μία αυτοσχέδια πλαστική συσκευασία, β) ο δεύτερος κατηγορούμενος ... , ενεργώντας και για λογαριασμό των πρώτου και τρίτου κατηγορουμένων ... ποσότητα ηρωίνης συνολικού μικτού βάρους 2,5 γραμμαρίων, που περιεχόταν σε μία αυτοσχέδια πλαστική συσκευασία, γ) ο τρίτος κατηγορούμενος A. B. (ήδη αιτών), ενεργώντας και για λογαριασμό των πρώτου και δεύτερου κατηγορουμένων ... ποσότητα ηρωίνης συνολικού μικτού βάρους 45,2 γραμμαρίων, συσκευασμένη σε δέκα οκτώ αυτοσχέδιες πλαστικές συσκευασίες και ποσότητα κατεργασμένης κάνναβης καθαρού βάρους 0,5 γραμμαρίων, συσκευασμένη σε μία αυτοσχέδια πλαστική συσκευασία.

Γ) Στην Αθήνα, στη συμβολή των οδών ..., την 28-4-2010, από κοινού ενεργώντας, δηλαδή μετά από συναπόφαση και με κοινή δράση ... επιχείρησαν να πωλήσουν σε υποψήφιους αγοραστές, φέροντες εμφανή χαρακτηριστικά τοξικομανών, αδιευκρίνιστη ποσότητα ηρωίνης και ποσότητα κατεργασμένης κάνναβης, απέτυχαν, όμως, στο σκοπό τους, επειδή κατά την στιγμή που περιστοιχίστηκαν από αστυνομικούς και ήταν έτοιμοι να τους πωλήσουν τις προαναφερόμενες ναρκωτικές ουσίες ακινητοποιήθηκαν από τους αστυνομικούς που τους επιτηρούσαν διακριτικά και τους συνέλαβαν".

Ο αιτών καταδικασθείς, επιδιώκοντας την επανάληψη της ποινικής αυτής διαδικασίας επικαλείται και προσκομίζει ως νέο στοιχείο ιδίως την προαναφερθείσα από 3-1-2022 έκθεση ιατρικής πραγματογνωμοσύνης του Α. Τ., ψυχίατρου-ψυχοθεραπευτή, η οποία τον εμφανίζει να ανήκει στα εξαρτημένα από ναρκωτικές ουσίες άτομα και να χρήζει ειδικού θεραπευτικού προγράμματος απεξάρτησης. Ωστόσο, από την περαιτέρω επισκόπηση της ως άνω καταδικαστικής απόφασης προκύπτει ότι το Β' Πενταμελές Εφετείο Αθηνών στήριξε την ανωτέρω καταδικαστική του κρίση, λαμβάνοντας υπόψη την υπ' αριθ. 4467/27-9-2011 πρωτόδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών και τα πρακτικά αυτής καθώς και τα λοιπά αναγνωσθέντα στο ακροατήριο έγγραφα της ποινικής δικογραφίας, στα οποία δεν περιλαμβάνονται έγγραφα σχετικά με εξάρτησή του από ναρκωτικές ουσίες. Επίσης προκύπτει ότι ο αιτών κατά τη συζήτηση της υπόθεσής του ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου εκπροσωπήθηκε από αυτεπαγγέλτως διορισθέντα συνήγορο, ο οποίος ουδόλως προέβαλε τον αυτοτελή ισχυρισμό περί τοξικομανίας του κατηγορουμένου, ήδη αιτούντος, κατά το άρθρο 30 παρ.1 του Ν. 4139/2013, ούτε προσκόμισε σχετικά έγγραφα από τα οποία να αποδεικνύεται η εξάρτηση αυτού από ναρκωτικές ουσίες, ενώ ούτε ο ίδιος ο κατηγορούμενος κατά την απολογία του, με διορισθέντα διερμηνέα της Περσικής γλώσσας την οποία ομιλεί, επικαλέστηκε την τοξικομανία του, αντίθετα τελείωσε την απολογία του με την εξής φράση: "Είμαι εδώ 10 χρόνια και δεν έχω μπλέξει ποτέ με ναρκωτικά".

Κατά την ανάπτυξη δε των υπερασπιστικών ισχυρισμών του κατηγορουμένου ο συνήγορός του προέβαλε τους ισχυρισμούς περί μετατροπής της κατηγορίας σε προμήθεια και κατοχή προς ιδία χρήση και περί αναγνώρισης της συνδρομής στο πρόσωπό του των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ. 2 α' και ε' ΠΚ, που απορρίφθηκαν από το δικαστήριο. Από όλα τα ανωτέρω προκύπτει ότι αν πράγματι ο αιτών ήταν τοξικομανής ήδη πριν από την αμετάκλητη καταδίκη του, όπως ο ίδιος διατείνεται, θα είχε προβάλλει τον αντίστοιχο ισχυρισμό και θα είχε προσκομίσει τα σχετικά αποδεικτικά έγγραφα του προγενέστερου της καταδίκης του χρονικού διαστήματος και επιπλέον θα είχε ζητήσει τη διενέργεια ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης. Αντίθετα, οψίμως και δη μετά από είκοσι τέσσερα (24) έτη από την τέλεση της πράξης του (2010) και ένδεκα (11) έτη περίπου από την εκδίκαση της υπόθεσης στο δεύτερο βαθμό (2013) επικαλείται τον αυτοτελή ισχυρισμό περί τοξικομανίας με την υπό κρίση αίτηση.

