Α.Π. 6/2026 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΛΟΓΩ ΜΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΣΕ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΓΙΑ ΤΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΑΝΗΛΙΚΟ ΤΕΚΝΟ - (άρθρ. 169Α παρ. 1 ΠΚ, άρθρ. 98 ΠΚ).
ΜΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΕΠΙΔΟΣΗΣ ΕΠΙΤΑΓΗΣ ΠΡΟΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ - (άρθρ. 169Α παρ. 1 ΠΚ, άρθρ. 691Α ΚΠολΔ, άρθρ. 946, 947 ΚΠολΔ).
ΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΕΡΙΣΤΑΤΩΜΕΝΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΦΕΣΗΣ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΚΑΤΑ ΑΘΩΩΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ - (άρθρ. 486 παρ. 1 β' ΚΠΔ, άρθρ. 487 ΚΠΔ, άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Θ' ΚΠΔ).
ΕΙΔΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΕΡΙΣΤΑΤΩΜΕΝΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ ΑΥΤΟΤΕΛΩΝ ΙΣΧΥΡΙΣΜΩΝ - (άρθρ. 93 παρ. 3 Συντ., άρθρ. 139 ΚΠΔ, άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, άρθρ. 177, 178 ΚΠΔ).
ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΩΣ ΛΟΓΟΣ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ - (άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ, άρθρ. 169Α παρ. 1 ΠΚ).
Με την υπ' αριθ. 6/2026 απόφασή του, ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αίτηση αναίρεσης της κατηγορουμένης κατά της τελεσίδικης καταδικαστικής απόφασης για το αδίκημα της παραβίασης προσωρινής διαταγής κατ' εξακολούθηση. Το δικαστήριο έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση διέθετε την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, καθώς προσδιόριζε επαρκώς τα πραγματικά περιστατικά και τα αποδεικτικά μέσα της ενοχής. Επιπλέον, επιβεβαιώθηκε ότι η έφεση του Εισαγγελέα κατά της πρωτόδικης αθωωτικής απόφασης ήταν παραδεκτή και πλήρως αιτιολογημένη. Τέλος, κρίθηκε νομικά ορθό ότι για την ποινική θεμελίωση της παραβίασης προσωρινής διαταγής επικοινωνίας με τέκνα δεν απαιτείται προηγούμενη επίδοση επιταγής προς εκτέλεση, αρκούσης της με οποιονδήποτε τρόπο γνώσης αυτής από την υπόχρεο.
Ν.Μ.
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Παναγιώτη Λυμπερόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Τσούμαρη, Αγαθή Δερέ, Παναγιώτα Γκουδή-Νινέ-Εισηγήτρια και Σπυριδούλα Λιάτη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Σεπτεμβρίου 2025 με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Νικόλαου Νικολάου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ. Θ. του Α., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Κουδρόγλου, για αναίρεση της υπ' αριθ. 8140/2024 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.
Με υποστηρίζοντα την κατηγορία τον Ν. Σ. του Γ., κάτοικο ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην υπ' αριθμ. ...2025 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό …/2025.
Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η κρινόμενη υπ' αριθ....2025 αίτηση αναίρεσης της Χ. Θ. του Α., κατά της υπ' αριθ. 8140/2024 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης (Β' βαθμού), με την οποία η αναιρεσείουσα καταδικάσθηκε για το αδίκημα της παραβίασης προσωρινής διαταγής κατ' εξακολούθηση και επιβλήθηκε σ' αυτήν ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ.2 α' του ΠΚ, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τριετία, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, καθόσον η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατατέθηκε στις 10-2-2025, στη γραμματεία του εκδόσαντος την ως άνω απόφαση Δικαστηρίου, με σχετική προς τούτο δήλωση της ίδιας της αναιρεσείουσας και η ως άνω προσβαλλόμενη απόφαση καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 του ΚΠΔ στις 20-1-2025 (άρθρα 462, 464, 466 παρ. 1, 473 παρ. 2, 3, 474 παρ. 1, 4 504 παρ. 1 εδ. α' και 505 περ.α' ΚΠΔ).
Επί πλέον η κρινομένη αίτηση είναι παραδεκτή, αφού περιέχει σαφείς και ορισμένους αναιρετικούς λόγους, συνιστάμενους σε υπέρβαση εξουσίας, σε έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης και σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικών ποινικών διατάξεων (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.Θ', Δ' και Ε' ΚΠΔ), συνεπώς, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί περαιτέρω ως προς την βασιμότητα των διαλαμβανομένων σ' αυτήν σχετικών λόγων. Σημειώνεται επίσης ότι, από τα με ημερομηνία 7-3-2025 και 5-3-2025 αποδεικτικά επίδοσης των Επιμελητών της Εισαγγελίας Πρωτοδικών … Μ. Μ. και Ι. Π., αντίστοιχα, προκύπτει, ότι, για το παραδεκτό της συζήτησης της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, επιδόθηκε στον παρασταθέντα για την υποστήριξη της κατηγορίας στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, Ν. Σ., με θυροκόλληση στην κατοικία του, καθώς και στην διορισμένη απ' αυτόν, ως αντίκλητο δικηγόρο, Παναγιώτα Τσίχλα, νομίμως και εμπροθέσμως, κατά τα άρθρα 155 παρ. 2, 3 και 166 του ΚΠΔ, η υπ' αριθ. ...2025 κλήση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, προκειμένου να εμφανισθεί στη δικάσιμο της 4-4-2025, οπότε αναβλήθηκε η εκδίκαση της υπόθεσης, με την υπ' αριθ. 570/2025 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας συνεδρίαση (19-9-2025), όπου συζητήθηκε η προαναφερόμενη από 10-2-2025 αίτηση της αναιρεσείουσας, πλην όμως η τελευταία δεν εμφανίστηκε, ενώ δεν απαιτείται νέα κλήτευσή της για την παρούσα δικάσιμο, παρόλο που δεν ήταν παρούσα όταν δημοσιεύθηκε η απόφαση για την αναβολή (άρθρο 515 παρ.1 β' ΚΠΔ), η συζήτηση της παρούσας υπόθεσης, όμως, πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 515 παρ. 2 ΚΠΔ).
