Α.Π. 426/2025 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) Θανατηφόρα ηλεκτροπληξία εργαζομένου λόγω έλλειψης διατάξεων διαφορικού ρεύματος (ρελέ διαρροής) σε βιομηχανική εγκατάσταση.

Α.Π. 426/2025 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ ΑΠΟ ΣΥΓΚΛΙΝΟΥΣΑ ΑΜΕΛΕΙΑ ΤΕΛΕΣΘΕΙΣΑ ΜΕ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ - (άρθρ. 28, 302, 15 ΠΚ).

ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ - (άρθρ. 15 ΠΚ).

ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΙΔΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΕΡΙΣΤΑΤΩΜΕΝΗΣ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ - (άρθρ. 93 παρ. 3 Συντ., 139, 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ).

ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΙΕΙΝΗ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ - (άρθρ. 7, 12 Π.Δ. 16/1996, άρθρ. 6, 7, 19 Ν. 1568/1985, 25 Ν. 2224/1994).

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΕΛΕΓΚΤΟ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ - (άρθρ. 177, 178 ΚΠΔ).

Ο Άρειος Πάγος απέρριψε αίτηση αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης για ανθρωποκτονία από συγκλίνουσα αμέλεια παρ’ υποχρέων (άρθρ. 302, 15 ΠΚ). Η υπόθεση αφορούσε θανατηφόρα ηλεκτροπληξία εργαζομένου λόγω έλλειψης διατάξεων διαφορικού ρεύματος (ρελέ διαρροής) σε βιομηχανική εγκατάσταση. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο εργοδότης, ο προϊστάμενος συντήρησης και ο τεχνικός ασφαλείας υπείχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση διασφάλισης της ασφάλειας, την οποία παρέλειψαν. Επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, καθώς η προσβαλλόμενη απόφαση αξιολόγησε ορθά τα ιατροδικαστικά ευρήματα έναντι μεταγενέστερων ιδιωτικών γνωμοδοτήσεων. Τέλος, κρίθηκε ότι συντρέχει ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ των παραλείψεων και του θανάτου, ενώ η περί τα πράγματα κρίση παρέμεινε αναιρετικά ανέλεγκτη.

Ν.Μ.

Ε.Λ.

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Λεπενιώτη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Πρίγγουρη, Παρασκευή Τσούμαρη, Σταυρούλα Κουσουλού και Ευαγγελία Γιακουμάτου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Φεβρουαρίου 2025, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Σοφουλάκη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1.Α. Δ. του Η., κατοίκου Λάρισας, 2.Δ. Σ. του Γ., κατοίκου Λάρισας και 3. Κ. Π. του Α., κατοίκου Νέου Μοναστηρίου Φθιώτιδας, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Φίλιππο Κωσταρά, για αναίρεση της απόφασης 529/2024 του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Λάρισας. Με υποστηρίζοντες την κατηγορία: 1. Β. Δ. του Δ., κάτοικο Φαρσάλων και 2.Α. Δ., το γένος Κ. Β., κάτοικο Φαρσάλων, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαρία- Μαγδαληνή Τσίπρα.

Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Λάρισας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και oι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αρ. 8533/2024 από 3.12.2024 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 11/25.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη με αριθμό 8533/2024 από 03.12.2024 κοινή αίτηση των 1) Α. Δ. του Η. και της Α., κατοίκου Λάρισας, ... 2) Σ. Δ. του Γ. και της Α., κατοίκου Λάρισας, ... και 3) Κ. Π. του Α. και της Κ., κατοίκου ... Φθιώτιδος, για αναίρεση της με αριθμ. 529/2024 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Λάρισας, με την οποία καταδικάστηκαν σε δεύτερο βαθμό και οι τρεις αναιρεσείοντες για την πράξη της ανθρωποκτονίας από συγκλίνουσα αμέλεια παρ' υποχρέων (άρθρα 302, 28 και 15 ΠΚ), σε φυλάκιση δώδεκα (12) μηνών ο καθένας και ο πρώτος τούτων, ως εργοδότης, επιπροσθέτως και για την πράξη της εκ προθέσεως παράβασης των άρθρων 1, 7 και 12 του Π.Δ. 16/1996, που ορίζουν τις προδιαγραφές για την ασφάλεια και την υγεία στους εργασιακούς χώρους σε φυλάκιση τεσσάρων (4) μηνών και συνολικώς, ο εν λόγω πρώτος αναιρεσείων σε συνολική ποινή φυλάκισης δέκα τεσσάρων (14) μηνών, η εκτέλεση των οποίων (ποινών) ανεστάλη επί τριετία, έχει ασκηθεί νομότυπα, με την επίδοση του δικογράφου της, στις 03.12.2024, στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (άρθρα 474 παρ.2Α ΚΠΔ) και εμπρόθεσμα (καταχώριση της προσβαλλόμενης απόφασης στο κατά το άρθρο 473 παρ.2 και 3 εδ.α του ΚΠΔ βιβλίο στις 13.11.2024), σύμφωνα με τα άρθρα 462 , 464, 473 παρ.2 και 3, 504 παρ1 και 505 παρ.1 ΚΠΔ και περιέχει ως μοναδικό λόγο αναίρεσης, την από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς την ουσιαστική βασιμότητα του προβαλλομένου με αυτή λόγου.

Ι. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 302 του ΠΚ, όπως ίσχυε πριν την τροποποίηση της με το άρθρο 46 του Ν.5090/2024, "όποιος από αμέλεια σκότωσε άλλον τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών". Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 28 του ίδιου Κώδικα, "από αμέλεια πράττει όποιος από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει είτε δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, είτε το πρόβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν".

Κατά την έννοια της ως άνω διάταξης του άρθρου 28 του ΠΚ, η αμέλεια διακρίνεται σε μη συνειδητή, η οποία συντρέχει, όταν ο δράστης, από έλλειψη της προσήκουσας προσοχής, δεν προβλέπει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο προκαλεί η πράξη του, και σε ενσυνείδητη, η οποία συντρέχει, όταν ο δράστης προβλέπει μεν ότι από τη συμπεριφορά του μπορεί να επέλθει το αποτέλεσμα αυτό, πιστεύει όμως ότι δεν θα επέλθει.

Για τη θεμελίωση της αξιόποινης πράξης της ανθρωποκτονίας από αμέλεια (ενσυνείδητη ή άνευ συνειδήσεως) απαιτείται: α) να μην καταβλήθηκε από το δράστη η επιβαλλόμενη κατ' αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει υπό τις ίδιες πραγματικές περιστάσεις να καταβάλει, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές και την κοινή, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, πείρα και λογική, β) να μπορούσε αυτός, με βάση τις προσωπικές του περιστάσεις, ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες και, κυρίως, εξαιτίας της υπηρεσίας του ή του επαγγέλματός του, να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο από έλλειψη της προαναφερόμενης προσοχής, είτε δεν προέβλεψε, είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστευε όμως ότι δεν θα επερχόταν και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ενέργειας ή παράλειψης του δράστη και του αποτελέσματος που επήλθε. Η πράξη ή η παράλειψη του δράστη τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με το αποτέλεσμα που επήλθε, όταν αυτή, κατά την κοινή αντίληψη, είναι εκείνη που άμεσα προκάλεσε το αποτέλεσμα και, συνεπώς, βρίσκεται σε άμεση αιτιότητα προς αυτό. Αρκεί, για τη θεμελίωση της ευθύνης, η πράξη ή η παράλειψη να ήταν ένας από τους ενεργούς παραγωγικούς όρους του αποτελέσματος, χωρίς τον οποίο δεν θα επερχόταν αυτό, είναι δε αδιάφορο αν συνέβαλαν και άλλοι όροι, αμέσως ή εμμέσως, διότι η κρατούσα στο ποινικό δίκαιο άποψη ακολουθεί τα πορίσματα της θεωρίας του ισοδυνάμου των όρων, με την παραλλαγή της ενεργού αιτίας, σε αντίθεση με τη θεωρία της πρόσφορης αιτιότητας, η οποία επικρατεί ως προς την αστική ευθύνη.

Η τυχόν συντρέχουσα υπαιτιότητα του παθόντος ή και τρίτου, δεν αναιρεί την ύπαρξη αμέλειας του δράστη και την ποινική του ευθύνη, εκτός εάν αυτή συνετέλεσε αποκλειστικώς στο αποτέλεσμα που επήλθε, οπότε αίρεται ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ενέργειας ή της παράλειψης του δράστη και του αποτελέσματος (ΑΠ 356/2022). Η παράλειψη, ως έννοια, ενυπάρχει σε κάθε είδος αμέλειας, αφού το ένα σκέλος της ευθύνης συνίσταται στη μη καταβολή της προσοχής, δηλαδή σε παράλειψη.

Όταν, όμως, η αμέλεια δεν συνίσταται σε ορισμένη παράλειψη, αλλά σε σύνολο συμπεριφοράς, που προηγήθηκε του αποτελέσματος, τότε για τη θεμελίωση της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, ως εγκλήματος που τελείται με παράλειψη, απαιτείται η συνδρομή και των όρων του άρθρου 15 παρ. 1 του ισχύοντος ΠΚ, κατά το οποίο, "όπου ο νόμος για την ύπαρξη αξιόποινης πράξης απαιτεί να έχει επέλθει ορισμένο αποτέλεσμα, η μη αποτροπή του τιμωρείται όπως η πρόκλησή του με ενέργεια, αν ο υπαίτιος της παράλειψης είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να προβεί σε ενέργεια για την αποτροπή του αποτελέσματος. Η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση πηγάζει από νόμο, σύμβαση ή προηγούμενη επικίνδυνη ενέργεια του υπαιτίου".

Από την τελευταία αυτή διάταξη, συνάγεται ότι αναγκαία προϋπόθεση της εφαρμογής της είναι η ύπαρξη ιδιαίτερης (δηλαδή ειδικής και όχι γενικής) υποχρέωσης του υπαιτίου προς ενέργεια, που τείνει στην αποτροπή του αποτελέσματος, διατύπωση που είναι ταυτόσημη με εκείνη του προϊσχύσαντος ΠΚ "να παρεμποδίσει την επέλευση του αποτελέσματος", αφού και η παρεμπόδιση αυτή απαιτεί ορισμένη ενέργεια του υπαιτίου, προκειμένου να διασωθεί το απειλούμενο έννομο αγαθό. Για την επέλευση δε του αποτελέσματος, την οποία όφειλε ο υπαίτιος να αποτρέψει, ο νόμος απειλεί ορισμένη ποινή, η οποία πλέον, κατά την ευμενέστερη διάταξη του άρθρου 15 παρ.2 του ΠΚ, μπορεί να είναι μειωμένη κατ'άρθρο 83 ΠΚ.

Η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση, η οποία επιφορτίζει τον υπαίτιο της παράλειψης με τη δημιουργία και τη διασφάλιση πραγματικής κατάστασης, που εξυπηρετεί και διαφυλάσσει τα έννομα αγαθά, τα οποία προσβάλλονται με την επέλευση του εγκληματικού αποτελέσματος, μπορεί να πηγάζει: α) από ρητή διάταξη νόμου ή από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων, που συνδέονται με ορισμένη έννομη θέση του υπόχρεου, β) από ειδική σχέση που δημιουργήθηκε, είτε από σύμβαση, είτε απλώς από προηγούμενη ενέργεια, με την οποία ο υπαίτιος της παράλειψης αναδέχθηκε εκουσίως την αποτροπή κινδύνων στο μέλλον και γ) από προηγούμενη πράξη του υπαίτιου (ενέργεια ή παράλειψη), συνεπεία της οποίας δημιουργήθηκε ο κίνδυνος επέλευσης του εγκληματικού αποτελέσματος (ΟλΑΠ 4/2010, ΑΠ 356/2022, ΑΠ 412/2021). Στην περίπτωση της ανθρωποκτονίας από αμέλεια παρ' υποχρέου, (άρθρο 302 σε συνδυασμό με άρθρο 15 του ΠΚ) πρέπει στην αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης να αναφέρεται και η συνδρομή αυτής της υποχρέωσης, να εκτίθενται δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία προσδιορίζεται η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση του υπαιτίου να ενεργήσει, επιπροσθέτως δε, αν πηγάζει από επιτακτικό κανόνα δικαίου, να προσδιορίζεται και ο κανόνας αυτός, ήτοι η νομική διάταξη, στην οποία θεμελιώνεται η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση προς ενέργεια, που τείνει στην παρεμπόδιση του αποτελέσματος, ενώ αν η ιδιαίτερη αυτή νομική υποχρέωση προκύπτει από την ιδιότητά του, δεν είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός αυτής από ειδική διάταξη νόμου (ΑΠ 83/2022).

ΙΙ. Περαιτέρω, από με τις διατάξεις των άρθρων 7, 10, και 12 του Π.Δ/τος 16/1996 (ΦΕΚ Α 10/18.01.1996) περί "ελάχιστων προδιαγραφών ασφάλειας και υγείας στους χώρους εργασίας σε συμμόρφωση με την οδηγία 89/654/ΕΟΚ της 30ης Νοεμβρίου 1989 (EEL 393/30.12.1989)", σαφώς συνάγεται ότι ο νομοθέτης εξασφάλισε με το περιεχόμενό τους, τις ελάχιστες απαιτήσεις υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων στους χώρους εργασίας, υιοθετώντας την άνω οδηγία της ΕΕ, προσδιορίζοντας έτσι τον σκοπό της νομοθέτησής του, ενώ μερίμνησε οι εν λόγω διατάξεις του Π.Δ/τος να εφαρμόζονται επί πλέον : α. Των γενικών διατάξεων για την υγιεινή και την ασφάλεια της εργασίας, β. Των γενικών και ειδικών πολεοδομικών διατάξεων και ειδικών προδιαγραφών λειτουργίας, γ. το δε εύρος αυτών να περιλαμβάνει όλες τις επιχειρήσεις, εκμεταλλεύσεις και εργασίες του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, ανεξαρτήτως κλάδου οικονομικής δραστηριότητας στον οποίο κατατάσσονται (άρθρο 7 παρ.1).

