Α.Π. 1022/2025 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΕΙΔΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΕΡΙΣΤΑΤΩΜΕΝΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

Α.Π. 1022/2025 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΕΙΔΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΕΡΙΣΤΑΤΩΜΕΝΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ - (άρθρ. 93 παρ. 3 Συντ., άρθρ. 139 και 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ).

ΟΡΘΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΠΟΙΝΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΔΗΓΗΣΗ ΥΠΟ ΕΠΗΡΕΙΑ ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑΤΟΣ - (άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ, άρθρ. 42 παρ. 1 και 7γ ν. 2696/1999 ως ισχύει).

ΝΟΜΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΩΣ ΠΛΗΜΜΕΛΗΜΑΤΟΣ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΤΕΛΕΣΗΣ - (άρθρ. 42 παρ. 7γ ν. 2696/1999, όπως τροπ. με άρθρ. 37 παρ. 8 περ. α' ν. 4055/2012).

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΥΦ' ΟΡΟΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΠΑΥΣΗΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΩΞΗΣ - (άρθρ. 63 παρ. 1 ν. 4689/2020).

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΚΑΙ ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΡΗΣΕΩΝ ΑΛΚΟΟΛΟΜΕΤΡΟΥ - (άρθρ. 177, 178 ΚΠΔ και άρθρ. 42 παρ. 1 ν. 2696/1999).

Με την παρούσα απόφαση, ο Άρειος Πάγος απέρριψε αίτηση αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης για το πλημμέλημα της οδήγησης υπό την επίδραση οινοπνεύματος (άρθρ. 42 ΚΟΚ). Το Δικαστήριο έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση διέθετε την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, καθώς παρέθεσε με σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά της μέθης (0,78 και 0,87 mg/l) και τις αποδείξεις που τα θεμελίωσαν. Παράλληλα, αποφάνθηκε ότι ορθώς δεν εφαρμόστηκε η υφ’ όρον παύση της δίωξης του άρθρου 63 ν. 4689/2020, καθόσον η συγκεκριμένη παράβαση, τιμωρούμενη με φυλάκιση τουλάχιστον δύο μηνών, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων για τα ελαφρά πλημμέληματα. Τέλος, επιβεβαιώθηκε η ορθή ερμηνεία των διατάξεων που καθιστούν την πράξη πλημμέλημα κατά τον κρίσιμο χρόνο τέλεσης.

Ν.Μ.

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Παρασκευή Τσούμαρη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθ.171/2025 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Σταυρούλα Κουσουλού, Αγαθή Δερέ, Παναγιώτα Γκουδή - Νινέ και Σπυριδούλα Λιάτη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Μαΐου 2025, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Δημητρίου Μητρουλιά (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γ. Β., για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ε. Γ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σταμάτιο Σταματέκο, για αναίρεση της απόφασης ΔΤ 2071/2024 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20.3.2025 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Η κρινόμενη, από 20-03-2025, αίτηση του Ε. Γ. του Γ., κατοίκου ..., για αναίρεση της με αριθμ. ΔΤ 2071/2024 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που τον καταδίκασε, σε δεύτερο βαθμό, για την αξιόποινη πράξη της παράβασης του άρθρου 42 του ν. 2696/1999, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2α ΠΚ, σε ποινή φυλάκισης τριών (3) μηνών, με τριετή αναστολή, και χρηματική ποινή 600,00 ευρώ, ασκήθηκε νομότυπα, με δήλωση της πληρεξούσιας δικηγόρου του αναιρεσείοντος, ορισθέντος με την από 14-03-2025 συνημμένη εξουσιοδότησή του, ενώπιον του γραμματέα του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου, με αριθμ. πρωτ. 10/20-03-2025, και εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της προβλεπόμενης εικοσαήμερης προθεσμίας από την καταχώρηση, στις 06-03-2025, της προσβαλλόμενης απόφασης στο ειδικό βιβλίο (άρθρο 473 παρ. 2, 474 παρ. 1 και 4, και 168 παρ.1 εδ. δ' ΚΠονΔ) περιέχει δε σαφείς και ορισμένους λόγους αναίρεσης συνιστάμενοι στην έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου (άρθρ. 510 παρ. 1 Δ' και Ε ΚΠοινΔ). Επομένως είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί το βάσιμο των λόγων της.