Από τις διατάξεις των άρθρων 474, 476 παρ.2 και 498 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η έκθεση που περιέχει την δήλωση άσκησης του ενδίκου μέσου της έφεσης πρέπει να διαλαμβάνει ορισμένο λόγο, όπως είναι και η κακή εκτίμηση των αποδείξεων. Ειδικά, προκειμένου περί έφεσης του Εισαγγελέα κατά αθωωτικής απόφασης σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 486 παρ.1 β' του Κ.Π.Δ., αυτή, όπως ορίζεται στην διάταξη του άρθρου 487 του ιδίου κώδικα, πρέπει να αιτιολογείται ειδικά και εμπεριστατωμένα στη σχετική έκθεση, άλλως η έφεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι η αξιούμενη αιτιολογία της ασκούμενης από τον Εισαγγελέα έφεσης κατά αθωωτικής απόφασης, αποτελεί πρόσθετο τυπικό όρο του κύρους του ενδίκου μέσου και απαιτείται ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία των λόγων της, δηλαδή, πρέπει να εκτίθενται σ`αυτή με πληρότητα και σαφήνεια οι συγκεκριμένες νομικές ή πραγματικές πλημμέλειες που αποδίδονται στην προσβαλλόμενη αθωωτική απόφαση.
Αν οι αιτιάσεις αναφέρονται σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων, πρέπει στην έφεση του εισαγγελέα να μνημονεύονται έστω και κατ' είδος τα αποδεικτικά αυτά μέσα και οι συγκεκριμένες πλημμέλειες ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων καθώς και τα, κατ' ορθή εκτίμηση αυτών, πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία ένεκα των οποίων υφίσταται η συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών όρων της αξιόποινης πράξης για την οποία κρίθηκε αθώος ο κατηγορούμενος. Όταν η εισαγγελική έφεση κατά αθωωτικής απόφασης δεν έχει την πιο πάνω απαιτούμενη αιτιολογία και παρά ταύτα το δευτεροβάθμιο δικαστήριο την κρίνει παραδεκτή και, εξετάζοντας την ουσία της υπόθεσης, καταλήγει στην καταδίκη του κατηγορουμένου, ενώ έπρεπε, ως αναιτιολόγητη, να την απορρίψει ως απαράδεκτη, υποπίπτει σε θετική υπέρβαση εξουσίας, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Θ' του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης (ΑΠ 932/2023, ΑΠ 963/2022, ΑΠ 721/2020, ΑΠ 939/2020, ΑΠ 1311/2020).
Στην προκείμενη περίπτωση, από την επισκόπηση για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, των πρακτικών της προσβαλλόμενης υπ' αριθ. 8140/2024 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης και των λοιπών εγγράφων της δικογραφίας, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ενώπιον του ως άνω δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου συνεκδικάσθηκαν τρεις υποθέσεις της αναιρεσείουσας και συγκεκριμένα οι υπ' αριθ. … και …/2022 εφέσεις της ιδίας κατά των υπ' αριθ. 369 και 11561/2022, αντίστοιχα, αποφάσεων του πρωτοβάθμιου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με τις οποίες καταδικάσθηκε για την αποδιδόμενη σ' αυτήν αξιόποινη πράξη της παραβίασης προσωρινής διαταγής κατ' εξακολούθηση και της επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών και οκτώ (8), αντίστοιχα, καθώς και η υπ' αριθ. …/2022 έφεση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης κατά της υπ' αριθ. 13900/2022 απόφασης του πρωτοβάθμιου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία αυτή κηρύχθηκε αθώα για την αποδιδόμενη σ' αυτήν αξιόποινη πράξη της παραβίασης προσωρινής διαταγής κατ' εξακολούθηση.
Με την ως άνω εμπρόθεσμη έφεσή του, κατά της παραπάνω αθωωτικής απόφασης, ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης ζήτησε να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση και να κηρυχθεί ένοχη η κατηγορουμένη και ήδη αναιρεσείουσα, με το ακόλουθο περιεχόμενο "Ειδικότερα, κακώς εκτιμήθηκαν τα αποδεικτικά μέσα και εσφαλμένως δεν έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο τις μαρτυρικές καταθέσεις των Ν. Σ. και την από 18-6-2020 προσωρινή διαταγή του Δικαστού του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης που αναγνώστηκε, εκτιμούμενου, κατά την αρχή της ηθικής απόδειξης (άρθρ.177 ΚΠΔ), τα οποία με σαφήνεια επιβεβαιώνουν τα πραγματικά περιστατικά που αποτέλεσαν το αντικείμενο της ποινικής δίκης και θεμελιώνουν την κατηγορία και δη ότι η Χ. Θ. του Α., στη Θεσσαλονίκη, την 26-10-2020 και την 28-10-2020, με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, με πρόθεση δεν συμμορφώθηκε σε προσωρινή διαταγή σχετική με την άσκηση της γονικής μέριμνας και την επικοινωνία με το τέκνο και συγκεκριμένα ότι αυτή, με πρόθεση δεν συμμορφώθηκε στη με αριθμό ...2020 προσωρινή διαταγή που εκδόθηκε από το Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία μεταρρυθμίστηκε προηγούμενη προσωρινή διαταγή και ρυθμίστηκε εκ νέου το δικαίωμα της επικοινωνίας του Ν. Σ. του Γ. με τα ανήλικα τέκνα αυτού και της Χ. Θ. του Α.. Σύμφωνα με την προσωρινή αυτή διαταγή, καθορίστηκε η επικοινωνία του Ν. Σ. με τα ανήλικα τέκνα του Μ. και Γ. - Α., εκτός των άλλων, για τις καθημερινές κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη από τη λήξη των μαθημάτων τους από το σχολείο στη Θεσσαλονίκη και όταν δεν έχουν σχολείο από την οικία τους στη Θεσσαλονίκη, έως ώρα 21:00', οπότε ο Ν. Σ. θα τα επιστρέφει στην οικία τους.