Επίσης, όρισε ότι για τη διαφύλαξη της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων, ο εργοδότης πρέπει παράλληλα με τις διατάξεις του άρθρου 19 του ν.1568/1985 να φροντίζει -πλην άλλων- και "για την τεχνική συντήρηση των χώρων εργασίας και των εγκαταστάσεων των συστημάτων και ιδίως όσων αναφέρονται στα παραρτήματα I και II του άρθρου 10 του παρόντος διατάγματος, και για την αποκατάσταση το συντομότερο δυνατόν των ελαττωμάτων που διαπιστώνονται και που ενδέχεται να βλάψουν την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων" (άρθρο 7 παρ.2). Ετσι, με τη διάταξη του άρθρου 10 προσάρτησε και θεώρησε αναπόσπαστο μέρος του άνω Π.Δ/τος, το παράρτημα Ι που αναφέρεται στα άρθρα 3, 5, 6 και 7 και το παράρτημα ΙΙ που αναφέρεται στα άρθρα 4 και 7 αυτού (άρθρο 10), ενώ τέλος πρόβλεψε ποινικές κυρώσεις για την παραβίαση των άνω διατάξεων από αμέλεια ή πρόθεση, όμοιες με εκείνες του άρθρου 25 του Ν.2224/1994 σε κάθε εργοδότη, κατασκευαστή, παρασκευαστή, εισαγωγέα ή προμηθευτή (άρθρο 12).

ΙΙΙ. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δ., όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο. Η κατά τις ανωτέρω διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία πρέπει να υπάρχει και για τους παραδεκτά προβαλλόμενους αυτοτελείς ισχυρισμούς του κατηγορουμένου.

Όσο δε αφορά τους αρνητικούς ισχυρισμούς του κατηγορούμενου, δηλαδή, εκείνους με τους οποίους αρνείται (γενικά ή ειδικά) ή αποκρούει στοιχεία της κατηγορίας, λόγω της φύσης τους, αντιμετωπίζονται μεν με την κύρια αιτιολογία της απόφασης για την ενοχή, πλην όμως υπό το πρίσμα των ρυθμίσεων του νέου ΚΠΔ, που με την πρόβλεψη, στη διάταξη του άρθρου 171, απόλυτης ακυρότητας στις περιπτώσεις παραβίασης υπερασπιστικών εκφάνσεων του δικαιώματος ακρόασης, που παρέχεται στον κατηγορούμενο, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 177 ΚΠΔ, στο οποίο τυποποιείται ιστορικά η αρχή της ηθικής απόδειξης και 178 ΚΠΔ, (στο οποίο ενσωματώθηκε το πρώτο εδάφιο του άρθρου 179 του προϊσχύοντος ΚΠΔ) και το οποίο αφορά στο απεριόριστο των αποδεικτικών μέσων και στην υποχρέωση των δικαστικών προσώπων να ερευνούν με επιμέλεια κάθε στοιχείο ή αποδεικτικό μέσο που επικαλέστηκε υπέρ αυτού ο κατηγορούμενος, αν αυτό είναι χρήσιμο για να εξακριβωθεί η αλήθεια, αλλά και να εξετάζουν αυτεπαγγέλτως όλα τα αποδεικτικά μέσα, καθώς και κάθε στοιχείο που αφορά την προσωπικότητα του κατηγορούμενου στα πλαίσια των αυτονόητα απορρεουσών από το τεκμήριο αθωότητας αρχών της μη υποχρέωσης του κατηγορουμένου να αποδείξει την αθωότητά του και της αρχής in dubio pro reo, διαμορφώνεται μια ορθότερη από συστηματική άποψη κεντρική αρχή για τη διαχείριση του αποδεικτικού υλικού, κατά τον σχηματισμό της δικανικής πεποίθησης, η οποία αντανακλά πληρέστερα την άρρηκτη σχέση του δικαιώματος υπεράσπισης με το δικαίωμα ακρόασης και αποδίδει την πραγματική νομική διάσταση του δικαιώματος αυτού ως υπερασπιστικού δικαιώματος που αξιώνει τυπικά και ουσιαστικά ίση προστασία (Αιτιολογική έκθεση Ν. 4620/2019 - Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, σελ.52-56).

Τούτων παρέπεται, ότι οι αρνητικοί της κατηγορίας ισχυρισμοί του κατηγορούμενου εξακολουθούν λόγω της φύσης τους ως συνδεόμενοι με στοιχεία τόσο της αντικειμενικής, όσο και της υποκειμενικής υπόστασης της αξιόποινης πράξης που εκδικάζεται, να αντιμετωπίζονται με την κύρια αιτιολογία της απόφασης για την ενοχή, πλην όμως, εντασσόμενοι στην παραπάνω κεντρική αρχή για τη διαχείριση του αποδεικτικού υλικού κατά τον σχηματισμό της δικανικής πεποίθησης, απαιτούν ευρύτερη και αυτεπάγγελτη έρευνα στα πλαίσια των ως άνω αρχών κάθε αποδεικτικού στοιχείου για την αναζήτηση της ουσιαστικής αλήθειας και τη θεμελίωση σ' αυτή της τελικής κρίσης του Δικαστηρίου. (ΑΠ 32/2021, ΑΠ 2036/2019).

Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα που ελήφθησαν υπόψη από το δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 ΚΠΔ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προέκυψε από το καθένα χωριστά, πρέπει όμως να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ' επιλογή, ενώ δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσεως ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποίο ή ποία αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή. Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα δε σημαίνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα, αφού δεν εξαιρέθηκαν ρητά, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολογήσεως, γιατί δεν εξαίρονται τα λοιπά (ΑΠ 689/2020). Η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, όμως, από το δικαστήριο της ουσίας δεν αποτελεί λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως, καθόσον, στην περίπτωση αυτή, υπό την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται η περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου, η οποία είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη (ΟλΑΠ 1/2018, 1/2005, ΑΠ 449/2022, ΑΠ 188/2022).).

Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασής του με αριθμό 529/2024, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Λάρισας, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ' είδος σ' αυτή ( "την ανωμοτί κατάθεση του παρισταμένου προς υποστήριξη της κατηγορίας, τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως στο ακροατήριο, που περιέχονται στα ενσωματωμένα στην παρούσα απόφαση πρακτικά της δημόσιας συνεδριάσεως του παρόντος Δικαστηρίου, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης και όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, τα οποία αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο και καταχωρίσθηκαν στα ίδια πρακτικά, σε συνδυασμό με τις απολογίες των κατηγορουμένων"), δέχθηκε, ανελέγκτως, ότι αποδείχθηκαν, κατά λέξη, τα εξής: "...Ο πρώτος κατηγορούμενος (Δ. Α.) στις 16-3-2017 ήταν εργοδότης και Διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας ...", στο εργοστάσιο προπαρασκευής και νηματοποίησης υφαντικών ινών της οποίας στο 7° χλμ. της Ε.Ο. Φαρσάλων-Λάρισας απασχολούνταν ο Κ. Δ. του Δ., γεννηθείς στις 26.12.1970, αδερφός του παρισταμένου για την υποστήριξη της κατηγορίας από 1-9-1993, δυνάμει σύμβασης εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ως εργάτης αποθήκης- συσκευαστής παραγωγής κλωστηρίου. Ο δεύτερος κατηγορούμενος (Σ. Δ.) ήταν Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και προϊστάμενος συντήρησης της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης και ο τρίτος κατηγορούμενος (Π. Κ.) ήταν μηχανολόγος μηχανικός και τεχνικός ασφαλείας της ως άνω επιχείρησης.

Στο ως άνω εργοστάσιο στα Φάρσαλα κατά τον ως άνω επίδικο χρόνο (16/3/2017) από συγκλίνουσα αμέλεια και των τριών ως άνω κατηγορουμένων επήλθε ο θάνατος του ως άνω εργαζομένου Κ./νου Δ.. Συγκεκριμένα ο τελευταίος εργαζόταν στο τμήμα συσκευασίας του κλωστηρίου Δ', στο χώρο του οποίου η παλέτα με τα τοποθετημένα νήματα σε καρούλια, κινούμενη σε ραουλόδρομο, διερχόταν για ύγρανση των τμημάτων από θάλαμο ατμιστή εν κενώ (κατασκευής ΡΟΖΖΙ) και στη συνέχεια συσκευαζόταν με διαφανές πλαστικό, προκειμένου να φορτωθεί σε φορτηγά. Η εργασία του ως άνω εργαζόμενου περιελάμβανε τα ακόλουθα: την εισαγωγή της παλέτας στο θάλαμο του ατμιστή εν κενώ (ΡΟΖΖΙ), την ενεργοποίηση του ατμιστή εν κενώ, ένας κύκλος του οποίου διαρκεί περίπου 60-80 λεπτά (η ενεργοποίηση αυτού γίνεται μέσω χειριστηρίων πάνω στον ηλεκτρολογικό πίνακα ελέγχου του και η λειτουργία του εν λόγω μηχανήματος είναι αυτόματη και δεν απαιτείται κάποια άλλη παρέμβαση από τον χειριστή πέραν του πατήματος ενός κουμπιού), τη μεταφορά της παλέτας μέσω του ραουλόδρομου στη μηχανή συσκευασίας, την τοποθέτηση ετικέτας στην παλέτα, η οποία εκτυπώνεται από τον τοπικό εκτυπωτή, τη συσκευασία της παλέτας, κατά την οποία η παλέτα τυλίγεται με πλαστικό και τη μετακίνηση της παλέτας στο χώρο φόρτωσης σε φορτηγά για αποστολή.

Η μεταφορά μέσω των ραουλόδρομων, η ζύγιση και η συσκευασία της παλέτας πραγματοποιούνταν με αυτόματο τρόπο με τον χειριστή απλώς να τοποθετεί τις αυτοκόλλητες ετικέτες σε αυτήν (μία μέσα στην παλέτα πριν αυτή συσκευαστεί και μία πάνω στο πλαστικό συσκευασίας), να χειρίζεται τον ηλεκτρονικό υπολογιστή ελέγχου της διαδικασίας και να εποπτεύει. Το πρώτο αυτοκόλλητο ήταν προεκτυπωμένο και συμπληρωνόταν με το χέρι (με μαρκαδόρο/στυλό) από τον εργαζόμενο, ο οποίος συμπλήρωνε επ' αυτού τον τύπο του νήματος (Νe) και τον αριθμό παρτίδας (LOT). Το δεύτερο αυτοκόλλητο εκτυπωνόταν από τον εκτυπωτή για κάθε παλέτα αφού αυτή εξερχόταν του ατμιστή και μεταφερόταν μέσω του ραουλόδρομου στη μηχανή ζυγίσματος και συσκευασίας, περιελάμβανε δε, στοιχεία όπως το βάρος της παλέτας με το προϊόν. Η τοποθέτηση των παλετών στον ραουλόδρομο και στη συνέχεια (μετά τη συσκευασία) η μετακίνηση τους στο χώρο φόρτωσης γινόταν μέσω ηλεκτροφόρου ανυψωτικού μηχανήματος (κλαρκ). Στις 16-03-2017 ο ως άνω εργαζόμενος ξεκινούσε την εργασία του στις 16.00'.

Αφού μετέβη στη θέση εργασίας του, ξεκίνησε ετοιμάζοντας την πρώτη παλέτα για τον ατμιστή εν κενώ, την εισήγαγε στο θάλαμο αυτού και τον έθεσε σε λειτουργία μέσω του χειριστηρίου που βρίσκεται στην πρόσοψη του ηλεκτρολογικού πίνακα. Στις 17.15' εντοπίστηκε από την εργαζομένη Θ. Σ. νεκρός πεσμένος στο πάτωμα του χώρου συσκευασίας, μπροστά από το γραφείο που υπήρχε ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής και με αυτοκόλλητο στο χέρι, το οποίο είχε εκτυπώσει, ώστε να τοποθετήσει εντός της παλέτας που θα έβγαινε από τον θάλαμο του ατμιστή εν κενώ πριν αυτή να συσκευαστεί μόλις ολοκληρωνόταν ο κύκλος αυτού, ο οποίος, όπως προαναφέρθηκε, διαρκεί περίπου 60-80 λεπτά. Κατόπιν της υπ' αριθμ. 1019/27/12-α της 16-03-2017 παραγγελίας του Α.Τ. Φαρσάλων διενεργήθηκε επί του σώματος του ως άνω θανόντος νεκροψία-νεκροτομή από τη Ρ. Λ., Ιατροδικαστή της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Λάρισας, η οποία συνέταξε την υπ' αριθμ. πρωτ. 297/22-05-2017 ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας- νεκροτομής.

Σύμφωνα με την ανωτέρω το πτώμα έφερε έντονη κυάνωση προσώπου και ονύχων, έγκαυμα βαθύ θερμικό αποξηραμένο, περγαμηνοειδούς σύστασης, καστανόφαιης χροιάς χωρίς ιδιαίτερα στοιχεία φλεγμονής με ελαφρά . υπέγερση της επιδερμίδας εντοπιζόμενο στην έσω επιφάνεια του δεξιού καρπού ενδεικτικό ηλεκτρικού σημείου εισόδου, έγκαυμα θερμικό αποξηραμένο, περγαμηνοειδούς σύστασης, καστανόφαιης χροιάς χωρίς ιδιαίτερα στοιχεία φλεγμονής εντοπιζόμενο στον αριστερό αντιβράχιο ενδεικτικό ηλεκτρικού σημείου εισόδου, επίταση του αγγειακού δικτύου αμφοτέρων των οφθαλμών και συρρέουσες στικτές αιμορραγικές κηλίδες (κηλίδες του Tardieu) στην οπίσθια τραχηλική χώρα και αμφότερες τις ωμοπλατιαίες και οπίσθιες ραχιαίες χώρες. Κατά το συμπέρασμα της ως άνω ιατροδικαστικής έκθεσης, το πτώμα φέρει κακώσεις σώματος προκληθείσες από το ηλεκτρικό ρεύμα κατά τη δίοδό του από.το σώμα, ο δε θάνατος του ως άνω Κ. Δ. του Δ. οφείλεται σε ηλεκτροπληξία "ως το αδιαμφισβήτητο μηχανισμό θανάτου στο ανωτέρω περιστατικό". Ταυτόχρονα από την ως άνω ιατροδικαστή ελήφθησαν δείγματα κι εστάλησαν για ιστολογική εξέταση, από την οποία (εξέταση) προέκυψε το συμπέρασμα ότι παρατηρούνται αλλοιώσεις στο μυοκάρδιο (εκτεταμένη αταξία ως προς τη διάταξη των μυϊκών ινών), στο δέρμα (περιοχές νέκρωσης και εκφύλισης) συμβατές, με βάση το ιστορικό, με εκείνες ως από ηλεκτροπληξία, όπως καταγράφεται στην υπ' αριθμ. πρωτ. 27/3-5-2017 έκθεση ιστολογικής εξέτασης, που υπογράφει ο διενεργήσας αυτήν Δ. Α., Ιατρός-Παθολογοανατόμος, Επιστημονικός Συνεργάτης του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του Α.Π.Θ. και συνυπογράφει ο Ν. Ρ.-Αναπληρωτής Καθηγητής, Διευθυντής του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του ΑΠΘ. Εκ των ανωτέρω προέκυψε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ο θάνατος του. Κ. Δ. επήλθε μετά από ηλεκτροπληξία που υπέστη στο χώρο της εργασίας του και όχι από παθολογικά αίτια όπως ισχυρίζονται οι κατηγορούμενοι και οι επιμελεία αυτών εξετασθέντες στο ακροατήριο μάρτυρες.