ΙΙ. [1] Στο άρθρο 42 του Κ.Ο.Κ (ν. 2696/1999), ορίζεται στην παράγραφο 1 ότι, "Απαγορεύεται η οδήγηση κάθε οδικού οχήματος από οδηγό, ο οποίος κατά την οδήγηση του οχήματος βρίσκεται υπό την επίδραση οινοπνεύματος, τοξικών ουσιών ή φαρμάκων, που σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης τους ενδέχεται να επηρεάζουν την ικανότητα του οδηγού. Ο ελεγχόμενος οδηγός θεωρείται ότι βρίσκεται υπό την επίδραση οινοπνεύματος όταν το ποσοστό αυτού στον οργανισμό είναι από 0,50 γραμμάρια ανά λίτρο αίματος (0,50 gr/l) και άνω, μετρούμενο με τη μέθοδο της αιμοληψίας ή από 0,25 χιλιοστά του γραμμαρίου ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα και άνω, όταν η μέτρηση γίνεται στον εκπνεόμενο αέρα με αντίστοιχη συσκευή αλκοολομέτρου.....", ενώ, κατά την παράγραφο 7 περ. γ` του ίδιου άρθρου, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρ. 37 παρ. 8 περ. α` του ν. 4055/2012, με έναρξη ισχύος από 02-04-2012, όποιος οδηγεί όχημα υπό την επίδραση οινοπνεύματος τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο (2) μηνών, χρηματική ποινή χιλίων διακοσίων (1.200,00) ευρώ καθώς και με αφαίρεση επιτόπου της άδειας ικανότητας οδήγησης για έξι (6) μήνες, εάν η συγκέντρωση οινοπνεύματος στο αίμα του είναι άνω του 1,10 gr/l μετρούμενη με τη μέθοδο της αιμοληψίας ή άνω των 0,60 χιλιοστών του γραμμαρίου ανά λίτρο εμπνεόμενου αέρα, όταν η μέτρηση γίνεται στον εκπνεόμενο αέρα με αντίστοιχη συσκευή αλκοολομέτρου... Δηλαδή η οδήγηση οχήματος υπό την επίδραση οινοπνεύματος, κατά τον κρίσιμο χρόνο τέλεσης της πράξης (12-05-2019) τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο (2) μηνών εάν η συγκέντρωση οινοπνεύματος στο αίμα του είναι άνω των 0,60 χιλιοστών του γραμμαρίου ανά λίτρο εμπνεόμενου αέρα, όταν η μέτρηση γίνεται στον εκπνεόμενο αέρα με αντίστοιχη συσκευή αλκοολομέτρου, δηλαδή διώκεται σε βαθμό πλημμελήματος (ΑΠ 672/2024, ΑΠ 844/2024). Η παραπάνω παράβαση του άρθρου 42 παρ. 1 και 7γ του ν. 2696/1999, πριν την ανωτέρω τροποποίηση της παρ. 7γ με το άρθρ. 37 παρ. 8 περ. α` του ν. 4055/2012, με χρόνο έναρξης ισχύος από 02-04-2012 (άρθρ. 113), εδιώκετο σε βαθμό πταίσματος, σύμφωνα με το άρθρο 31 παρ. 1 του ν. 3904/2010, με το οποίο προβλεπόταν ότι: "Όλες οι σε βαθμό πλημμελήματος αξιόποινες πράξεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, τιμωρούνται με κράτηση μέχρι έξι μηνών και πρόστιμο μέχρι 3000 ευρώ, εκτός από τις πράξεις των άρθρων 34 παρ. 12, 43 παρ. 2 περιπτώσεις α,β και 4, 85 παρ. 5 και 98 παρ. 2 (ΑΠ 357/2019, ΑΠ 895/2017).

[2] Με τις διατάξεις του άρθρου 63 παρ. 1 του ν. 4689/2020 ορίζεται ότι "Παραγράφεται το αξιόποινο και παύει η δίωξη των πλημμελημάτων, που έχουν τελεσθεί μέχρι και την 30η.04.2020, κατά των οποίων ο νόμος, ως κύρια ποινή, απειλεί ποινή φυλάκισης μέχρι ένα (1) έτος ή χρηματική ποινή ή παροχή κοινωφελούς εργασίας ή σωρευτικά κάποιες από τις παραπάνω ποινές...

[3] Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 του ΚΠοινΔ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προέκυψε από το καθένα χωριστά, πρέπει, όμως, να προκύπτει ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο μερικά, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσης (ΑΠ 1233/2024, (ΑΠ 100/2024, ΑΠ 1169/2023).