Ωστόσο, η Χ. Θ. του Α., αν και ο Ν. Σ. του Γ. μετέβη στην οικία της επί της οδού ... στη Θεσσαλονίκη, προκειμένου να παραλάβει τα ανήλικα τέκνα τους για να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του μαζί τους, κατά τα οριζόμενα στην ανωτέρω προσωρινή διαταγή, α] την 13:10 περίπου ώρα της 26-10-2020, ημέρα Δευτέρα, που ήταν αργία για τη Θεσσαλονίκη λόγω εορτής του Αγίου Δημητρίου και β] την 13:15' περίπου ώρα της 28-10-2020, ημέρα Τετάρτη, που ήταν Εθνική Αργία, η Χ. Θ. αρνήθηκε να του τα παραδώσει, παραβιάζοντας έτσι με πρόθεση την ανωτέρω προσωρινή διαταγή. Όπως προκύπτει από τη με αριθμό ...2020 προσωρινή διαταγή του Δικαστού του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία αναγνώστηκε, ο Ν. Σ. θα παραλάμβανε τα δύο ανήλικα τέκνα του, όταν αυτά δεν έχουν σχολείο, από την οικία τους στη Θεσσαλονίκη, η δε προσωρινή αυτή διαταγή χορηγήθηκε ύστερα από συζήτηση αντιμωλία των διαδίκων, δηλαδή του Ν. Σ. και της Χ. Θ. κι συνεπώς η τελευταία έλαβε γνώση αυτής. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, το Γ' Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με τη με αριθμό 13900/2022 απόφασή του εσφαλμένα αθώωσε την κατηγορούμενη Χ. Θ. του Α., αφού, δεδομένου ότι έλαβε υπ' όψιν του, μεταξύ άλλων και τα προαναφερθέντα αποδεικτικά στοιχεία (μαρτυρικές καταθέσεις, έγγραφο), έπρεπε να την κηρύξει ένοχη για την πράξη της παραβίασης δικαστικής απόφασης κατ' εξακολούθηση (άρθρα 1, 14, 18, 26, 27, 51, 53, 57, 79, 80, 98 & 169 Α παρ. 1 του Π.Κ.)."
Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης ενώπιον του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, πριν από την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας, ο συνήγορος της κατηγορουμένης και ήδη αναιρεσείουσας, αφού έλαβε τον λόγο από τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου, πρόβαλε τον αυτοτελή ισχυρισμό ότι η υπ' αριθ. …/2022 έφεση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, κατά της υπ' αριθ. 13900/2022 απόφασης του (πρωτοβάθμιου) Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, διότι είναι αόριστη και επιπλέον ότι έπρεπε να επιδοθεί στην κατηγορούμενη η φερόμενη ως παραβιασθείσα προσωρινή διαταγή, ήτοι να επιδοθεί επιταγή προς εκτέλεση, διότι πρόκειται για απόφαση.
Το Δικαστήριο της ουσίας με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε τις ανωτέρω αιτιάσεις του συνηγόρου της κατηγορουμένης με την ακόλουθη, επί λέξη αιτιολογία: "Με την υπ' αριθ. 13900/6-6-2022 απόφαση του Γ' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης η κατηγορουμένη Χ. Θ. του Α. αθωώθηκε για την αποδιδόμενη σ' αυτήν αξιόποινη πράξη της παραβίασης δικαστικής απόφασης, που φέρεται ότι τέλεσε στις 26-10-2020 και στις 28-10-2020, αντίστοιχα, μη συμμορφούμενη με την υπ' αριθ. ...2020 προσωρινή διαταγή του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.
Ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης άσκησε νομότυπα και εμπρόθεσμα την υπ' αριθ. …2022 έφεση κατά της ανωτέρω αθωωτικής απόφασης (άρθρα 465, 473, 486 παρ. 1 β' και 487 ΚΠΔ), στην έκθεση της οποίας διατυπώνει με σαφήνεια και πληρότητα τις πλημμέλειες που αποδίδονται στην εκκαλουμένη και τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, εξαιτίας των οποίων υφίσταται η συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων της ανωτέρω αξιόποινης πράξης, καθώς και τα αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει η ενοχή της κατηγορουμένης (ήτοι τις μαρτυρικές καταθέσεις του εγκαλούντα Ν. Σ.) και εντεύθεν η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο (...).
Σημειωτέον ότι η υπ' αριθ. ...2020 προσωρινή διαταγή της Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης περί προσωρινής ρύθμισης του δικαιώματος προσωπικής επικοινωνίας του εγκαλούντα Ν. Σ. με τις ανήλικες κόρες του Μ. και Γ. - Α., την άσκηση της επιμέλειας των οποίων ασκεί η κατηγορούμενη, εκδόθηκε νομότυπα κατόπιν αυτοτελούς αιτήματος του εγκαλούντα περί μεταρρύθμισης της προγενέστερης από 2-12-2019 προσωρινής διαταγής του Δικαστή του ανωτέρω Δικαστηρίου (άρθρο 691Α ΚΠολΔ) και δεν συνιστά δικαστική απόφαση ασφαλιστικών μέτρων που ισχύει προσωρινά και δεν επηρεάζει την κύρια υπόθεση (695 ΚΠολΔ). Επομένως δεν απαιτείται για την εκτέλεση της εν λόγω προσωρινής διαταγής (σε αντίθεση με την εκτέλεση απόφασης ασφαλιστικών μέτρων) η προηγούμενη επίδοση επιταγής και η παρέλευση είκοσι τεσσάρων (24) ωρών από την επίδοσή της (...) όπως αβάσιμα υποστηρίζει η κατηγορουμένη. Μετά ταύτα η έφεση του ανωτέρω Εισαγγελέα πληροί τους όρους του άρθρου 487 ΚΠΔ και πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, απορριπτομένου του περί του εναντίου ισχυρισμού της κατηγορουμένης ως αβάσιμου..."