Επισημαίνεται ότι η πρώτη εκτίμηση των ιατρών του Κ.Υ. Φαρσάλων, στο οποίο και μεταφέρθηκε ο θανών με το ασθενοφόρο, ήταν ότι ο θάνατος του προήλθε από παθολογικά αίτια, πλην όμως η εκδοχή αυτή καταρρίφθηκε μετά την ως άνω διενεργηθείσα νεκροψία-νεκροτομή από ειδική ιατροδικαστή και την ιστολογική εξέταση των ληφθέντων και αποσταλλέντων δειγμάτων από ειδικό παθολογοανατόμο. Ο ισχυρισμός των κατηγορουμένων ακόμη και στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου ότι δεν έλαβε χώρα θάνατος από ηλεκτροπληξία αλλά από παθολογικά αίτια είναι αβάσιμος και δε συνάδει με τη λογική και τα απτά ευρήματα των ειδικών και δη της ιατροδικαστή που συνέταξε την προαναφερόμενη έκθεση και του διενεργήσαντος την ιστολογική εξέταση που επιβεβαίωσε το ως- άνω συμπέρασμα. Τα ως άνω συμπεράσματα δεν αναιρούνται από κανένα άλλο αποδεικτικό μέσο και κυρίως:

α)από την από 12-03-2018 ιατροδικαστική γνωμοδότηση του Δ. Γ., Ιατροδικαστή, η οποία συνετάγη κατόπιν προφορικής παραγγελίας του 1ου κατηγορουμένου και, εκ του λόγου αυτού, παρίσταται ως μειωμένης αποδεικτικής βαρύτητας και αξιοπιστίας, συγκρινόμενη με τις έχουσες υψηλά εχέγγυα αντικειμενικότητας και αμεροληψίας διαπιστώσεις των ως άνω επιστημόνων, που στελεχώνουν την Ιατροδικαστική Υπηρεσία Λάρισας και το Εργαστήριο Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του Α.Π.Θ., αντιστοίχως,

β) την από την από 4-1-2021 ιατροδικαστική γνωμοδότηση των Φ.. Κ. (ειδικού ιατροδικαστή) και Σ.. Τ. (ιατροδικαστή) η οποία επίσης συνετάγη κατόπιν εντολής των δικηγόρων της εταιρίας "Επίλεκτος Κλωστοϋφαντουργία ΑΕΒΕ" και η οποία κάνει σαφή αναφορά σε όλη την εικόνα που παρουσιάζει ένα πτώμα που υπέστη ηλεκτροπληξία (επιπεφυκότες εξέρυθροι, πρόσωπο κυανωτικό, ασφυκτικό, στις ωμοπλατιαίες χώρες και το πρόσθιο μέρος του θώρακα είναι δυνατό να υπάρξουν ασφυκτικές κηλίδες -Tardiein μικρή ποσότητα αφρού από στόμα και μύτη, εγκαύματα, ασφυκτικές κηλίδες και στικτές αιμορραγίες κυρίως στον εγκέφαλο, οιδηματώδης και με αυξημένο εγκεφαλονωτιαίο υγρό εγκέφαλος, καρδιά σε διαστολή, πνεύμονες οιδηματώδεις με στικτές αιμορραγίες, νεφροί με εικόνα ισχαιμίας......) και αναφέρει ότι τα ευρήματα "κυάνωση, συμφόρηση οφθαλμών και ασφυκτικές κηλίδες συνδέονται και με θάνατο από παθολογικά αίτια (π.χ. ισχαιμία του μυοκαρδίου", όπως προφανώς συνδέονται και με θάνατο από ηλεκτροπληξία, ενώ άπαντα τα ως άνω ιατροδικαστικά ευρήματα και τη γενική εικόνα που περιγράφουν και οι ως άνω ιατροδικαστές ως αποδιδόμενα σε θάνατο, από ηλεκτροπληξία διαπίστωσε και περιγράφει και η ως άνω εξετάσασα το πτώμα ιατροδικαστής Ρ. Λ.,

γ) από την κατάθεση στο ακροατήριο της μάρτυρα Α. Α. του Α., η οποία είναι ιατροδικαστής στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και η οποία εστίασε στα καρδιακά ευρήματα, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για θάνατο από έμφραγμα μυοκαρδίου, κι επιχείρησε να υποβαθμίσει τον εντοπισμό εγκαυμάτων στο σώμα του θανόντος και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό ώστε να καταθέσει ότι μπορεί να επρόκειτο και για απλά θλαστικά τραύματα, στοιχείο το οποίο αποδυναμώνει σαφέστατα την αξιοπιστία της μαρτυρίας της καθώς είναι προφανές ότι αφενός μεν είναι εύκολη η διαπίστωση και ο χαρακτηρισμός από κάποιον ειδικό ιατροδικαστή του είδους του τραύματος και δη μεταξύ εγκαύματος και θλαστικού και κυρίως από ιατροδικαστή που έχει εξετάσει το ίδιο πτώμα, αφετέρου δε η ηλεκτροπληξία δημιουργεί σε κάθε πληγέντα άνθρωπο εγκαύματα και καρδιακές, μυϊκές ή αναπνευστικές βλάβες-αλλοιώσεις, ενώ προφανώς ο θάνατος από παθολογικά αίτια και δη από καρδιακά προβλήματα δεν προκαλεί εγκαύματα,

δ) από την από 27-6-2024 ιατρική γνωμοδότηση και την κατάθεση στο ακροατήριο του ιατρού καρδιολόγου Ν. Α., ο οποίος επίσης εστίασε στα ευρήματα που συνηγορούν υπέρ της ισχαιμίας μυοκαρδίου, μη δυνάμενος να εξηγήσει την ύπαρξη εγκαυμάτων καθώς και το γεγονός ότι όπως προαναφέρθηκε στον υφιστάντα ηλεκτροπληξία εμφανίζονται πάντα και καρδιακές αλλοιώσεις και δη τέτοιες που παραπέμπουν σε έμφραγμα μυοκαρδίου.

Επισημαίνεται δε όλες οι ως άνω γνώμες των ειδικών που εισφέρθηκαν με επιμέλεια των κατηγορουμένων διαμορφώθηκαν χωρίς να έχουν οι εν λόγω ειδικοί προηγουμένως εξετάσει το πτώμα του ως άνω θύματος, βασιζόμενοι μόνο στα έγγραφα της σχηματισθείσας ποινικής δικογραφίας σε αντίθεση με την ως άνω συντάξασα την έκθεση νεκροψίας-νεκροτομής Ρ. Λ., η οποία εξέτασε το πτώμα και κατέληξε στο απόλυτο συμπέρασμα ότι η ηλεκτροπληξία ήταν ο μηχανισμός θανάτου στην προκειμένη περίπτωση και μάλιστα χωρίς να υπάρχει οιαδήποτε υπόνοια περί προσωπικού συμφέροντός της να καταλήξει σε τέτοιο συμπέρασμα και μάλιστα να το χαρακτηρίσει και "αδιαμφισβήτητο". Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η Επιθεώρηση Εργασίας ενημερώθηκε στις 17-3-2017 (επόμενη ημέρα του συμβάντος) για το θάνατο του ως άνω εργαζομένου στον χώρο εργασίας του από παθολογικά αίτια και την ίδια ημέρα μετέβη στο εργοστάσιο, για να διενεργήσει αυτοψία ο Επιθεωρητής Ασφάλειας και Υγείας Ι. Α. ο οποίος κατέγραψε μαρτυρίες κι έβγαλε φωτογραφίες του χώρου, συνέταξε δε το με αριθμό 284/17-3-2017 δελτίο ελέγχου (που αναφέρεται στην ως άνω αναγνωσθείσα από 19-7-2017 έκθεση αυτοψίας). Μετά την ολοκλήρωση της νεκροψίας-νεκροτομής και το προαναφερόμενο πόρισμα της ιατροδικαστικής έκθεσης, μετέβησαν, εκ νέου στις 6-6-2017 στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου, οι Επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία, Ι. Α. και Γ. Φ., προκειμένου να διενεργήσουν αυτοψία για τις συνθήκες του ατυχήματος.

Κατόπιν εξέτασης του χώρου, των συνθηκών εργασίας υπό τις οποίες έγινε το ατύχημα και τις περιγραφές των μαρτύρων, συνέταξαν την προαναφερόμενη υπ' αριθμ. πρωτ. 179462/19- 07-2017 έκθεση αυτοψίας εργατικού ατυχήματος, στην οποία διαλαμβάνονται οι ακόλουθες κρίσιμες παραδοχές: Ο φωτισμός καθώς και οι ρευματοδότες (πρίζες) μέσω των οποίων τροφοδοτούνται οι συσκευές που βρίσκονται στο χώρο συσκευασίας (π.χ. ηλεκτρονικός υπολογιστής, εκτυπωτής. κ.λ.π.) τροφοδοτούνται από παρακείμενους ηλεκτρικούς υποπίνακες, οι οποίοι διαθέτουν διατάξεις διαφορικού ρεύματος (διαφορικό διακόπτη διαρροής ρεύματος) για προστασία των καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας από ηλεκτροπληξία. Πέραν αυτών, στο χώρο του τμήματος συσκευασίας υπάρχουν δύο ηλεκτρολογικοί,πίνακες για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας και τον έλεγχο-προγραμματισμό λειτουργίας των: Α. Ατμιστή εν κενώ (κατασκευής POZZΙ.p.a.) και Πίνακας Β. Ραουλόδρομου και μηχανής συσκευασίας. Και οι δύο αυτοί πίνακες παραδόθηκαν στην επιχείρηση από τους κατασκευαστές τους και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι των μηχανών τις οποίες τροφοδοτούν και ελέγχουν, κατασκευάστηκαν δε από τους ίδιους κατασκευαστές των μηχανημάτων δηλαδή: Πίνακας Α. Ατμιστή εν κενώ (κατασκευής POZZI.p.a.) και Πίνακας Β. Ραουλόδρομου και μηχανής συσκευασίας (κατασκευής MinTechEngineersS.A.). Ο ηλεκτρολογικός Πίνακας Β (Ραουλόδρομου και μηχανής συσκευασίας) διαθέτει διάταξη διαφορικού ρεύματος (διαφορικό διακόπτη έντασης) για προστασία των καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας από ηλεκτροπληξία. Η ύπαρξη δε αυτής περιγράφεται και στο ηλεκτρολογικό σχέδιο του κατασκευαστή. Η καλή λειτουργία της δοκιμάζεται με το μπουτόν διακοπής το οποίο προκαλεί τεχνητή διαρροή ρεύματος οπότε και η διάταξη σταματάει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στον ηλεκτρολογικό Πίνακα Β.

Ωστόσο, ο ηλεκτρολογικός Πίνακας Α του ατμιστή εν κενώ (κατασκευής POZZI.p.a.) δεν βρέθηκε να διαθέτει αντίστοιχη διάταξη διαφορικού ρεύματος. Επίσης δεν βρέθηκε διάταξη διαφορικού ρεύματος σε λειτουργία, η οποία να. προστατεύει την κεντρική παροχή ηλεκτρικού ρεύματος από τον κεντρικό πίνακα διανομής προς τους υποπίνακες της επιχείρησης. Στον κεντρικό πίνακα διανομής βρέθηκε διάταξη διαφορικού ρεύματος κατασκευής ABB (τύπου RD3), η οποία, ωστόσο, δεν ήταν συνδεδεμένη στο κύκλωμα. Σύμφωνα με τον ηλεκτρολόγο μηχανικό της επιχείρησης και ήδη 2° κατηγορούμενο Δ. Σ. (όπως αναφέρεται η μαρτυρία του στην ως άνω έκθεση αυτοψίας), κατά το παρελθόν είχε επιχειρήσει να συνδέσει την εν λόγω διάταξη, ωστόσο εξαιτίας υψηλών ρευμάτων διαρροής (διαφυγής) έπρεπε να ρυθμιστεί σε επίπεδα πολύ υψηλότερα από τα 30mA που προβλέπονται από το Πρότυπο ΕΛΟΤ HD384 και την Κ.Υ.Α. Φ Α'50/12081/642/2006.

Στα επίπεδα αυτά θεωρήθηκε ότι δεν προσέφερε κάποια προστασία από πιθανή ηλεκτροπληξία, οπότε και αποσυνδέθηκε με σκοπό να συνεχιστούν οι δοκιμές και να γίνουν οι τυχόν παρεμβάσεις ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει σύμφωνα με τον προβλεπόμενο από τη νομοθεσία τρόπο. Ωστόσο, σύμφωνα με την Κ.Υ.Α. Φ Α' 50/12081/642/2006 η ηλεκτρολογική εγκατάσταση θα έπρεπε υποχρεωτικά να διαθέτει διακόπτη διαρροής έντασης. Ακόμη και όπως συνέβη στη συγκεκριμένη περίπτωση, κατά την οποία ο κατασκευαστής δεν είχε προβλέψει την ύπαρξη διακόπτη διαρροής έντασης στον ηλεκτρολογικό πίνακα του ατμιστή εν κενώ (ΡΟΖΖΙ), η επιχείρηση θα έπρεπε σύμφωνα με την Υπουργική Απόφαση να διαθέτει διακόπτη διαρροής έντασης ρεύματος στον κεντρικό πίνακα διανομής που τροφοδοτεί τον πίνακα αυτό. Η ύπαρξη ενός τέτοιου διακόπτη θα είχε προστατεύσει το θύμα σε περίπτωση που η ηλεκτροπληξία προήλθε από επαφή του δεξιού χεριού με ενεργό αγωγό φάσης και του αριστερού με γειωμένο σώμα (π.χ. περίβλημα ηλεκτρολογικού πίνακα), όπως περιγράφεται στην ιατροδικαστική έκθεση.