[4] Λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το δικαστήριο χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (ΟλΑΠ 2/2022, ΑΠ 1223/2024, ΑΠ 382/2024).

ΙΙΙ. [1] Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ' είδος σ' αυτήν (αναγνωσθέντα έγγραφα, αναγνωσθέντα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης), δέχθηκε ανελέγκτως τα εξής κατά λέξη πραγματικά περιστατικά:

"Ο κατηγορούμενος στο Κορωπί, στις 12-05-2019 και περί ώρα 04.00, επί της λεωφόρου ..., στο ύψος του αριθμού 300, κατελήφθη από αστυνομικούς του Β' Τμήματος Τροχαίας Νοτιοανατολικής Αττικής να οδηγεί το με αρ. κυκλοφορίας ... αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της ανώνυμης εταιρείας υπό τον διακριτικό τίτλο "ΕΙΕΛΝΤΙ ΟΤΟΜΟΤΙΒ ΑΕ", ευρισκόμενος υπό την επήρεια μέθης αφού κατά τον έλεγχο με ηλεκτρονική συσκευή ανίχνευσης οινοπνεύματος διαπιστώθηκε η παρουσία αλκοόλ σε ποσοστό 0,78 mg/lit εκπνεόμενου αέρα κατά την α' μέτρηση και σε ποσοστό 0,87 mg flit κατά τη β' μέτρηση, που έλαβαν χώρα αντίστοιχα στις 03.43 και 04.00. Ως εκ τούτου πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της πράξης της οδήγησης υπό την επήρεια οινοπνεύματος, για την οποία κατηγορείται. Ο ισχυρισμός του ότι δεν είναι έγκυρη η αλκοολμέτρηση λόγω απόκλισης των δύο μετρήσεων τυγχάνει κατ' ουσία αβάσιμος, καθώς αφενός αμφότερες οι μετρήσεις κατέδειξαν συγκέντρωση οινοπνεύματος άνω των 0,60 mg/Ut, που τυγχάνει το όριο του αξιοποίνου της σχετικής παράβασης, αφετέρου δε τυγχάνει σύνηθες η δεύτερη μέτρηση να είναι πιο αυξημένη από την πρώτη στην περίπτωση που ο υποβαλλόμενος στη μέτρηση δια του αλκοολομέτρου δεν εκπνέει κανονικά στη συσκευή και συγκρατεί την αναπνοή του προκειμένου να εισέλθει εις αυτή μικρή ποσότητα αέρα, ώστε να επιτευχθεί μικρότερη μέτρηση. Αυτό έλαβε χώρα και στην προκειμένη περίπτωση. Τέλος, ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου περί μη αξιοποίνου της πράξεως λόγω υφ' όρον παραγραφής της κατά το άρθρο 63 Ν. 4689/2020 υπό τον περαιτέρω ισχυρισμό του ότι κατέστη πταίσμα δυνάμει του άρθρου 31Ν. 3904/2010, τυγχάνει νόμω αβάσιμος. Ακολουθεί νομική σκέψη... Ως εκ τούτου οι εν λόγω ισχυρισμοί του κατηγορουμένου τυγχάνουν αβάσιμοι και απορριπτέοι και πρέπει να καταγνωσθεί η ενοχή του, αναγνωριζομένης στο πρόσωπό του, ωστόσο, της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 α ΠΚ, ...".

Στη συνέχεια, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ουσίας κήρυξε τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ένοχο, με την αναγνώριση της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 περ. α ΠΚ για το ότι : "Στο Κορωπί, στις 12-05-2019 κατελήφθη στη Λεωφόρο ... (έναντι ...) να οδηγεί το υπ' αριθμ. ... Ι.Χ.Ε. όχημα, ευρισκόμενος υπό την επίδραση οινοπνεύματος, ενώ αυτό απαγορεύεται και, ειδικότερα, η συγκέντρωση του οινοπνεύματος ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα ήταν 0,78 mg/l κατά την πρώτη μέτρηση και 0,87 mg/l κατά τη δεύτερη μέτρηση".