Η ανωτέρω έφεση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, όπως το περιεχόμενό της εκτέθηκε παραπάνω, περιέχει την απαιτούμενη για το παραδεκτό της, κατά τη διάταξη του άρθρου 487 Κ.Π.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία του προβαλλόμενου λόγου της, αφού μνημονεύονται τα αποδεικτικά μέσα και εκτίθενται σ' αυτήν οι συγκεκριμένες περί την εκτίμηση των αποδείξεων πλημμέλειες της εκκαλούμενης αθωωτικής απόφασης για την πράξη της παραβίασης προσωρινής διαταγής κατ' εξακολούθηση, η οποία αποδίδεται στην κατηγορούμενη και προσδιορίζονται οι λόγοι για τους οποίους το πρωτοβάθμιο δικαστήριο οδηγήθηκε σε εσφαλμένο, κατά τον εκκαλούντα Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, αποδεικτικό πόρισμα. Ειδικότερα, οι πλημμέλειες ανάγονται, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, στην εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων από το δικάσαν πρωτοβάθμιο δικαστήριο με επίκληση σημαντικών αποδεικτικών στοιχείων.
Το γεγονός ότι γίνεται ειδικότερη αναφορά σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα και στα προκύπτοντα απ' αυτά πραγματικά περιστατικά, δεν σημαίνει ότι ο εκκαλών Εισαγγελέας δεν έλαβε υπόψη του και τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα. Επιπλέον δε, αυτός αντικρούει με συλλογισμούς και σε συνδυασμό με όλα τα αποδεικτικά μέσα την κρίση του ως άνω πρωτοβαθμίου δικαστηρίου περί της αθωότητας της κατηγορουμένης, αναδεικνύοντας τα βαρύνοντα στοιχεία για την ενοχή της. Άλλη επιπλέον αιτιολογία της έφεσης δεν ήταν αναγκαία για το ορισμένο του λόγου άσκησης αυτής από τον ως άνω αρμόδιο Εισαγγελέα.
Η δε εκ παραδρομής αναφορά της 16ης-6-2020 ως ημερομηνίας έκδοσης της προσωρινής διαταγής, αντί αυτής της 18ης-6-2020, ουδεμία αντίφαση και ασάφεια δημιουργεί, όπως απαραδέκτως αιτιάται η αναιρεσείουσα. Συνακόλουθα, το ως άνω δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, που απέρριψε τον παραπάνω ισχυρισμό του συνηγόρου της αναιρεσείουσας (ότι η ως άνω έφεση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης είναι απαράδεκτη, ως αόριστη) και δέχθηκε αυτή τυπικά, δεν υπερέβη την εξουσία του και με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, απέρριψε, με την προαναφερόμενη παρεμπίπτουσα απόφασή του, τον ως άνω αυτοτελή ισχυρισμό του συνηγόρου της κατηγορουμένης και συνεπώς ο διαλαμβανόμενος, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Θ' και Δ' του Κ.Π.Δ., κατ' εκτίμηση, πρώτος αναιρετικός λόγος είναι αβάσιμος.
Σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 169 Α του νέου Ποινικού Κώδικα (Ν. 4619/2019 που ισχύει από 1-7-2019 βλ. άρθρο 460 αυτού), με τίτλο "παραβίαση δικαστικών αποφάσεων", ως τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 του ν. 4637/18-11-2019 και ίσχυε εν προκειμένω κατά το χρόνο τέλεσης (το έτος 2020) των εξεταζόμενων αδικημάτων, "Όποιος δεν συμμορφώθηκε σε προσωρινή διαταγή ή διάταξη δικαστικής ή εισαγγελικής απόφασης σχετική με τη ρύθμιση της νομής ή της κατοχής, την άσκηση της γονικής μέριμνας, την επικοινωνία με το τέκνο και τη ρύθμιση της χρήσης της οικογενειακής στέγης και της κατανομής των κινητών μεταξύ συζύγων, τιμωρείται με φυλάκιση έως τρία έτη ή χρηματική ποινή".
Ήδη, η ως άνω διάταξη, μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 34 του ν. 4855/12-11-2021, διαμορφώνεται ως εξής: άρθ. 169 Α με τίτλο "παραβίαση δικαστικών αποφάσεων και συμφωνιών που επικυρώθηκαν από συμβολαιογράφο" παρ.1.εδ.α' "Όποιος δεν συμμορφώθηκε σε προσωρινή διαταγή ή διάταξη δικαστικής απόφασης πολιτικού δικαστηρίου ή σε εισαγγελική διάταξη, που αφορούν τη ρύθμιση της νομής ή της κατοχής, την άσκηση της γονικής μέριμνας, την επικοινωνία με το τέκνο και τη ρύθμιση της χρήσης της οικογενειακής στέγης και της κατανομής των κινητών μεταξύ συζύγων ή την απαγόρευση προσέγγισης και επικοινωνίας μεταξύ προσώπων, τιμωρείται με φυλάκιση έως τρία έτη ή χρηματική ποινή." Η ως άνω διάταξη, με το Ν.4855/2021, δεν τροποποιήθηκε ως προς τη νομοτυπική μορφή του αδικήματος της παραβίασης προσωρινής διαταγής ή διάταξης δικαστικής απόφασης, που αφορούν τη ρύθμιση της επικοινωνίας με το τέκνο και ως προς την προβλεπόμενη γι' αυτό ποινή, ούτε δε τροποποιήθηκε και με το Ν.5090/2024. Από την ανωτέρω διάταξη προκύπτει, ότι για την πλήρωση της ποινικής υπόστασης του προβλεπόμενου από αυτήν εγκλήματος απαιτείται αντικειμενικά μεν, μεταξύ άλλων, η μη συμμόρφωση του δράστη σε προσωρινή διαταγή ή σε διάταξη δικαστικής απόφασης, με την οποία αυτός υποχρεώθηκε σε πράξη, υποκειμενικά δε κοινός δόλος, που συνίσταται στη γνώση και στη θέληση παραβίασης της προσωρινής διαταγής ή της διάταξης της απόφασης.