Στη συνέχεια, διατυπώνονται στην ως άνω έκθεση αυτοψίας εργατικού ατυχήματος οι ακόλουθες παρατηρήσεις: "1. Το μεταλλικό περίβλημα του Πίνακα Α (του ατμιστή εν κενώ κατασκευής POZZΙS.p.a.) ήταν γειωμένο. Η μικρής αντίστασης γείωση (πολύ μικρότερη από το ανθρώπινο σώμα) της τάξης του 1Ω εξασφαλίζει ότι: α) σε περίπτωση σφάλματος εντός του ηλεκτρολογικού πίνακα, το ηλεκτρικό ρεύμα θα διαφύγει στη γη μέσω αυτού και όχι μέσω του ανθρωπίνου σώματος και β) επειδή ο ηλεκτρολογικός πίνακας φέρει στο εσωτερικό του αγώγιμα σημεία συνδέσεων αγωγών φάσης με τα αντίστοιχα ηλεκτρικά σημεία (όπως ρελέ λειτουργίας κ.λ.π.) σε περίπτωση που ο εργαζόμενος βρεθεί σε επαφή μεταξύ αυτών και του μεταλλικού περιβλήματος αυξάνονται οι πιθανότητες μιας σοβαρής ηλεκτροπληξίας. 2. Κατά τη λεπτομερή διερεύνηση του χώρου δεν διαπιστώθηκε η ύπαρξη εκτεθειμένου γυμνού καλωδίου της ηλεκτρικής εγκατάστασης στο χώρο του τμήματος συσκευασίας που θα μπορούσε να προκαλέσει την ηλεκτροπληξία. 3. Ο ηλεκτρολογικός πίνακας του ατμιστή εν κενώ (Πίνακας Α - ΡΟΖΖΙ) διαθέτει στο εξωτερικό του κεντρικό διακόπτη με μηχανικό σύστημα μανδάλωσης. Μέσω του συστήματος μανδάλωσης, δεν είναι δυνατό το άνοιγμα της πόρτας του πίνακα όσο ο διακόπτης βρίσκεται στη θέση ΟΝ. Σύμφωνα με περιγραφές των μαρτύρων, ο ατμιστής εν κενώ (ΡΟΖΖΙ) βρισκόταν σε λειτουργία όταν βρέθηκε ο θανών και οι πόρτες του θαλάμου, οι οποίες ανοίγουν αυτόματα, άνοιξαν μετά το θάνατό του. Ως εκ τούτου, η πόρτα του πίνακα δεν θα μπορούσε να είχε ανοίξει, αφού θα διέκοπτε τον κύκλο της αυτόματης λειτουργίας του ατμιστή εν κενώ. 4. Το σύστημα του ατμιστή εν κενώ διαθέτει πιστοποιητικό συμμόρφωσης CE. 5. Μετά το ατύχημα στη συγκεκριμένη θέση εργασίας στο τμήμα συσκευασίας συνεχίζουν να εργάζονται εργαζόμενοι της επιχείρησης. 6. Οι ηλεκτρολογικοί πίνακες δεν μπορούν να ανοίξουν χωρίς τη χρήση εργαλείου/"κλειδιού" ή τη χρήση εργαλείου όπως κατσαβίδι. 7. Οι πόρτες του ατμιστή εν κενώ ανοίγουν μόνο με αυτόματο τρόπο όταν ολοκληρωθεί ο κύκλος ύγρανσης των νημάτων."

Κατά το τελικό συμπέρασμα της ως άνω έκθεσης αυτοψίας, το ατύχημα θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν είχε εγκατασταθεί διάταξη διαφορικού ρεύματος στην εσωτερική ηλεκτρική εγκατάσταση της επιχείρησης για πρόσθετη προστασία από ηλεκτροπληξία με το Πρότυπο ΕΛΟΤ HD384 με ονομαστικό διαφορικό ρεύμα λειτουργίας μικρότερο ή ίσο με 30mA. Η συγκεκριμένη διάταξη (ή διατάξεις) θα έπρεπε να περιλαμβάνει όλα τα κυκλώματα ισχυρών ρευμάτων της εγκατάστασης. Η ύπαρξη τέτοιας διάταξης θα προστάτευε το θύμα στην περίπτωση που η ηλεκτροπληξία προήλθε από επαφή του θανόντος με ενεργό αγωγό φάσης και γειωμένου σώματος. Οι παραδοχές της ως άνω έκθεσης αυτοψίας τελούν σε λογική σύνδεση με το πόρισμα της υπ' αριθμ. πρωί. 297/22-05- 2017 ιατροδικαστικής έκθεσης νεκροψίας-νεκροτομής της ιατροδικαστή Ρ. Λ., όπου γίνεται λόγος για θάνατο του ως άνω εργαζομένου από ηλεκτροπληξία συνεπεία εισόδου ηλεκτρικού ρεύματος στο σώμα του. Ειδικότερα από το εύρημα της ως άνω ιατροδικαστικής έκθεσης περί βαθέος εγκαύματος εντοπιζόμενου στην έσω επιφάνεια του δεξιού καρπού και περί εγκαύματος στον αριστερό αντιβράχιο, συνάγεται το συμπέρασμα περί επαφής του θανόντος εργαζόμενου με ενεργό αγωγό φάσης και γειωμένου σώματος, η οποία του προκάλεσε θανατηφόρο ηλεκτροπληξία.

Επισημαίνεται ότι οι ως άνω Επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας υπέβαλαν και συμπληρωματική αναφορά κατόπιν σχετικής εισαγγελικής παραγγελίας, στην οποία αναφέρουν μεν ότι δεν μπόρεσαν να προσδιορίσουν κάποιο συγκεκριμένο σημείο/θέση/μηχάνημα στο χώρο που συνέβη το εν λόγω δυστυχήματα η επαφή με το οποίο να μπορούσε να προκαλέσει τη διέλευση ηλεκτρικού σώμα του θανόντος ούτε και εντόπισαν κάποιο μόνιμο σφάλμα, βλάβη ή δυσλειτουργία της εγκατάστασης, πλην όμως σημειώνουν στο τέλος της συμπληρωματικής αναφοράς τους (σελ. 5) ότι προχώρησαν σε εξονυχιστική διερεύνηση υπό το πρίσμα της ηλεκτροπληξίας από τις 30-5-2017 και μετά (ήτοι 2 και πλέον μήνες μετά το συμβάν) οπότε και τους γνωστοποιήθηκε η προαναφερόμενη ιατροδικαστική, έκθεση της Ρ.Λ. σύμφωνα με την οποία ο θάνατος οφειλόταν σε ηλεκτροπληξία. Η εν λόγω σημείωση-υπενθύμιση έχει αξία προκειμένου να καταστεί αντιληπτό ότι ο χώρος στον οποίο έγινε το ατυχές συμβάν ήταν δυνατό να αλλοιωθεί, υπό την έννοια ότι κάποιο πιθανόν επικίνδυνο αντικείμενο μπορεί να είχε απομακρυνθεί και κάποια ενδεχόμενη βλάβη μα είχε ήδη αντιμετωπισθεί, δεδομένου μάλιστα ότι το εν λόγω τμήμα συνέχισε και μετά το θάνατο του Κ. Δ. να λειτουργεί κανονικά ήδη από την επόμενη βάρδια. Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθεί και το ότι στην από 16-3-2017 έκθεση αυτοψίας των αρμοδίων αστυνομικών οργάνων που μετέβησαν στον τόπο του συμβάντος στις 17.15 μ.μ. αναφέρεται αυτολεξεί "κατά την άφιξη μας στο χώρο ο θανών είχε ήδη απομακρυνθεί από σταθμό του ΕΚΑΒ χωρίς προηγουμένως να ενημερωθούμε και κατά συνέπεια με πιθανή αλλοίωση του τόπου εύρεσής του". Ωστόσο η αδυναμία (λόγω της παρόδου χρόνου και απομάκρυνσης του θύματος και μη άμεσης αποτύπωσης του τόπου του συμβάντος στο οποίο μάλιστα συνεχίσθηκε αμέσως η λειτουργία με τον εργαζόμενο της επόμενης βάρδιας στο ίδιο πόστο με αυτό του θανόντος) του προσδιορισμού σημείου/θέσης/μηχανήματος, με το οποίο ο θανών ήρθε σε επαφή, δεν αναιρεί την αρχική και βασική διαπιστωθείσα αιτία της θανατηφόρας εν προκειμένω ηλεκτροπληξίας που είναι η μη ύπαρξη διάταξης διαφορικού ρεύματος-ρελέ διαφυγής στον ηλεκτρολογικό πίνακα του ατμιστή εν κενώ και η μη ύπαρξη αντίστοιχης διάταξης σε λειτουργία και συνδεδεμένης στο κύκλωμα στον κεντρικό πίνακα διανομής. Για τις ελλείψεις αυτές επιβλήθηκε στην επιχείρηση ..." πρόστιμο ύψους 10.401 ευρώ με την υπ' αριθ. πρωτ. 166839/6-7-2017 πράξη επιβολής προστίμου.

Την ακύρωση της τελευταίας άλλως τη μείωση του προστίμου ζήτησε η ως άνω εταιρία με προσφυγή της ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθμό Α797/2020 απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε η εν λόγω προσφυγή αφού κρίθηκε ότι η ως άνω επιχείρηση θα έπρεπε σε κάθε περίπτωση σύμφωνα με την υπ' αριθ. Φ Α' 50/12081/642/26-6-2006 ΚΥΑ να διαθέτει διακόπτη διαρροής έντασης ρεύματος στον κεντρικό πίνακα διανομής που τροφοδοτεί και τον πίνακα του μηχανήματος ΡΟΖΖΙ. Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι άπαντες οι κατηγορούμενοι: α) δεν έλεγξαν επαρκώς την ασφάλεια των ηλεκτρικών εγκαταστάσεων και των τεχνικών μέσων, πριν από την λειτουργία τους καθώς και των παραγωγικών διαδικασιών και μεθόδων εργασίας πριν την εφαρμογή τους, β) δεν παρείχαν ρητές οδηγίες στους εργαζομένους να μην αγγίζουν τους ηλεκτρολογικούς πίνακες κατά την εκτέλεση εργασιών στο χώρο του συσκευαστηρίου.

Επιπρόσθετα ο 1ος εξ αυτών δεν αντικατέστησε και οι άλλοι δύο υπό τις ανωτέρω ιδιότητές τους δεν τον συμβούλευσαν επιτακτικά να αντικαταστήσει τα μηχανήματα μάρκας pozzi τύπου BR-Q-4P, που διέθετε η εν λόγω επιχείρηση κλωστοϋφαντουργίας, καθώς αυτά δεν έφεραν, ούτε επιδέχονταν μεταγενέστερης τοποθέτησης διακόπτη διαρροής έντασης στον κεντρικό πίνακα διανομής που ήταν αναγκαίος για την τροφοδότηση του ηλεκτρολογικού πίνακα του ατμιστή εν κενώ, μολονότι γνώριζαν ότι υπήρχε η σχετική υποχρέωση με βάση την ΚΥΑ Φ Α' 50/12081/642/2006 (ΦΕΚ 1222/Β/5-9-2006) "Θέματα Ασφάλειας των Εσωτερικών Ηλεκτρικών Εγκαταστάσεων (Ε.Η.Ε.). Καθιέρωση υποχρέωσης εγκατάστασης διατάξεων διαφορικού ρεύματος και κατασκευής θεμελιακής γείωσης", με τίτλο "Προστασία των καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας από ηλεκτροπληξία, με εγκατάσταση διατάξεων διαφορικού ρεύματος", η οποία ορίζει ότι η εγκατάσταση διατάξεων διαφορικού ρεύματος καθίσταται υποχρεωτική για πρόσθετη προστασία από ηλεκτροπληξία σε όλες τις Εσωτερικές Ηλεκτρικές Εγκαταστάσεις (Ε.Η.Ε.) που αναφέρονται στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 103 του προτύπου ΕΛΟΤ HD 384, όπως αναλύεται στην συνέχεια και: 1. Για την επίτευξη της παραπάνω προστασίας, θα πρέπει να επιλέγονται και να εγκαθίστανται διατάξεις διαφορικού ρεύματος με ονομαστικό διαφορικό ρεύμα λειτουργίας μικρότερο ή ίσο με 30 mA, όπως αυτές περιγράφονται στο άρθρο 531.2 του Προτύπου ΕΑΟΤ HD 384. Ο 3ος κατηγορούμενος, μηχανολόγος μηχανικός και τεχνικός ασφαλείας, ήταν μεν εξειδικευμένος επιστήμονας, πλην όμως δεν έλαβε πρόνοια ώστε να καταγραφούν οι ελλείψεις των τεχνικών εγκαταστάσεων της επιχείρησης στην οποία απασχολούνταν ο θανών και δεν μερίμνησε ώστε να υποδείξει ως αναγκαία την εγκατάσταση διάταξης διαφορικού ρεύματος στην εσωτερική ηλεκτρική εγκατάσταση της επιχείρησης για πρόσθετη προστασία από ηλεκτροπληξία.