Σε κάθε περίπτωση, ανεξαρτήτως των ανωτέρω, στην προαναφερόμενη από 3-1-2022 έκθεση ιατρικής πραγματογνωμοσύνης αναγράφονται στην πρώτη σελίδα, μεταξύ των άλλων, τα εξής: "ΑΤΟΜΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ. Πρόκειται για άτομο ηλικίας 33 ετών ... Έχει άλλα 5 αδέλφια ... Είναι παντρεμένος και έχει ένα παιδί ηλικίας 4 ετών ... ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΧΡΗΣΗΣ (κατόπιν σχετικών ερωτήσεων του πραγματογνώμονα). Ο κατηγορούμενος αναφέρει χρήση κάνναβης από την ηλικία των 15 χρονών. Με βάση τα λεγόμενά του, από την ηλικία των 16 χρονών αρχίζει να χρησιμοποιεί και ηρωίνη κυρίως από τη μύτη με τη μέθοδο του ερρινισμού, αλλά και καπνιστή σε αλουμινόχαρτο σε δόσεις προοδευτικά αυξανόμενες μέχρι και πάνω από 2 γραμμάρια την ημέρα. Δεν αναφέρει πάντως ιδιαίτερα ενέσιμη χρήση ψυχοδραστικών ουσιών ... ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Ο B. A. ανήκει στα εξαρτημένα άτομα (κριτήρια 6) και χρήζει ειδικού θεραπευτικού προγράμματος απεξάρτησης και η εξάρτισή του είναι τόσο σωματική, όσο και ψυχολογική με κύρια ουσία εξάρτησης την ηρωίνη (εξάρτηση μέτριου έως σοβαρού βαθμού)".

Από το περιεχόμενο της εν λόγω έκθεσης προκύπτει ότι μετά από αφήγηση του ίδιου του αιτούντος προς τον πραγματογνώμονα (λήψη ιστορικού) διαπιστώνεται από αυτόν η ιδιότητα της τοξικομανίας του αιτούντος (διατύπωση πορίσματος), χωρίς να καθορίζεται ο χρόνος της τοξικομανίας και χωρίς αυτή να αποδεικνύεται από έγγραφα πριν από την τέλεση της αξιόποινης πράξης, για την οποία ο αιτών καταδικάστηκε αμετακλήτως. Κατόπιν όλων αυτών, αβασίμως ισχυρίζεται ο αιτών ότι διορισθείς πραγματογνώμονας αποφάνθηκε ότι τυγχάνει τοξικομανής από 25ετίας και ότι με βάση αυτό το στοιχείο θα είχε κριθεί κατά τον χρόνο τέλεσης της αξιόποινης πράξης, για την οποία καταδικάστηκε αμετακλήτως, ότι είχε την ιδιότητα του εξαρτημένου από ναρκωτικές ουσίες χρήστη.

Κατ' ακολουθία, συνάγεται ότι το παραπάνω αποδεικτικό στοιχείο, καθώς και τα λοιπά πρόσφατα έγγραφα, που επικαλείται και προσκομίζει ο αιτών, τόσο από μόνα τους, όσο και συνεκτιμούμενα με τις αποδείξεις που είχαν προσκομισθεί ενώπιον του δικάσαντος την υπόθεση δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, με βάση τις οποίες κρίθηκε ότι αξιόποινη πράξη της κατοχής ναρκωτικών ουσιών τελέστηκε από τον μη τοξικομανή αιτούντα, δεν καθιστούν φανερό, ότι ο αυτός καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε .

Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας, η οποία περατώθηκε αμετάκλητα, πρέπει να απορριφθεί ως κατ' ουσία αβάσιμη. Τέλος, πρέπει να επιβληθούν στον αιτούντα τα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 578 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-3-2023 αίτηση επανάληψης της διαδικασίας προς το συμφέρον του αιτούντος, που περατώθηκε αμετάκλητα με την υπ' αριθ. 2912/2013 απόφαση του Β' Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αιτών κρίθηκε ένοχος για διακίνηση ναρκωτικών ουσιών από μη τοξικομανή και καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ.

Επιβάλλει στον αιτούντα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε τετρακόσια (400) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Ιανουαρίου 2025.

ΕΚΔΟΘΗΚΕ, στην Αθήνα στις 5 Φεβρουαρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ                    Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