Ειδικότερα, η προσωρινή διαταγή ή η δικαστική απόφαση, που ρυθμίζει το δικαίωμα επικοινωνίας του γονέως με το ανήλικο τέκνο, είναι μεν διαπλαστική και όχι καταψηφιστική, πλην, όμως, για την πλήρωση της αντικειμενικής και της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος τούτου δεν απαιτείται η παραβιαζόμενη αυτή απόφαση να διαλαμβάνει εξαναγκαστικά μέτρα (άρθρα 946, 947 του ΚΠολΔ) ή να έχει επισπευσθεί αναγκαστική εκτέλεσή της κατά τον ΚΠολΔ, ούτε απαιτείται τυπική επίδοση της απόφασης, αλλά αρκεί ο υπόχρεος προς συμμόρφωση να έλαβε με οποιονδήποτε τρόπο γνώση αυτής (AΠ 779/2022, ΑΠ 897/2019).
Περαιτέρω η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, όταν αναφέρονται σ' αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για την συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Η, κατά τα άνω επιβαλλόμενη, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής απόφασης, η έλλειψη της οποίας, όπως προαναφέρθηκε, ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ, πρέπει να υπάρχει όχι μόνον ως προς την κατηγορία, αλλά να εκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 171 παρ. 2 και 333 παρ. 2 ΚΠΔ, από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του.
Προϋποτίθεται, όμως, η προβολή των αυτοτελών ισχυρισμών κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, καθώς και η προφορική τους ανάπτυξη, δηλαδή με όλα τα πραγματικά περιστατικά, που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωσή τους, έτσι ώστε να μπορούν να αξιολογηθούν. Διαφορετικά, το δικαστήριο της ουσίας δεν έχει υποχρέωση να απαντήσει ή να δικαιολογήσει, ειδικά, τη σιωπηρή ή ρητή απόρριψή τους (Ολ.ΑΠ 2/2005). Όσο δε αφορά τους αρνητικούς ισχυρισμούς του κατηγορούμενου, δηλαδή, εκείνους με τους οποίους αρνείται (γενικά ή ειδικά) ή αποκρούει στοιχεία της κατηγορίας, λόγω της φύσης τους, αντιμετωπίζονται μεν με την κύρια αιτιολογία της απόφασης για την ενοχή, πλην όμως υπό το πρίσμα των ρυθμίσεων του νέου ΚΠΔ, που με την πρόβλεψη, στη διάταξη του άρθρου 171, απόλυτης ακυρότητας στις περιπτώσεις παραβίασης υπερασπιστικών εκφάνσεων του δικαιώματος ακρόασης, που παρέχεται στον κατηγορούμενο, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 177 ΚΠΔ, στο οποίο τυποποιείται ιστορικά η αρχή της ηθικής απόδειξης και 178 ΚΠΔ, (στο οποίο ενσωματώθηκε το πρώτο εδάφιο του άρθρου 179 του προϊσχύοντος ΚΠΔ) και το οποίο αφορά στο απεριόριστο των αποδεικτικών μέσων και στην υποχρέωση των δικαστικών προσώπων να ερευνούν με επιμέλεια κάθε στοιχείο ή αποδεικτικό μέσο που επικαλέστηκε υπέρ αυτού ο κατηγορούμενος, αν αυτό είναι χρήσιμο για να εξακριβωθεί η αλήθεια, αλλά και να εξετάζουν αυτεπαγγέλτως όλα τα αποδεικτικά μέσα, καθώς και κάθε στοιχείο που αφορά την προσωπικότητα του κατηγορούμενου.
Τούτων παρέπεται, ότι οι αρνητικοί της κατηγορίας ισχυρισμοί του κατηγορούμενου εξακολουθούν λόγω της φύσης τους ως συνδεόμενοι με στοιχεία τόσο της αντικειμενικής, όσο και της υποκειμενικής υπόστασης της αξιόποινης πράξης που εκδικάζεται, να αντιμετωπίζονται με την κύρια αιτιολογία της απόφασης για την ενοχή, πλην όμως, εντασσόμενοι στην παραπάνω κεντρική αρχή για τη διαχείριση του αποδεικτικού υλικού κατά τον σχηματισμό της δικανικής πεποίθησης, απαιτούν ευρύτερη και αυτεπάγγελτη έρευνα στο πλαίσιο των ως άνω αρχών κάθε αποδεικτικού στοιχείου για την αναζήτηση της ουσιαστικής αλήθειας και τη θεμελίωση σ' αυτή της τελικής κρίσης του Δικαστηρίου (ΑΠ 1002/2024, ΑΠ 32/2021, ΑΠ 2036/2019).
Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο, προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 ΚΠΔ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι ακριβώς προέκυψε από το καθένα χωριστά, πρέπει όμως, να προκύπτει με βεβαιότητα ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ' επιλογή. Δεν είναι απαραίτητη όμως, η αξιολογική συσχέτιση και συγκριτική στάθμιση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για τον σχηματισμό της δικανικής κρίσης, ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποιό ή από ποιά αποδεικτικά μέσα προέκυψε η κάθε παραδοχή.
Όταν δε, εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα, αφού δεν εξαιρέθηκαν ρητά, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολόγησης, γιατί δεν εξαίρονται τα λοιπά. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα, η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχέτισης των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας ή της εσφαλμένης εφαρμογής του νόμου και της έλλειψης νόμιμης βάσης, πλήττεται ανεπιτρέπτως, η αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα, κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (ΟλΑΠ 1/2005, ΑΠ 457/2022, ΑΠ 101/2022).
Εξάλλου, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε` του Κ.Π.Δ., λόγο αναίρεσης της απόφασης αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει σ` αυτήν έννοια διαφορετική από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης συντρέχει, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της απόφασης που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό της και που ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (ΑΠ 129/2024).