Ο ανωτέρω ισχυρίσθηκε ότι ενημέρωσε τον 1ο κατηγορούμενο για την ως άνω υποχρέωση με βάση την ως άνω ΚΥΑ, χωρίς ωστόσο να αποδεικνύεται πέραν πάσης αμφιβολίας ότι έπραξε τούτο, καθόσον εάν επρόκειτο για μία τόσο σοβαρή αντίθεση της λειτουργίας των εν λόγω μηχανημάτων με την ισχύουσα ΚΥΑ θα προέβαινε σε σχετική ενέργεια υπόδειξης ή ενημέρωσης με επίσημο τρόπο (π.χ. εγγράφως), ώστε να διασφαλίσει και τη δική του θέση, λαμβανομένου υπόψη ότι η παραμονή του στην επιχείρηση και η σχετική πιστοποίηση της καταλληλότητας των μηχανημάτων και της όλης παραγωγικής λειτουργίας αποτελούσε εχέγγυο για την προστασία απάντων των εργαζομένων, αφού στις βασικές αρμοδιότητές του ήταν η υποχρέωση να ελέγχει τυχόν ελλείψεις των τεχνικών εγκαταστάσεων, οι οποίες είναι δυνατόν να θέσουν σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα των εργαζομένων. Όσο για τον 2° κατηγορούμενο, ο οποίος έχει την ιδιότητα του ηλεκτρολόγου μηχανικού και συνεπώς, εκ της ιδιότητας του αυτής, διέθετε εξειδικευμένες γνώσεις και ικανότητες αναφορικά με τις προδιαγραφές που πρέπει να πληροί μια ηλεκτρολογική εγκατάσταση, δεν μερίμνησε ώστε να εγκατασταθεί διάταξη διαφορικού ρεύματος στην εσωτερική ηλεκτρική εγκατάσταση της επιχείρησης για πρόσθετη προστασία. Ειδικότερα αποδείχθηκε κατά τα ανωτέρω (βλ. έκθεση αυτοψίας) ότι γνώριζε για την αναγκαιότητα της ύπαρξης διακόπτη διαρροής έντασης, ο οποίος υπήρχε μεν στον κεντρικό πίνακα αλλά είχε αποσυνδεθεί προκειμένου να γίνουν οι τυχόν παρεμβάσεις ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει σύμφωνα με τον προβλεπόμενο από τη νομοθεσία τρόπο, πλην όμως ουδεμία είχε λάβει χώρα.

Παρά δε τις ως άνω υποχρεώσεις του φέρεται ότι υπέγραφε και το σχετικό Πρωτόκολλο ελέγχου ηλεκτρικής εγκατάστασης κατά ΕΛΟΤ HD384 (βλ. το σχετικό συνημμένο στην από 6-3-2017 έκθεση αυτοψίας που μνημονεύεται ανωτέρω έγγραφο πρωτόκολλο με ημερομηνία 3-12-2014, στο οποίο ο εν λόγω 2ος κατηγορούμενος (Δ. Ζ.) βεβαιώνει σχετικά με το Κλωστήριο Δ, στο οποίο εργαζόταν ο θανών, ότι "η ηλεκτρολογική εγκατάσταση αυτή ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του προτύπου ΕΛΟΤ HD384 & της Κ.Υ,Α. ΦΑ' 50/12081/642/2006 κατά τον χρόνο ελέγχου.." Ειδικότερα ο ισχυρισμός απάντων των κατηγορουμένων ότι, μολονότι γνώριζαν την ως άνω υποχρέωσή τους, δεν έπρατταν τούτο, ήτοι δεν έθεταν σε λειτουργία διάταξη διαφορικού ρεύματος άλλως διακόπτη/ρελέ διαρροής έντασης γιατί δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει απρόσκοπτα η παραγωγική διαδικασία δεν αναιρεί την υπό τις ανωτέρω ιδιότητες τους ποινική ευθύνη, τουναντίον καταδεικνύει την αμελή τους συμπεριφορά. Επισημαίνεται δε ότι ο διατυπωθείς εκ μέρους των κατηγορουμένων ισχυρισμός ότι ένα ρελέ διαρροής κοστίζει μόνο 50 ευρώ και εάν χρειαζόταν θα το είχαν τοποθετήσει προφανώς δεν είναι λυσιτελής, διότι από την αποδεικτική διαδικασία προέκυψε ότι δεν τοποθετήθηκε ρελέ διαφυγής καθόσον η ύπαρξη αυτού θα είχε ως αποτέλεσμα διακοπές στην παραγωγή και. μη απρόσκοπτη λειτουργία του ατμιστή-μηχανήματος μάρκας pozzi και ως εκ τούτου θα ήταν προφανώς ασύμφορο για την παραγωγή.

Με βάση λοιπόν την ως άνω ΚΥΑ Φ Α' 50/12081/642/2006 (ΦΕΚ 1222/Β/5-9-2006), η οποία ίσχυσε έως το έτος 2019 (ήτοι επί 13 ολόκληρα έτη) η ηλεκτρολογική εγκατάσταση της ως άνω επιχείρησης έπρεπε κατά το ως άνω επίδικο χρονικό διάστημα να διαθέτει διακόπτη διαρροής έντασης άλλως διάταξη διαφορικού ρεύματος, για πρόσθετη προστασία από ηλεκτροπληξία με το Πρότυπο ΕΛΟΤ HD384 με ονομαστικό διαφορικό ρεύμα λειτουργίας μικρότερο ή ίσο με 30mA, η οποία θα προστάτευε το θύμα από την ως άνω επελθούσα ηλεκτροπληξία, η οποία προήλθε από επαφή του (θύματος) με ενεργό αγωγό φάσης και γειωμένου σώματος, όπως συνέβη στην προκειμένη περίπτωση περιγράφεται και στην ως άνω ιατροδικαστική έκθεση.

Στην ίδια δε την άδεια λειτουργίας εκσυγχρονισμού του μηχανολογικού εξοπλισμού της επιχείρησης, στην οποία έλαβε χώρα τον επίδικο δυστύχημα, γινόταν ρητή αναφορά ότι για την ηλεκτρολογική εγκατάσταση πρέπει να τηρούνται οι Κ.Ε.Η.Ε σύμφωνα με τον ΕΛΟΤ HD384. Ο ισχυρισμός των κατηγορουμένων ότι ο ως άνω ατμιστής εν κενώ (κατασκευής ΡΟΖΖΙ S.p.a.) δεν φέρει εκ κατασκευής διακόπτη διάταξης διαφορικού ρεύματος και δεν είναι δυνατή η εγκατάσταση μιας τέτοιας διάταξης στον ηλεκτρικό πίνακα σε μεταγενέστερο χρόνο, είναι επίσης αλυσιτελής, αφού, σε κάθε περίπτωση, η επιχείρηση, στην οποία απασχολούνταν ο θανών και η οποία προέβη στην αγορά του συγκεκριμένου μηχανήματος κατά το έτος 2007, όφειλε, σύμφωνα με την ήδη τότε ισχύουσα Κοινή Υπουργική Απόφαση Φ Α'50/12081/642/2006 (ΦΕΚ 1222/Β/5-9-2006), να διαθέτει διακόπτη έντασης ρεύματος στον κεντρικό πίνακα διανομής που τροφοδοτεί τον πίνακα αυτό (όπως αναφέρεται αναλυτικά στην υπ' αριθμ. πρωτ. 179462/19-07-2017 έκθεση αυτοψίας εργατικού ατυχήματος). Η αβασιμότητα του εν λόγω ισχυρισμού καταδεικνύεται και από το ότι, ενώ στο πρωτόκολλο ελέγχου ηλεκτρικής εγκατάστασης κατά ΕΛΟΤ HD 384, με ημερομηνία 03-12-2014, όπως προαναφέρθηκε, υπογεγραμμένο από τον δεύτερο κατηγορούμενο, δεν παρατηρείται στον οικείο πίνακα η καταγραφή κάποιας σημείωσης για την ύπαρξη διάταξης διαφορικού ρεύματος (RCD) στο χώρο του Κλωστηρίου Δ' (όπου συνέβη το επίδικο συμβάν), εν τούτοις, αμέσως μετά το επισυμβάν δυστύχημα, στο πρωτόκολλο ελέγχου ηλεκτρικής εγκατάστασης κατά ΕΛΟΤ HD 384, με ημερομηνία 15-06- 2017, υπογεγραμμένο από τον ίδιο (2°) κατηγορούμενο, παρατηρείται στον οικείο πίνακα η καταγραφή σημειώσεων για την ύπαρξη διάταξης διαφορικού ρεύματος (RCD) στο χώρο του Κλωστηρίου Δ' κατά την προβλεπόμενη νομοθεσία, εκ του οποίου συνάγεται ότι υπήρχε η δυνατότητα συμμόρφωσης με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας για διαφορική προστασία (αμφότερα τα ως άνω πρωτόκολλα συνοδεύουν την ως άνω από 16-3-2017 έκθεση αυτοψίας της Ε. Σ. και του Δ.. Π.).

Οι ως άνω δε παράνομες παραλείψεις απάντων των κατηγορουμένων συνδέονται αιτιωδώς με το επίδικο συμβάν και το επελθόν αποτέλεσμα του θανάτου από ηλεκτροπληξία του Κ. Δ.., αφού, σύμφωνα και με τις παραδοχές της προαναφερόμενης υπ' αριθμ. πρωτ. 179462/19-07-2017 έκθεσης αυτοψίας εργατικού ατυχήματος, το ένδικο δυστύχημα θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν είχε εγκατασταθεί διάταξη διαφορικού ρεύματος στην εσωτερική ηλεκτρική εγκατάσταση της επιχείρησης για πρόσθετη προστασία από ηλεκτροπληξία με το Πρότυπο ΕΛΟΤ HD384 με ονομαστικό διαφορικό ρεύμα λειτουργίας μικρότερο ή ίσο με 30mA', όπως αναλυτικότερα αναφέρεται ανωτέρω. Επομένως άπαντες οι κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι, η δε κατά τα ανωτέρω κατάφαση της ενοχής τους συνοδεύεται υποχρεωτικά από την αναγνώριση του πρωτοδίκως αναγνωρισθέντος ελαφρυντικού του άρθρου 84 παρ. 2α ΠΚ, (προτέρου σύννομου βίου), καθόσον τούτο αποτελεί ευεργέτημα που δεν μπορεί να ανακληθεί από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 470 ΚΠΔ (της αρχής της μη χειροτέρευσης του ασκήσαντος το ένδικο μέσο της εφέσεως)..."

Στη συνέχεια, το Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε τους κατηγορουμένους και ήδη αναιρεσείοντες ενόχους, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 περ. α' του ΠΚ, η συνδρομή της οποίας στο πρόσωπό τους είχε αναγνωρισθεί πρωτοδίκως και με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ.2 εδ. ε' του ΠΚ, τη συνδρομή της οποίας στο πρόσωπό τους αναγνώρισε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο της ουσίας, για την αξιόποινη πράξη της ανθρωποκτονίας από συγκλίνουσα αμέλεια αυτών, τελεσθείσας με παράλειψη από υπόχρεο και επέβαλε στον καθένα ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών, τον δε πρώτο κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα κήρυξε ένοχο επιπροσθέτως και για την εκ προθέσεως παράλειψη συντήρησης των χώρων εργασίας προς αποφυγή κινδύνων των απασχολουμένων σε αυτούς και του επέβαλε ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) μηνών και συνολικώς, του επέβαλε ποινή φυλάκισης δέκα τεσσάρων (14) μηνών, την εκτέλεση των οποίων (ποινών) ανέστειλε επί τριετία, με το ακόλουθο, κατά πιστή μεταφορά, διατακτικό: "

Κηρύσσει τους κατηγορούμενους ένοχους για το ότι: Στα Φάρσαλα στις 16/3/2017 1) από συγκλίνουσα αμέλεια, δηλαδή από την έλλειψη της προσοχής που όφειλαν από τις περιστάσεις και μπορούσαν να καταβάλλουν, δεν προέβλεψαν το αξιόποινο αποτέλεσμα, προκάλεσαν με τις παραλείψεις τους, ενώ είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση προς ενέργεια, τείνουσα στην παρεμπόδισή τους. Ειδικότερα, ο πρώτος κατηγορούμενος (Δ. Α.) ως εργοδότης, διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας ...", ο δεύτερος (Σ. Δ.), ως προϊστάμενος συντήρησης της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης της επιχείρησης, ο τρίτος (Π. Κ../νος) ως τεχνικός ασφαλείας και ο τέταρτος (Α. Χ.) τεχνικός βάρδιας, αρμόδιος για την αποκατάσταση, των βλαβών της επιχείρησης: α) δεν έλεγξαν επαρκώς την ασφάλεια των ηλεκτρικών εγκαταστάσεων και των τεχνικών μέσων, πριν από τη λειτουργία τους καθώς και των παραγωγικών διαδικασιών και μεθόδων εργασίας πριν από την εφαρμογή τους, β) δεν παρείχαν ρητές οδηγίες στους εργαζομένους να μην αγγίζουν τους ηλεκτρολογικούς πίνακες κατά την εκτέλεση εργασιών στο χώρο του συσκευαστηρίου. Επιπρόσθετα: γ) ο πρώτος δεν αντικατέστησε και οι δεύτερος και τρίτος δεν συμβούλεψαν τον πρώτο περί της αντικατάστασης των μηχανημάτων μάρκας pozzi τύπου BR - Q- 4 Ρ , που διέθετε η επιχείρηση κλωστοϋφαντουργίας, καθώς αυτά δεν έφεραν, ούτε επιδέχονταν μεταγενέστερης τοποθέτησης διακόπτη διαρροής έντασης στον κεντρικό πίνακα διανομής, που ήταν αναγκαίος για την τροφοδότηση του ηλεκτρολογικού πίνακα του ατμιστή εν κενώ.

Με τις παραλείψεις τους αυτές άπαντες οι κατηγορούμενοι δεν εφάρμοσαν την ΚΥΑ ΦΑ 50/12081/642/2006, με βάση την οποία η ηλεκτρολογική εγκατάσταση πρέπει να διαθέτει διακόπτη διαρροής έντασης, καθώς δεν ήταν επιτρεπτή η προσθήκη διάταξης διαφορικού ρεύματος, η οποία να προστατεύει την κεντρική παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος από τον κεντρικό πίνακα διανομής προς τους υποπίνακες της επιχείρησης. Επιπρόσθετα, ο πρώτος κατηγορούμενος ως εργοδότης δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων στην επιχείρηση κλωστοϋφαντουργίας, φροντίζοντας για την αποφυγή κινδύνων και για τη συντήρηση των χώρων εργασίας. Αποτέλεσμα της άνω συγκλίνουσας αμέλειας ήταν ο εργαζόμενος στο τμήμα συσκευασίας, Δ. Κ. του Δ., γεννημένος το 1970, αναμένοντας να τοποθετήσει εντός παλέτας, το κλωστοϋφαντουργικό υλικό, που θα έβγαινε από το θάλαμο του ατμιστή εν κενώ πριν αυτό συσκευαστεί, να έλθει με το δεξί του χέρι σε επαφή με ενεργό αγωγό φάσης και με το αριστερό με το περίβλημα του ηλεκτρολογικού πίνακα του ατμιστή εν κενώ. Από την επαφή αυτή με το ρεύμα, ο εργαζόμενος υπέστη ηλεκτροπληξία, εξαιτίας της οποίας απεβίωσε.