[2] Με τις ανωτέρω παραδοχές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό, σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, η εν λόγω απόφαση περιέχει την επιβαλλόμενη, κατά τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ως προς την κατάφαση της ενοχής του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος, για την παράβαση του άρθρου 42 παρ. 1 και 7 γ του ν. 2696/1999, όπως το άρθρο 7γ τροποποιήθηκε με το άρθρο 37 παρ. 8 περ. α` του ν. 4055/2012, με χρόνο έναρξης ισχύος από 02-04-2012 (άρθρ. 113), αφού παρατίθενται σε αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα χωρίς αντιφάσεις και κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του πιο πάνω αδικήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, όλα τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία το δικαστήριο ουσίας συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους νομικούς συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή στις ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 1, 2, 12, 14, 16, 17, 18, 26 εδα. 1, 27, 51, 53, 79, 84 παρ. 2α ΠΚ, άρθρ. 42 παρ. 1 και 7γ του ν. 2696/1999, όπως η παρ. 7 γ τροποποιήθηκε με το άρθρο 37 παρ. 8 α του ν. 4055/2012, η οποία, κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, κατά τον κρίσιμο χρόνο τέλεσης της πράξης (12-05-2019), διώκεται σε βαθμό πλημμελήματος, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, δηλαδή με ασαφείς, ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, οπότε δεν στέρησε την απόφαση από νόμιμη βάση, και τις διατάξεις του άρθρου 31 παρ. 1 του ν. 3904/2010 ορθά ερμήνευσε και δεν εφάρμοσε για τον κρίσιμο χρόνο, με τις οποίες εδιώκετο πριν την ανωτέρω τροποποίηση της παρ. 7γ του ν. 2696/1996 με το άρθρο 37 παρ. 1 του ν. 8α του ν. 4055/2012, σε βαθμό πταίσματος.

Ειδικότερα, διαλαμβάνονται στο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης με πληρότητα και σαφήνεια, τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του ανωτέρω εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, αφού δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας, κατά τρόπο συγκεκριμένο, ότι αυτός στον παραπάνω τόπο, στις 12-05-2019, κατελήφθη να οδηγεί το ανωτέρω Ι.Χ.Ε. όχημα, ευρισκόμενος υπό την επίδραση οινοπνεύματος, με την προαναφερθείσα συγκέντρωση στο αίμα, που, όπως αναφέρεται ανωτέρω, ήταν 0,78 mg/l κατά την πρώτη μέτρηση και 0,87 mg/l κατά τη δεύτερη μέτρηση. Επομένως, ο πρώτος και δεύτερος, κατά το οικείο μέρος, λόγος αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε ΚΠοινΔ, με τον οποίο αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των παραπάνω κανόνων ουσιαστικού δικαίου είναι αβάσιμοι.

Η επιμέρους αιτίαση, με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, κατά το οικείο μέρος, με τον οποίο ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση, για εσφαλμένη ερμηνεία και μη εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 63 παρ. 1 του ν. 4689/2020 [άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε ΚΠοινΔ (κατ' εκτίμηση και όχι στοιχ. Δ)], επικαλούμενος ότι έδει να παύσει υφ' όρον η σε βάρος του ποινική δίωξη για την παράβαση του άρθρου 42 παρ. 1, 7γ του ν. 2696/1996, όπως η παρ. 7γ τροποποιήθηκε με το άρθρο 37 παρ. 8α του ν. 4055/2012, είναι αβάσιμος, διότι, σύμφωνα με το άρθρο 63 παρ. 1 του ν. 4689/2020, η ύφ' όρον παύση της ποινικής δίωξης αφορά πράξεις οι οποίες τελέστηκαν μέχρι 30-04-2020, κατά των οποίων ο νόμος, ως κύρια ποινή, απειλεί ποινή φυλάκισης μέχρι ένα (1) έτος ή χρηματική ποινή ή παροχή κοινωφελούς εργασίας ή σωρευτικά κάποιες από τις παραπάνω ποινές, περίπτωση που δεν συντρέχει στην προκείμενη περίπτωση, αφού η παράβαση του άρθρου 42 παρ. 1, 7γ του ν. 2696/1999, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον δύο (2) μηνών.

ΙV. Kατ' ακολουθίαν, και επειδή δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας στον αναιρεσείοντα (άρθρ. 578 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-03-2025 αίτηση του Ε. Γ. του Γ. για αναίρεση της με αριθμ. 2071/2024 απόφασης του Δ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της παρούσας ποινικής διαδικασίας τα οποία ανέρχονται σε οκτακόσια (800,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαΐου 2025.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Ιουλίου 2025.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ         Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