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης, υπ' αριθ. 8140/2024 απόφασης, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, δέχτηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων (την χωρίς όρκο κατάθεση του παριστάμενου προς υποστήριξη της κατηγορίας, την ένορκη κατάθεση της μάρτυρος κατηγορίας που εξετάστηκαν στο ακροατήριο, τα πρακτικά και την απόφαση της πρωτοβάθμιας δίκης που αναγνώστηκαν, τα έγγραφα που επίσης αναγνώστηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά, τις φωτογραφίες που επισκοπήθηκαν, σε συνδυασμό και με την απολογία της κατηγορουμένης) ότι, αναφορικά με την αποδιδόμενη στην κατηγορούμενη και ήδη αναιρεσείουσα αξιόποινη πράξη, για την οποία αυτή καταδικάσθηκε, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα, κατά λέξει, πραγματικά περιστατικά:
"Ο εγκαλών και ήδη παριστάμενος για την υποστήριξη της κατηγορίας Ν. Σ. του Γ. τέλεσε νόμιμο πολιτικό γάμο με την εκκαλούσα κατηγορουμένη Χ. Θ. του Α. (ήδη αναιρεσείουσα) στις 7-12-2011 στην Πρεσβεία της Ελλάδας στο Αμπού Ντάμπι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, όπου και αρχικά εγκαταστάθηκαν. Από το γάμο τους απέκτησαν δύο ανήλικες κόρες, την Μ., που γεννήθηκε στις …2012 και την Γ. - Α., που γεννήθηκε στις …2013. Η κατηγορουμένη μετοίκησε στη Θεσσαλονίκη το καλοκαίρι του έτους 2018, προκειμένου να συνδράμει τη μητέρα της που αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας και ο εγκαλών παρέμεινε στον Ντουμπάι και επισκεπτόταν τακτικά την οικογένειά του στη Θεσσαλονίκη. Ωστόσο η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων δεν εξελίχθηκε ομαλά και διασπάσθηκε οριστικά το καλοκαίρι του έτους 2019 πριν ο εγκαλών επιστρέψει μόνιμα στην Ελλάδα, έκτοτε δε οι ανήλικες κόρες των διαδίκων διέμεναν με την μητέρα τους, η οποία ασκούσε εν τοις πράγμασι την επιμέλειά τους, αρχικά στην πρώην οικογενειακή τους κατοικία επί της οδού ... και από την 1η-9-2020 στην κατοικία της επί της οδού ...
Κατά το σχολικό έτος 2020 - 2021 οι ανήλικες εγγράφηκαν και παρακολούθησαν μαθήματα στο 11° Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης επί της οδού ... Οι σχέσεις των διαδίκων παραμένουν εξαιρετικά τεταμένες και αποδομημένες επί πέντε και πλέον έτη με συνεχείς δικαστικές αντιδικίες και εντάσεις μεταξύ τους όσον αφορά τα ζητήματα της επιμέλειας και διατροφής των ανηλίκων τέκνων τους και της επικοινωνίας του εγκαλούντος με αυτά και με διαδοχική ανταλλαγή εξωδίκων δηλώσεων, αγωγών, ενδίκων βοηθημάτων και ενδίκων μέσων μεταξύ τους, στις οποίες διαλαμβάνονται εκατέρωθεν μειωτικές και προσβλητικές φράσεις και χαρακτηρισμοί, αντί να διασφαλίσουν ένα ελάχιστο και ανεκτό επίπεδο συνεννόησης, αλληλοκατανόησης και πραγματικής συνεργασίας μεταξύ τους, που θα ευνοήσει την ομαλή και απρόσκοπτη ανάπτυξη της προσωπικότητας των τέκνων τους.
Περαιτέρω με την από 2-12-2019 προσωρινή διαταγή του Προέδρου Υπηρεσίας ρυθμίσθηκε προσωρινά τα δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας του εγκαλούντα με τις ανήλικες κόρες του κάθε δεύτερο και τέταρτο Παρασκευοσαββατοκύριακο κάθε μήνα από ώρα 16:00 της Παρασκευής έως ώρα 20:00 της Κυριακής με παραλαβή των ανηλίκων από το σχολείο, άλλως από την κατοικία τους, όπου και θα τις παραδίδει. Ακολούθως με την υπ' αριθ. ...2020 προσωρινή διαταγή της Προέδρου Υπηρεσίας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων και επιδόθηκε νόμιμα στην κατηγορουμένη (βλ. την υπ' αριθ. ...2020 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου … με έδρα το Πρωτοδικείο … Ι. Μ.), μεταρρυθμίσθηκε η ανωτέρω προσωρινή διαταγή και ρυθμίσθηκε προσωρινά το δικαίωμα της προσωπικής του επικοινωνίας με τις ανήλικες κόρες τους, μεταξύ άλλων, κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη από τη λήξη των μαθημάτων τους στο σχολείο, όπου φοιτούν έως ώρα 21:00 και ορίσθηκε ότι ο ίδιος θα παραλαμβάνει τις κόρες τους από το σχολείο τους ή την κατοικία τους, όταν δεν έχουν σχολείο και θα τις επιστρέφει στον ίδιο τόπο μετά το πέρας της επικοινωνίας. Ωστόσο αποδείχθηκε ότι στη Θεσσαλονίκη στους κατωτέρω αναφερόμενους τόπους και χρόνους η κατηγορούμενη, ενεργώντας με πρόθεση, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, δεν συμμορφώθηκε με τους όρους επικοινωνίας του εγκαλούντα με τις κόρες τους, όπως αυτοί καθορίσθηκαν δυνάμει της ανωτέρω προσωρινής διαταγής, ειδικότερα δε:
α) στις 26-10-2020, ημέρα Δευτέρα και περί ώρα 13:10, μολονότι ο εγκαλών μετέβη στην κατοικία της επί της οδού ..., προκειμένου να παραλάβει τις ανήλικες κόρες τους, ώστε να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του μαζί τους κατά τα οριζόμενα στην προαναφερθείσα προσωρινή διαταγή, η ίδια αρνήθηκε με πρόθεση να παραδώσει σ' αυτόν τις κόρες τους, όπως όφειλε, με την πρόφαση ότι είναι κουρασμένες, γεγονός που δεν ίσχυε, καθόσον οι ανήλικες δεν είχαν σχολικές υποχρεώσεις την ανωτέρω ημερομηνία λόγω της αργίας του πολιούχου Αγίου Δημητρίου, με αποτέλεσμα ο εγκαλών να στερηθεί την άσκηση του νόμιμου δικαιώματος του για επικοινωνία με τις τελευταίες,
β) Στις 28-10-2020, ημέρα Τετάρτη και περί ώρα 13:15, ημέρα Εθνικής Αργίας, μολονότι ο εγκαλών μετέβη στην κατοικία της επί της οδού ..., προκειμένου να παραλάβει τις ανήλικες κόρες τους, ώστε να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του μαζί τους κατά τα οριζόμενα στην προαναφερθείσα προσωρινή διαταγή, η ίδια αρνήθηκε με πρόθεση να παραδώσει σ' αυτόν τις κόρες τους, όπως όφειλε, παραπέμποντας τον εγκαλούντα να επικοινωνήσει με τον δικηγόρο της σχετικά με τα ωράρια επικοινωνίας, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να στερηθεί την άσκηση του νόμιμου δικαιώματός του για επικοινωνία με τις ανήλικες,
γ) Στις 5-11-2020 ημέρα Πέμπτη και περί ώρα 13:10, μολονότι ο εγκαλών μετέβη έξωθεν του 11ου Δημοτικού Σχολείου, όπου φοιτούσαν οι ανήλικες κόρες τους επί της οδού ..., προκειμένου να τις παραλάβει, ώστε να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του μαζί τους κατά τα οριζόμενα στην προαναφερθείσα προσωρινή διαταγή, εμφανίσθηκε η κατηγορούμενη και ενεργώντας με πρόθεση, με φωνασκίες και χειρονομίες προσπάθησε να παραλάβει τις κόρες τους, δημιουργώντας επεισόδιο που διευθετήθηκε με την παρουσία της αστυνομίας (απορριπτομένου του ισχυρισμού της κατά την απολογία της ότι δεν βρισκόταν στο χώρο του σχολείου κατά τον ανωτέρω χρόνο ως αβάσιμου), με αποτέλεσμα ο εγκαλών να στερηθεί κατά μία (1) ώρα την άσκηση του νόμιμου δικαιώματός του για επικοινωνία με τις ανήλικες,
δ) Στις 16-11-2020 ημέρα Δευτέρα και περί ώρα 13:15 μολονότι ο εγκαλών μετέβη στην κατοικία της επί της Λεωφόρου ..., αρ. ..., προκειμένου να παραλάβει τις κόρες τους μετά το πέρας των σχολικών τους μαθημάτων, ώστε να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του μαζί τους κατά τα οριζόμενα στην προαναφερθείσα προσωρινή διαταγή, η κατηγορούμενη, ενεργώντας με πρόθεση, δεν απάντησε στο θυροτηλέφωνο ούτε στις κλήσεις του, ενώ στη συνέχεια του ζήτησε να τις παραλάβει περί ώρα 18:00 της ίδιας ημέρας, ισχυριζόμενη ανακριβώς ότι παρακολουθούσαν μαθήματα αγγλικών, με αποτέλεσμα ο εγκαλών να στερηθεί την άσκηση του νόμιμου δικαιώματός του για επικοινωνία με τις ανήλικες,
ε) Στις 30-11-2020 ημέρα Δευτέρα και περί ώρα 17:27 μολονότι ο εγκαλών μετέβη στην κατοικία της επί της Λεωφόρου ..., προκειμένου να παραλάβει τις κόρες τους μετά το πέρας των διαδικτυακών (λόγω πανδημίας) σχολικών τους μαθημάτων (διαδικτυακής τηλεκπαίδευσης) στις 17:20, ώστε να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του μαζί τους κατά τα οριζόμενα στην προαναφερθείσα προσωρινή διαταγή, η κατηγορούμενη, ενεργώντας με πρόθεση, αρχικά δεν ανταποκρίθηκε και στη συνέχεια κωλυσιεργούσε με αιτήματα προς τον ίδιο μέσω γραπτών μηνυμάτων του κινητού της τηλεφώνου, ο δε εγκαλών παρέλαβε τις ανήλικες περί ώρα 18:30 της ίδιας ημέρας κατόπιν άφιξης της αστυνομίας, με αποτέλεσμα να στερηθεί κατά μία (1) ώρα την άσκηση του νόμιμου δικαιώματός του για επικοινωνία με τις τελευταίες, στ) Στις 17-12-2020 ημέρα Πέμπτη και ώρα 17:25 μολονότι ο εγκαλών μετέβη στην κατοικία της επί της Λεωφόρου ... αρ. … , προκειμένου να παραλάβει τις κόρες του μετά το πέρας των διαδικτυακών (λόγω πανδημίας) σχολικών τους μαθημάτων (διαδικτυακής τηλεκπαίδευσης) στις 17:20, ώστε να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του μαζί τους κατά τα οριζόμενα στην προαναφερθείσα προσωρινή διαταγή, η κατηγορούμενη, ενεργώντας με πρόθεση, παρέδωσε σ' αυτόν τις ανήλικες περί ώρα 18:30 της ίδιας ημέρας, με αποτέλεσμα ο εγκαλών να στερηθεί κατά μία (1) ώρα την άσκηση του νόμιμου δικαιώματός του για επικοινωνία με τις τελευταίες.
Εξάλλου η κατηγορούμενη γνώριζε το περιεχόμενο της ανωτέρω προσωρινής διαταγής, η οποία είναι άμεσα εκτελεστή και κατά τις προαναφερόμενες ημέρες και ώρες δεν συμμορφώθηκε με πρόθεση με τους όρους της, με σκοπό να δυσχεράνει το δικαίωμα επικοινωνίας του εγκαλούντα με τις κόρες τους. Επομένως η κατηγορούμενη πρέπει να κηρυχθεί... ένοχη των ... μερικότερων πράξεων της ανωτέρω ...αξιόποινης πράξης που τελέσθηκαν στη Θεσσαλονίκη στις 26-10-2020, 28-10-2020, 5-11-2020, 16-11-2020, 30-11-2020 και 17-12-2020, αντίστοιχα, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό."