2) ο πρώτος κατηγορούμενος ως εργοδότης παρέβη με πρόθεση τις διατάξεις της νομοθεσίας για την υγιεινή και ασφάλεια της εργασίας του νόμου αυτού και των κανονιστικών πράξεων, που εκδίδονται με εξουσιοδότηση της. Συγκεκριμένα, παρέβη τις διατάξεις των άρθρων 7, 12 πδ 16/1996 για συντήρηση των χωρών εργασίας προς αποφυγή κινδύνων...".

Με τις παραδοχές αυτές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό, σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην εν λόγω απόφασή του την απαιτούμενη από τις ως άνω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο, τα πραγματικά περιστατικά, που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και την υποκειμενική υπόσταση της ως άνω αξιόποινης πράξης της ανθρωποκτονίας από συγκλίνουσα αμέλεια των κατηγορουμένων, τελεσθείσας με παράλειψη παρ' υποχρέων, για την οποία κήρυξε ενόχους όλους τους αναιρεσείοντες, με την παράθεση όλων των στοιχείων που απαρτίζουν τη νομοτυπική μορφή του εγκλήματος αυτού, αλλά και εκείνου της παράβασης των άρθρων 6, 7 και 19 του ν.1568/1985, 7 και 12 του π.δ/τος 16/1996, που αφορούσε αποκλειστικά τον πρώτο (1ο ) εξ αυτών, ο οποίος, έχοντας την ιδιότητα του εργοδότη, παρέβη από πρόθεση τη νόμιμη υποχρέωσή του για τεχνική συντήρηση των χώρων εργασίας και των εγκαταστάσεων των συστημάτων ασφαλείας προς αποφυγή κινδύνων για τους απασχολουμένους σε αυτούς και για αποκατάσταση, το συντομότερο δυνατόν, των ελλείψεων και των ελαττωμάτων που διαπιστώνονται και που ενδέχεται να βλάψουν την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων, οι αποδείξεις, από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και οι σκέψεις, με τις οποίες υπήγαγε αυτά στις ως άνω εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1, 2, 15 παρ.1, 16, 17, 18, 26, 28, 50, 51, 53, 79, 84 παρ.2 εδ.α και ε', 94 παρ.1, 302 παρ.1 του ΠΚ και των άρθρων 7, 12 του π.δ/τος 16/1996, 6, 7, 19 του ν.1568/1985, 25 ν.2224/1994, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου με ασαφείς, ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες και έτσι, δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση.

Ειδικότερα, αναφέρονται στην αιτιολογία της αποφάσεως τα αποδεικτικά μέσα ("ανωμοτί κατάθεση του παρισταμένου προς υποστήριξη της κατηγορίας, ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως στο ακροατήριο, που περιέχονται στα ενσωματωμένα στην παρούσα απόφαση πρακτικά της δημόσιας συνεδριάσεως του παρόντος Δικαστηρίου, ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης και όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, τα οποία αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο και καταχωρίσθηκαν στα ίδια πρακτικά, σε συνδυασμό με τις απολογίες των κατηγορουμένων"), από τα οποία το Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που προεκτέθηκαν και κατέληξε στην καταδικαστική του κρίση, χωρίς να παρίσταται, κατά νόμο, αναγκαία η αναλυτική παράθεσή τους, η αναφορά του τί προκύπτει ξεχωριστά από το καθένα, όπως και η συγκριτική στάθμιση και αξιολογική συσχέτιση του περιεχομένου τους και η ανάλογη δικαιοδοτική τους εκτίμηση, ενώ ουδόλως συνάγεται ότι το Δικαστήριο, για το σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως, περιορίσθηκε επιλεκτικά σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα και αγνόησε τα υπόλοιπα.

Όπως διαπιστώνεται από τις προπαρατεθείσες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, που προκύπτουν από την αλληλοσυμπλήρωση σκεπτικού και διατακτικού, διαλαμβάνονται σε αυτή ο τρόπος και οι συνθήκες τέλεσης του ως άνω αδικήματος της ανθρωποκτονίας από συγκλίνουσα αμέλεια των κατηγορουμένων, ως υποχρέων σε ενέργεια, αφού γίνεται επαρκής αναφορά της πηγής της υποχρέωσης του καθενός στην επιβαλλόμενη ενέργεια, στην οποία όφειλε και μπορούσε να προβεί, της παράλειψής της, που θεμελιώνει την αμέλεια κάθε κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος, με λεπτομερή προσδιορισμό της αμελούς συμπεριφοράς του, καθώς και του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ αυτής και του προκληθέντος θανάτου του παθόντος, τον οποίο οι κατηγορούμενοι δεν προέβλεψαν.

Ειδικότερα: α) Εκτίθεται η ιδιότητα του πρώτου αναιρεσείοντος Δ. Α., ως εργοδότη, διευθύνοντος συμβούλου της εταιρίας με την επωνυμία "ΕΠΙΛΕΚΤΟΣ ΚΛΩΣΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑ ΑΕΒΕ", με αντικείμενο δραστηριότητας την προπαρασκευή και νηματοποίηση υφαντικών ινών, στις αρμοδιότητες του οποίου εντασσόταν η συντήρηση των τόπων εργασίας και των συστημάτων ασφαλείας στο εργοστάσιο της ως άνω εταιρίας στο 7ο χλμ της ΕΟ Φαρσάλων-Λάρισας και η άμεση αποκατάσταση των ελλείψεων, που έχουν σχέση με την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 19 του ν.1568/1985 και των κατ'εξουσιοδότησή του εκδοθεισών κανονιστικών πράξεων και παράλληλα, η μέριμνα για την τήρηση των διατάξεων του π.δ/τος 16/1996, των σχετικών με την ασφάλεια και την υγιεινή στους χώρους εργασίας του ως άνω εργοστασίου, προς αποφυγή κινδύνων των απασχολουμένων στην επιχείρησή του προσώπων, β) η ιδιότητα του δεύτερου αναιρεσείοντος Σ. Δ.., ηλεκτρολόγου μηχανικού, ως προϊσταμένου συντήρησης της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης του εργοστασίου της ως άνω εταιρίας, στην αρμοδιότητα του οποίου εντασσόταν η συντήρηση, ο τακτικός έλεγχος της λειτουργίας των ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων του εργοστασίου, η καταγραφή των ελλείψεων, η σχετική ενημέρωση του εργοδότη και η υπόδειξη επιτακτικής ανάγκης λήψης των μέτρων για την ασφαλή λειτουργία τους και γ) η ιδιότητα του τρίτου αναιρεσείοντος Π. Κ., μηχανολόγου μηχανικού, ως τεχνικού ασφαλείας στο ως άνω εργοστάσιο, στην αρμοδιότητα του οποίου εντασσόταν η ασφαλής λειτουργία των τεχνικών εγκαταστάσεων και των συστημάτων ασφαλείας του εργοστασίου, η καταγραφή των ελλείψεων, η σχετική ενημέρωση του εργοδότη και η υπόδειξη επιτακτικής ανάγκης λήψης των μέτρων για την ασφαλή λειτουργία τους.

Περαιτέρω, αναφέρονται με λεπτομέρεια οι παραλείψεις των πιο πάνω ενεργειών, που έλαβαν χώρα εκ μέρους καθενός εκ των αναιρεσειόντων, με αποτέλεσμα της συγκλίνουσας αμέλειας όλων, την εκτέλεση μιας επισφαλούς εργασίας, εκ μέρους του εργαζομένου ήδη από την 01.09.1993, στο ως άνω εργοστάσιο, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ως εργάτη αποθήκης-συσκευαστή παραγωγής κλωστηρίου Δ. Κ. του Δ., που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατό του, τον οποίο οι κατηγορούμενοι δεν προέβλεψαν. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρεται στην απόφαση ότι ο τελευταίος, στις 16.03.2017, έχοντας αναλάβει εργασία στη βάρδια του, από την ώρα 16:00' στον χώρο του Κλωστηρίου Δ του ως άνω εργοστασίου και αναμένοντας να εξέλθει από το θάλαμο του ατμιστή εν κενώ (POZZI), η παλέτα με το κλωστοϋφαντουργικό υλικό (τοποθετημένα νήματα σε καρούλια), κινούμενη σε ραουλόδρομο προς τη μηχανή συσκευασίας, προκειμένου αυτός να τοποθετήσει την αυτοκόλλητη προεκτυπωμένη ετικέτα εντός της παλέτας και πριν αυτή συσκευασθεί, τυλιγόμενη με διαφανές πλαστικό, ήλθε σε επαφή με το δεξί του χέρι με ενεργό αγωγό φάσης και με το αριστερό του με το περίβλημα του ηλεκτρολογικού πίνακα του ατμιστή εν κενώ, συνεπεία της οποίας υπέστη ηλεκτροπληξία, με αποτέλεσμα τον ακαριαίο θάνατό του, επί τόπου, περίπου στις 17:15' της ίδιας ημέρας, οπότε εντοπίστηκε, από την επίσης εργαζόμενη Θ. Σ., νεκρός στο πάτωμα του χώρου συσκευασίας, μπροστά στα γραφεία, όπου υπήρχε ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής και με την αυτοκόλλητη προεκτυπωμένη ετικέτα στο χέρι.

Η αιτία θανάτου του ως άνω εργαζόμενου, που είχε γεννηθεί στις 26.12.1970: α) διαγνώστηκε με λεπτομερή αναφορά στην υπ'αριθμ. 297/22.05.2017 ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας-νεκροτομής, την οποία διενήργησε επί του σώματος του ως άνω θανόντος, κατόπιν παραγγελίας του Α.Τ. Φαρσάλων η Ιατροδικαστής της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Λάρισας Ρ. Λ., το συμπέρασμα της οποίας είναι ότι το πτώμα φέρει κακώσεις σώματος, προκληθείσες από ηλεκτρικό ρεύμα κατά τη δίοδό του από το σώμα, ο δε θάνατός του οφείλεται σε ηλεκτροπληξία "ως τον αδιαμφισβήτητο μηχανισμό θανάτου στο ανωτέρω περιστατικό" και β) επιβεβαιώθηκε με την υπ'αριθμ.27/03.05.2-19 έκθεση ιστολογικής εξέτασης των δειγμάτων, τα οποία ελήφθησαν από την ως άνω Ιατροδικαστή, κατά την νεκροψία-νεκροτομή και εστάλησαν για ιστολογική εξέταση, την οποία (έκθεση) συνυπέγραψαν οι εξειδικευμένοι επιστήμονες, ήτοι ο Δ. Α. Ιατρός-Παθολογοανατόμος, Επιστημονικός Συνεργάτης του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του ΑΠΘ και ο Ν. Ρ., Αναπληρωτής Καθηγητής, Διευθυντής του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του ΑΠΘ, το συμπέρασμα της οποίας είναι ότι από την ιστολογική εξέταση των οργάνων του θανόντος, παρατηρούνται αλλοιώσεις στο μυοκάρδιο (εκτεταμένη αταξία ως προς τη διάταξη των μυϊκών ινών), στο δέρμα (περιοχές νέκρωσης και εκφύλισης), συμβατές, με βάση το ιστορικό, "με εκείνες ως από ηλεκτροπληξία".

Το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο της ουσίας με εμπεριστατωμένη αιτιολογία απέρριψε τους αρνητικούς ισχυρισμούς των κατηγορουμένων και ήδη αναιρεσειόντων περί του ότι ο θάνατος του ως άνω εργαζόμενου προήλθε από παθολογικά αίτια και δη, από έμφραγμα μυοκαρδίου. Προς τούτο, προέβη, αν και δεν είχε σχετική υποχρέωση, σε αξιολογική συσχέτιση των πιο πάνω εκθέσεων (Ιατροδικαστικής και Ιστολογικής) προς : α) την από 12.03.2018 ιατροδικαστική (ιδιωτική, προσκομισθείσα από τους κατηγορουμένους) γνωμοδότηση του Δ. Γ. Ιατροδικαστή, β) την από 04.01.2021 ιατροδικαστική (ιδιωτική προσκομισθείσα από τους κατηγορουμένους) γνωμοδότηση των Φ. Κ. (Ειδικού Ιατροδικαστή) και Σ. Τ. (Ιατροδικαστή), γ) την κατάθεση στο ακροατήριο της μάρτυρα υπεράσπισης Α. Α. του Α., Ιατροδικαστή στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και δ) την από 27.06.2024 ιατρική (ιδιωτική προσκομισθείσα από τους κατηγορουμένους) γνωμοδότηση και την κατάθεση στο ακροατήριο του ιατρού καρδιολόγου Ν.. Α., κρίνοντας ότι η Ιατροδικαστική Έκθεση που διενεργήθηκε από την Ιατροδικαστή Ρ. Λ., η οποία εξέτασε το πτώμα, κατόπιν παραγγελίας από το Α.Τ. Φαρσάλων και κατέληξε στο απόλυτο συμπέρασμα ότι η ηλεκτροπληξία ήταν ο αδιαμφισβήτητος μηχανισμός θανάτου του εργαζόμενου και η Ιστολογική Εξέταση των δειγμάτων, τα οποία ελήφθησαν από την εν λόγω Ιατροδικαστή και εστάλησαν προς ιστολογική εξέταση, από την οποία προκύπτει ότι οι αλλοιώσεις στο μυοκάρδιο και στο δέρμα είναι συμβατές με ηλεκτροπληξία, είναι πλέον αξιόπιστες από τις προαναφερόμενες ιδιωτικές γνωμοδοτήσεις, που συντάχθηκαν πολύ μεταγενέστερα και χωρίς οι συντάκτες τους να εξετάσουν το πτώμα, αλλά με βάση μόνο τα έγγραφα της δικογραφίας.

Επίσης, αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ως αναξιόπιστες, από το Δικαστήριο της ουσίας: α) η κατάθεση στο ακροατήριο της μάρτυρα υπεράσπισης Α. Α. του Α., αφού μολονότι έμπειρη Ιατροδικαστής και ως εκ τούτου, έχοντας την ευχέρεια να διακρίνει μεταξύ εγκαύματος και θλαστικού τραύματος, καταθέτοντας στο ακροατήριο, χαρακτήρισε τα εγκαύματα, τα οποία αναμφισβήτητα βρέθηκαν στο σώμα του θανόντος, ως θλαστικά τραύματα, προκειμένου να ενισχύσει τον ισχυρισμό των κατηγορουμένων ότι πρόκειται για θάνατο από παθολογικά αίτια και β) η κατάθεση στο ακροατήριο του μάρτυρα υπεράσπισης ιατρού καρδιολόγου Ν. Α., αφού δεν μπόρεσε και αυτός, που υποστήριξε την εκδοχή των κατηγορουμένων για θάνατο από παθολογικά αίτια και δη, από έμφραγμα του μυοκαρδίου, να εξηγήσει την ύπαρξη εγκαυμάτων στο σώμα του θανόντος εργαζόμενου.

Περαιτέρω, με ειδική αιτιολογία το Δικαστήριο της ουσίας συνδύασε την ως άνω Ιατροδικαστική Έκθεση της Ρ. Λ. και την ως άνω Έκθεση Ιστολογικής Εξέτασης, τις οποίες, κατά τα άνω αξιολόγησε ως αξιόπιστες, με το υπ'αριθμ.384/17.03.2017 δελτίο ελέγχου και την από 30.05.2017 συμπληρωματική αναφορά των Επιθεωρητών Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Ι. Α. και Γ. Φ., που συντάχθηκε μετά από νέα αυτοψία στο χώρο, κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας, δύο μήνες και πλέον μετά τον επισυμβάντα θάνατο, στην οποία οι εν λόγω Επιθεωρητές συνέκλιναν στην ίδια αιτία θανάτου από ηλεκτροπληξία του παθόντος εργαζόμενου Δ. Κ., λόγω των ελλείψεων, που διαπίστωσαν στα ηλεκτρικά μηχανήματα, στον κεντρικό πίνακα και στους υποπίνακες του εργοστασίου, τους οποίους δεν έλεγξε με βάση και τις προσωπικές του γνώσεις, αλλά και διά των αρμοδίων υπαλλήλων του, πριν από τη λειτουργία τους, ούτε μερίμνησε να αποκαταστήσει τις ελλείψεις αυτές ο πρώτος κατηγορούμενος, ως εργοδότης, ούτε, όμως, οι επόμενοι δύο κατηγορούμενοι, μολονότι ως εκ της ιδιότητος τους, είχαν σχετική υποχρέωση, του επέστησαν την επιτακτική ανάγκη αποκατάστασής τους.

Ειδικότερα, το Δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι, σύμφωνα με την πιο πάνω συμπληρωματική αναφορά των Επιθεωρητών Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία, στον κρίσιμο χώρο του Κλωστηρίου Δ του ως άνω εργοστασίου, υπήρχαν οι πιο κάτω ελλείψεις : α) στον ηλεκτρολογικό πίνακα Α του ατμιστή εν κενώ (κατασκευής POZZI.p.a.), δεν βρέθηκε διάταξη διαφορικού ρεύματος, β) δεν βρέθηκε διάταξη διαφορικού ρεύματος σε λειτουργία, η οποία να προστατεύει την κεντρική παροχή ηλεκτρικού ρεύματος από τον κεντρικό πίνακα διανομής προς τους υποπίνακες της επιχείρησης, γ) στον κεντρικό πίνακα διανομής βρέθηκε μεν διάταξη διαφορικού ρεύματος κατασκευής ABB (τύπου RD3), η οποία ωστόσο, δεν ήταν συνδεδεμένη στο κύκλωμα, ήταν δηλαδή εκτός λειτουργίας, δ) η ΚΥΑ Φ Α'50/12081/642/2006, (ΦΕΚ Β 1222/2006) απαιτούσε υποχρεωτικά, όπως η ηλεκτρολογική εγκατάσταση διαθέτει διακόπτη διαρροής έντασης και ότι στην περίπτωση που ο κατασκευαστής της δεν είχε προβλέψει την ύπαρξη διακόπτη διαρροής έντασης, έπρεπε να διαθέτει τέτοιο διακόπτη διαρροής έντασης ρεύματος ο κεντρικός πίνακας διανομής που τροφοδοτεί τον υποπίνακα αυτόν της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης, για τις οποίες (ελλείψεις), κατά τις παραδοχές της απόφασης, επιβλήθηκε σε βάρος της κλωστοϋφαντουργικής εταιρίας, πρόστιμο ύψους 10.401 ευρώ, με την 166839/06.07.2017 σχετική πράξη η κατά της οποίας (πράξης) ασκηθείσα προσφυγή της απορρίφθηκε με την Α797/2020 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Λάρισας. Περαιτέρω, το Δικαστήριο δέχθηκε, όπως σημείωσαν και οι ως άνω Επιθεωρητές στην έκθεσή τους, ότι από τις ελλείψεις αυτές, δηλαδή από τη μη ύπαρξη διακόπτη διαρροής έντασης ρεύματος στον υποπίνακα Α του ατμιστή εν κενώ ή στον κεντρικό πίνακα διανομής που τον τροφοδοτεί, προκλήθηκε διαρροή ρεύματος που διήλθε από το σώμα του θανόντος εργαζόμενου, όταν ο τελευταίος άγγιξε με το δεξί του χέρι ενεργό αγωγό φάσης και με το αριστερό του χέρι άγγιξε γειωμένο σώμα, όπως είναι το περίβλημα του ηλεκτρολογικού πίνακα και προκάλεσε ακαριαία τον θάνατό του από ηλεκτροπληξία.

Το Δικαστήριο, συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα, δέχθηκε ότι ο θάνατος του πιο πάνω εργαζόμενου από ηλεκτροπληξία, οφείλεται σε αμέλεια των κατηγορουμένων και ήδη αναιρεσειόντων, οι οποίοι δεν προέβησαν στις οφειλόμενες από τον καθένα τους ενέργειες για την αποτροπή του, δηλαδή ο καθένας τους, μολονότι είχε υποχρέωση ως εκ της προαναφερόμενης ιδιότητός του, δεν μερίμνησε για την τοποθέτηση διάταξης διαφορικού ρεύματος σε λειτουργία, άλλως διακόπτη (ρελέ) διαρροής έντασης ρεύματος σε λειτουργία, έστω στον κεντρικό πίνακα διανομής από τον οποίο τροφοδοτείτο ο υποπίνακας Α της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης (ατμιστή εν κενώ, κατασκευής POZZI.p.a.), αφού αυτή δεν διέθετε εκ κατασκευής τέτοια διάταξη διαφορικού ρεύματος ή διακόπτη διαρροής έντασης ρεύματος/ρελέ διαφυγής και ως εκ τούτου, έπρεπε να είχε αντικατασταθεί.

Αιτιολογεί δε πλήρως την κρίση του αυτή, απορρίπτοντας αιτιολογημένα τον αρνητικό ισχυρισμό των κατηγορουμένων και ήδη αναιρεσειόντων ότι δηλαδή δεν βρέθηκε σημείο/θέση/μηχάνημα στο χώρο που συνέβη ο θάνατος αυτός από ηλεκτροπληξία, η επαφή με το οποίο μπορούσε να προκαλέσει τη διέλευση ηλεκτρικού ρεύματος από το σώμα του θανόντος εργαζόμενου, ούτε εντοπίστηκε κάποιο σφάλμα, βλάβη ή δυσλειτουργία της εγκατάστασης, με την παραδοχή ότι οι αρμόδιοι Επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας, οι οποίοι δεν εντόπισαν πράγματι τέτοιο σημείο/θέση/μηχάνημα στον επίμαχο χώρο, προχώρησαν σε εξονυχιστική διερεύνηση του εν λόγω χώρου υπό το πρίσμα της ηλεκτροπληξίας, καθυστερημένα και δη, μόνο μετά την εγχείριση της 297/22.05.2017 σχετικής Ιατροδικαστικής Έκθεσης της Ιατροδικαστή Λάρισας Ρ.Λ. και δη, την 30.05.2017, ήτοι δύο και πλέον μήνες μετά τον επισυμβάντα θάνατο, οπότε, όπως και οι ίδιοι οι εν λόγω Επιθεωρητές σημειώνουν στην έκθεσή τους, ο χώρος ήταν δυνατόν να έχει αλλοιωθεί, υπό την έννοια ότι κάποιο πιθανώς επικίνδυνο αντικείμενο μπορούσε να έχει απομακρυνθεί και κάποια ενδεχόμενη βλάβη να έχει ήδη αποκατασταθεί, δοθέντος και του ότι ήδη από την επόμενη του θανάτου βάρδια, το τμήμα αυτό του εργοστασίου λειτουργούσε κανονικά, αλλά και ότι στην από 16.03.2017 έκθεση αυτοψίας των αρμοδίων αστυνομικών οργάνων που μετέβησαν στον χώρο του συμβάντος την ίδια ημέρα, στις 17:15' αναφέρεται αυτολεξεί "κατά την άφιξή μας στο χώρο ο θανών είχε ήδη απομακρυνθεί από σταθμό του ΕΚΑΒ, χωρίς προηγουμένως να ενημερωθούμε και κατά συνέπεια με πιθανή αλλοίωση του τόπου εύρεσής του". Με πλήρη δε αιτιολογία, το Δικαστήριο της ουσίας απέρριψε τους περαιτέρω αρνητικούς ισχυρισμούς των κατηγορουμένων και ήδη αναιρεσειόντων περί αντικειμενικής αδυναμίας τοποθετήσεως εκ των υστέρων διάταξης διαφορικού ρεύματος σε λειτουργία, άλλως διακόπτη (ρελέ) διαρροής έντασης ρεύματος στον υποπίνακα Α του ατμιστή εν κενώ και ως εκ τούτου, μη τέλεσης εκ μέρους τους του αδικήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια παρ'υποχρέου.

Ειδικότερα, έκρινε ότι ο πρώτος τούτων, ως εργοδότης είχε προβεί στην αγορά του εν λόγω ατμιστή μάρκας pozzi, που δεν διέθετε την παραπάνω προϋπόθεση ασφαλούς λειτουργίας του, το έτος 2007, γνωρίζοντας ότι όφειλε να έχει αγοράσει ατμιστή, που πληρούσε τις προδιαγραφές της ισχύουσας ήδη από το έτος 2006 και έως το έτος 2019 ΚΥΑ Φ Α'50/12081/642/2006 (ΦΕΚ Α 1222/Β/05.09.2006), άλλως, όφειλε να έχει αντικαταστήσει αυτόν που είχε αγοράσει, εφόσον δεν ήταν δυνατή εκ των υστέρων τοποθέτηση σε αυτόν τέτοιας διάταξης και περαιτέρω, ως εργοδότης, με βάση και τις προσωπικές του γνώσεις ο ίδιος, αλλά και διά των αρμοδίων υπαλλήλων του, όφειλε να ελέγξει, πριν από τη λειτουργία των ως άνω μηχανημάτων, την κεντρική ηλεκτρολογική εγκατάσταση του εργοστασίου και να μεριμνήσει να τοποθετηθεί έστω στον κεντρικό πίνακα διανομής από τον οποίο τροφοδοτούνται οι υποπίνακες, μεταξύ των οποίων και ο υποπίνακας Α του ατμιστή εν κενώ, λειτουργούσα διάταξη διαφορικού ρεύματος με ονομαστικό διαφορικό ρεύμα λειτουργίας μικρότερο ή ίσο προς 30mA, όπως αυτή περιγράφεται στο άρθρο 531.2 του Προτύπου ΕΛΟΤ HD 384 ή έστω ρελέ διαφυγής, υποχρέωση, την οποία παρέλειψε, καθόσον η εκπλήρωσή της θα είχε ως αποτέλεσμα, κατά τις παραδοχές της απόφασης, διακοπές στην παραγωγή και μη απρόσκοπτη λειτουργία του ατμιστή-μηχανήματος μάρκας pozzi και ως εκ τούτου, θα ήταν προφανώς ασύμφορο για την παραγωγή.

Περαιτέρω, το Δικαστήριο έκρινε ότι ο δεύτερος των κατηγορουμένων, ηλεκτρολόγος μηχανικός, ως προϊστάμενος συντήρησης των ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων του εργοστασίου, είχε διαβεβαιώσει ψευδώς στο από 03.12.2014 πρωτόκολλο ελέγχου ηλεκτρολογικής εγκατάστασης, που ως εκ της ιδιότητός του είναι υποχρεωμένος να καταρτίζει ανά εξάμηνο, ότι η εγκατάσταση αυτή, πριν από τον επισυμβάντα θάνατο του ως άνω εργαζόμενου, πληρούσε τις προϋποθέσεις ΕΛΟΤ HD 384, χωρίς, ωστόσο, να τις πληροί, αφού δεν υπήρχε και δεν είχε καταγραφεί η απαιτούμενη από την εν λόγω νομοθεσία, ως προϋπόθεση, διάταξη διαφορικού ρεύματος (RCD) στον χώρο του Κλωστηρίου Δ, την ύπαρξη, όμως, της οποίας κατέγραψε, στις 15.06.2017, ήτοι μετά τον επισυμβάντα θάνατο, ο εν λόγω κατηγορούμενος, γεγονός που υποδηλώνει τη δυνατότητα συμμόρφωσης προς τις πιο πάνω διατάξεις της νομοθεσίας και πριν επέλθει, στις 16.03.2017, ο ως άνω θάνατος, την οποία (συμμόρφωση), ωστόσο, ο εν λόγω κατηγορούμενος είχε παραλείψει, χωρίς μάλιστα να έχει ενημερώσει, ως όφειλε, εκ της ιδιότητός του ως προϊστάμενος συντήρησης, τον πρώτο τούτων εργοδότη περί της επιτακτικής ανάγκης εγκατάστασης της εν λόγω διάταξης. Και τέλος, ότι ο τρίτος τούτων, μηχανολόγος μηχανικός, ως τεχνικός ασφαλείας της επιχείρησης, γνωρίζοντας την έλλειψη αυτή, δεν είχε ενημερώσει, παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς του, που κρίθηκαν αβάσιμοι, τον πρώτο τούτων εργοδότη, περί της επιτακτικής ανάγκης τοποθέτησης τέτοιας λειτουργούσας διάταξης διαφορικού ρεύματος στην εσωτερική ηλεκτρική εγκατάσταση (στον κεντρικό πίνακα διανομής που τροφοδοτεί τους υποπίνακες του εργοστασίου, μεταξύ των οποίων και τον υποπίνακα Α του ατμιστή εν κενώ), για πρόσθετη προστασία από ηλεκτροπληξία με το πρότυπο ΕΛΟΤ HD 384, με ονομαστικό διαφορικό ρεύμα λειτουργίας μικρότερο ή ίσο με 30mA.

Περαιτέρω, το Δικαστήριο της ουσίας, συνεκτιμώντας μαζί με όλα τα αποδεικτικά μέσα και την επισήμανση, που περιέχεται στην υπ'αριθμ. 178462/19.07.2017 έκθεση αυτοψίας εργατικού ατυχήματος που συνέταξαν οι ως άνω Επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία, ότι δηλαδή συνδέεται αιτιωδώς ο θάνατος του εργαζόμενου Δ. Κ. με την πιο πάνω έλλειψη της διάταξης διαφορικού ρεύματος στην εσωτερική ηλεκτρολογική εγκατάσταση και ότι αν η διάταξη αυτή διαφορικού ρεύματος υπήρχε και λειτουργούσε, ο θάνατος θα είχε αποφευχθεί, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι από τις προεκτεθείσες συγκλίνουσες παραλείψεις όλων των κατηγορουμένων και ήδη αναιρεσειόντων προκλήθηκε ο θάνατος από ηλεκτροπληξία του ως άνω εργαζόμενου, τον οποίο από έλλειψη της προσοχής που όφειλαν να καταβάλουν, ο καθένας τους, ως μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, εκ της ως άνω ιδιότητός του και των προσωπικών γνώσεων και ικανοτήτων του, (εργοδότης, προϊστάμενος ηλεκτρολογικής εγκατάστασης, τεχνικός ασφαλείας), δεν προέβλεψαν και ο οποίος (θάνατος) δεν θα είχε επέλθει, αν έλλειπαν οι πιο πάνω παραλείψεις τους, δηλαδή αν άπαντες οι κατηγορούμενοι προέβαιναν στις απαιτούμενες, ως εκ της ιδιότητος του καθενός τούτων, ενέργειες, που αναφέρονται στην απόφαση, για την αποτροπή του. Εν κατακλείδι, με την προσβαλλόμενη απόφαση, με πλήρη, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αποδόθηκε στους κατηγορουμένους και ήδη αναιρεσείοντες ότι:

α) ο πρώτος τούτων από αμέλεια, δεν έλεγξε επαρκώς, (ο ίδιος και διά των αρμοδίων υπαλλήλων του), ως όφειλε από την ιδιότητά του ως εργοδότη, την ασφάλεια των ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων του εργοστασίου, πριν από τη λειτουργία τους και παρέλειψε να αντικαταστήσει, ως όφειλε εκ της εν λόγω ιδιότητός του, τα μηχανήματα μάρκας POZZI τύπου BR-Q-4P, καθώς γνώριζε ότι αυτά δεν έφεραν, ούτε επιδέχονταν, χωρίς δυσμενείς συνέπειες στην απρόσκοπτη παραγωγή, μεταγενέστερης τοποθέτησης διακόπτη διαρροής έντασης και τα οποία είχε αγοράσει το έτος 2007, γνωρίζοντας ότι δεν πληρούσαν τις απαιτήσεις ασφαλείας της ισχύουσας ήδη από το έτος 2006 και έως το έτος 2019, ΚΥΑ Φ Α'50/12081/642/2006 (ΦΕΚ Α 1222/Β/05.09.2006), ενώ δεν μερίμνησε, ως όφειλε εκ της ως άνω ιδιότητός του, γνωρίζοντας τις ελλείψεις αυτές των μηχανημάτων μάρκας POZZI τύπου BR-Q-4P, που είχε αγοράσει και θέσει σε λειτουργία, να έχει τουλάχιστον τοποθετήσει πριν από τη λειτουργία τους, στον κεντρικό πίνακα διανομής από τον οποίο τροφοδοτούνται οι υποπίνακες του εργοστασίου, μεταξύ των οποίων και ο υποπίνακας Α του ατμιστή εν κενώ, λειτουργούσα διάταξη διαφορικού ρεύματος με ονομαστικό διαφορικό ρεύμα λειτουργίας μικρότερο ή ίσο προς 30mA, όπως αυτή περιγράφεται στο άρθρο 531.2 του Προτύπου ΕΛΟΤ HD 384 ή έστω ρελέ διαφυγής.

β) Ο δεύτερος κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων, ηλεκτρολόγος μηχανικός, ως προϊστάμενος συντήρησης της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης του εργοστασίου της επιχείρησης από αμέλεια δεν έλεγξε, ως όφειλε εκ της ως άνω ιδιότητός του, την ασφάλεια των ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων και των τεχνικών μέσων του εργοστασίου πριν από τη λειτουργία τους και μολονότι δεν είχε καταγράψει στο από 03.12.2014 πρωτόκολλο ελέγχου της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης, την ύπαρξη διάταξης διαφορικού ρεύματος (RCD) στον χώρο του Κλωστηρίου Δ, (όπου συνέβη ο θάνατος του εργαζόμενου), -η εγκατάσταση της οποίας ήταν δυνατή, αφού τέτοια διάταξη κατεγράφη, μετά τον επισυμβάντα θάνατο, στο συνταχθέντα από τον ίδιο τον ως άνω κατηγορούμενο, από 15.06.2017 πρωτόκολλο ελέγχου ηλεκτρολογικής εγκατάστασης κατά ΕΛΟΤ HD 384,- εν τούτοις, βεβαίωσε ψευδώς στο ως άνω από 03.12.2014 πρωτόκολλο ότι η ηλεκτρολογική εγκατάσταση του εργοστασίου ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του ως άνω Προτύπου ΕΛΟΤ HD 384 και στην ΚΥΑ Φ Α'50/12081/642/2006 (ΦΕΚ Α 1222/Β/05.09.2006), ενώ αυτή στην πραγματικότητα δεν ανταποκρινόταν και δεν μερίμνησε, ενημερώνοντας τον πρώτο των κατηγορουμένων εργοδότη, ως είχε υποχρέωση εκ της ιδιότητός του, ως προϊστάμενος συντήρησης της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης του εργοστασίου, περί της επιτακτικής ανάγκης εγκατάστασης στον κεντρικό πίνακα διανομής από τον οποίο τροφοδοτούνται οι υποπίνακες του εργοστασίου, μεταξύ των οποίων και ο υποπίνακας Α του ατμιστή εν κενώ, λειτουργούσας διάταξης διαφορικού ρεύματος με ονομαστικό διαφορικό ρεύμα λειτουργίας μικρότερο ή ίσο προς 30mA, όπως αυτή περιγράφεται στο άρθρο 531.2 του Προτύπου ΕΛΟΤ HD 384 ή έστω ρελέ διαφυγής. Και

γ) ο τρίτος κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων, μηχανολόγος μηχανικός, ως τεχνικός ασφαλείας του εργοστασίου της επιχείρησης από αμέλεια, δεν έλεγξε ως όφειλε εκ της εν λόγω ιδιότητός του, την ασφάλεια των τεχνικών εγκαταστάσεων του εργοστασίου της επιχείρησης πριν από τη λειτουργία τους, που δεν πληρούσαν τις απαιτήσεις της ΚΥΑ Φ Α'50/12081/642/2006 (ΦΕΚ Α 1222/Β/05.09.2006), και δεν κατέγραψε τις ελλείψεις των εν λόγω εγκαταστάσεων του εργοστασίου, στο οποίο απασχολείτο ο θανών εργαζόμενος, ούτε υπέδειξε στον πρώτο τούτων εργοδότη την επιτακτική ανάγκη της εγκατάστασης στον κεντρικό πίνακα διανομής του εργοστασίου, από τον οποίο τροφοδοτούνται οι υποπίνακες του εργοστασίου, μεταξύ των οποίων και ο υποπίνακας Α του ατμιστή εν κενώ, για πρόσθετη προστασία από ηλεκτροπληξία, λειτουργούσας διάταξης διαφορικού ρεύματος με ονομαστικό διαφορικό ρεύμα λειτουργίας μικρότερο ή ίσο προς 30mA, όπως αυτή περιγράφεται στο άρθρο 531.2 του Προτύπου ΕΛΟΤ HD 384 ή έστω ρελέ διαφυγής.

Σε όλους δε τους κατηγορούμενους αναιρεσείοντες, με την προσβαλλόμενη απόφαση, αποδόθηκε επί πλέον και η αμέλεια της μη παροχής ρητών οδηγιών στους εργαζόμενους της επιχείρησης να μην αγγίζουν τους ηλεκτρολογικούς πίνακες κατά την εκτέλεση εργασιών στο χώρο του παρασκευαστηρίου. Από δε τις πιο πάνω παραλείψεις των κατηγορουμένων και ήδη αναιρεσειόντων, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, προκλήθηκε αιτιωδώς ο θάνατος από ηλεκτροπληξία του εργαζόμενου Δ. Κ., τον οποίο (θάνατο) οι ως άνω κατηγορούμενοι δεν προέβλεψαν και ο οποίος θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, αν το μηχάνημα ατμιστή εν κενώ του εργοστασίου πληρούσε τις προδιαγραφές της ΚΥΑ Φ Α'50/12081/642/2006 (ΦΕΚ Α 1222/Β/05.09.2006) ή αν είχε εγκατασταθεί, τουλάχιστον, λειτουργούσα διάταξη διαφορικού ρεύματος στην εσωτερική ηλεκτρική εγκατάσταση της επιχείρησης (έστω στον κεντρικό πίνακα διανομής, από τον οποίο τροφοδοτούνται οι υποπίνακες του εργοστασίου, μεταξύ των οποίων και ο υποπίνακας Α του ατμιστή εν κενώ) για πρόσθετη προστασία από ηλεκτροπληξία κατά το Πρότυπο ΕΛΟΤ HD 384 με ονομαστικό διαφορικό ρεύμα λειτουργίας μικρότερο ή ίσο προς 30mA, την εγκατάσταση της οποίας παρέλειψαν, από συγκλίνουσα αμέλεια, οι κατηγορούμενοι και ήδη αναιρεσείοντες, ενώ μπορούσαν και όφειλαν, ο καθένας εκ της ιδιότητός του να έχει μεριμνήσει για την αντικατάσταση του μηνανήματος του ατμιστή εν κενώ με άλλο που να πληροί τις προδιαγραφές της ως άνω ΚΥΑ ή να έχει μεριμνήσει τουλάχιστον για την εγκατάσταση της ως άνω διάταξης διαφορικού ρεύματος στην εσωτερική ηλεκτρική εγκατάσταση του εργοστασίου και να έχει έτσι, αποτρέψει τον θάνατο του εργαζόμενου από ηλεκτροπληξία.

Επιπρόσθετα δε, αποδόθηκε σε όλους η αμέλεια της μη παροχής ρητών οδηγιών στους εργαζόμενους να μην αγγίζουν τους ηλεκτρολογικούς πίνακες κατά την εκτέλεση εργασιών στο χώρο του συσκευαστηρίου (όπου και ο χώρος του Κλωστηρίου Δ) και ειδικώς στον πρώτο τούτων, ως εργοδότη, αποδόθηκε και η με πρόθεση παράβαση των διατάξεων της νομοθεσίας για την υγιεινή και ασφάλεια της εργασίας του άρθρου 19 του ν.1568/1985 και των κανονιστικών πράξεων που είχαν εκδοθεί κατ'εξουσιοδότησή του, καθώς και η με πρόθεση παράλληλη παράβαση των διατάξεων των άρθρων 7, 12 του π.δ. 16/1996 για τη συντήρηση των χώρων εργασίας προς αποφυγή κινδύνων των απασχολούμενων στην επιχείρησή του προσώπων και για άμεση αποκατάσταση των ελλείψεων των σχετικών με την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων.

Τέλος, οι λοιποί εμπεριεχόμενοι στους αναιρετικούς λόγους, ισχυρισμοί περί του ότι από τα αποδεικτικά στοιχεία δεν προκύπτει η τέλεση εκ μέρους των αναιρεσειόντων της ανθρωποκτονίας από συγκλίνουσα αμέλεια παρ'υποχρέων για την οποία άπαντες καταδικάστηκαν, καθώς και οι συναφείς διάσπαρτες αιτιάσεις περί την εκτίμηση των αποδείξεων, συνιστούν αμφισβήτηση των ουσιαστικών παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασης και της ορθότητας του αποδεικτικού της πορίσματος και ως εκ τούτου, απαραδέκτως προβάλλονται ως αναιρετικοί λόγοι, αφού με την επίφαση των ανωτέρω αναιρετικών λόγων πλήττεται ανεπιτρέπτως η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.

Κατ'ακολουθίαν ο μοναδικός λόγος αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ.1 στ.Δ' του ΚΠΔ για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας είναι αβάσιμος και συνεπώς, η κοινή αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθεί κάθε αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 578 παρ. 1 ΚΠοινΔ) όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αριθμό 8533/2024 από 03.12.2024 κοινή αίτηση των 1) Α. Δ. του Η. και της Α., κατοίκου Λάρισας, ... 2) Σ. Δ. του Γ. και της Α., κατοίκου Λάρισας, ... και 3) Κ. Π. του Α. και της Κ., κατοίκου ... Φθιώτιδος, για αναίρεση της με αριθμ. 529/2024 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Λάρισας.

Επιβάλλει σε κάθε αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των οκτακοσίων (800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Μαρτίου 2025.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Μαρτίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ     Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