Στη συνέχεια, το παραπάνω Δικαστήριο της ουσίας, κήρυξε την αναιρεσείουσα ένοχη της αξιόποινης πράξης της παράβασης προσωρινής διαταγής κατ' εξακολούθηση και επέβαλε σ' αυτή ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ.2 α' του ΠΚ, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία, με το ακόλουθο διατακτικό :
"ΚΗΡΥΣΣΕΙ την εκκαλούσα-κατηγορούμενη (ήδη αναιρεσείουσα) ένοχη, ...του ότι: Στη Θεσσαλονίκη στους κατωτέρω αναφερόμενους τόπους και χρόνους, ενεργώντας με πρόθεση, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, δεν συμμορφώθηκε με προσωρινή διαταγή σχετική με την άσκηση δικαιώματος επικοινωνίας με τέκνο και συγκεκριμένα δεν συμμορφώθηκε με τους όρους επικοινωνίας του εγκαλούντα Ν. Σ. με τις κόρες τους, όπως αυτοί καθορίσθηκαν δυνάμει της υπ' αριθ. ...2020 προσωρινής διαταγής της Προέδρου Υπηρεσίας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία μεταρρυθμίσθηκε η προγενέστερη από 2-2-2019 προσωρινή διαταγή του Προέδρου Υπηρεσίας του ιδίου Δικαστηρίου και ρυθμίσθηκε προσωρινά το δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας του εγκαλούντα με τις ανήλικες κόρες του Μ. και Γ. - Α., μεταξύ άλλων, κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη από τη λήξη των μαθημάτων τους στο σχολείο όπου φοιτούν έως ώρα 21:00 και παράλληλα ορίσθηκε ότι ο ίδιος θα παραλαμβάνει τις κόρες του από το σχολείο τους ή την κατοικία τους, όταν δεν έχουν σχολείο και θα τις επιστρέφει στον ίδιο τόπο μετά το πέρας της επικοινωνίας.
Ειδικότερα: α) Στις 26-10-2020, ημέρα Δευτέρα και περί ώρα 13:10, μολονότι ο εγκαλών μετέβη στην κατοικία της επί της οδού ..., προκειμένου να παραλάβει τις ανήλικες κόρες τους, ώστε να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του μαζί τους κατά τα οριζόμενα στην προαναφερθείσα προσωρινή διαταγή, η ίδια αρνήθηκε με πρόθεση να παραδώσει σ' αυτόν τις κόρες τους, όπως όφειλε, με την πρόφαση ότι είναι κουρασμένες, γεγονός που δεν ίσχυε, καθόσον οι ανήλικες δεν είχαν σχολικές υποχρεώσεις την ίδια ημέρα λόγω της αργίας του πολιούχου Αγίου Δημητρίου, με αποτέλεσμα ο εγκαλών να στερηθεί την άσκηση του νόμιμου δικαιώματός του για επικοινωνία με τις τελευταίες. β) Στις 28-10-2020, ημέρα Τετάρτη και περί ώρα 13:15, ημέρα Εθνικής Αργίας, μολονότι ο εγκαλών μετέβη στην κατοικία της επί της οδού ..., προκειμένου να παραλάβει τις ανήλικες κόρες τους, ώστε να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του μαζί τους κατά τα οριζόμενα στην προαναφερθείσα προσωρινή διαταγή, η ίδια αρνήθηκε με πρόθεση να παραδώσει σ' αυτόν τις κόρες τους, όπως όφειλε, παραπέμποντας τον εγκαλούντα να επικοινωνήσει με τον δικηγόρο της σχετικά με τα ωράρια επικοινωνίας, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να στερηθεί την άσκηση του νόμιμου δικαιώματός του για επικοινωνία με τις ανήλικες.
γ) Στις 5-11-2.020 ημέρα Πέμπτη και περί ώρα 13:10, μολονότι ο εγκαλών μετέβη έξωθεν του 11ου Δημοτικού Σχολείου, όπου φοιτούσαν οι ανήλικες κόρες τους επί της οδού ..., προκειμένου να τις παραλάβει, ώστε να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του μαζί τους κατά τα οριζόμενα στην προαναφερθείσα προσωρινή διαταγή, εμφανίσθηκε η κατηγορούμενη και ενεργώντας με πρόθεση, με φωνασκίες και χειρονομίες προσπάθησε να παραλάβει τις κόρες τους, δημιουργώντας επεισόδιο που διευθετήθηκε με την παρουσία της αστυνομίας, με αποτέλεσμα ο εγκαλών να στερηθεί κατά μία (1) ώρα την άσκηση του νόμιμου δικαιώματός του για επικοινωνία με τις ανήλικες.
δ) Στις 16-11-2020 ημέρα Δευτέρα και περί ώρα 13:15 μολονότι ο εγκαλών μετέβη στην κατοικία της επί της Λεωφόρου ..., προκειμένου να παραλάβει τις κόρες τους μετά το πέρας των σχολικών τους μαθημάτων, ώστε να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του μαζί τους κατά τα οριζόμενα στην προαναφερθείσα προσωρινή διαταγή, η κατηγορούμενη, ενεργώντας με πρόθεση, δεν απάντησε στο θυροτηλέφωνο ούτε στις κλήσεις του, ενώ στη συνέχεια του ζήτησε να τις παραλάβει περί ώρα 18:00 της ίδιας ημέρας, ισχυριζόμενη ανακριβώς ότι παρακολουθούσαν μαθήματα αγγλικών, με αποτέλεσμα ο εγκαλών να στερηθεί την άσκηση του νόμιμου δικαιώματός του για επικοινωνία με τις ανήλικες.
ε) Στις 30-11,-2020 ημέρα Δευτέρα και περί ώρα 17:27 μολονότι ο εγκαλών μετέβη στην κατοικία της επί της Λεωφόρου ..., προκειμένου να παραλάβει τις κόρες τους μετά το πέρας των διαδικτυακών (λόγω πανδημίας) σχολικών τους μαθημάτων (διαδικτυακής τηλεκπαίδευσης) στις 17:20, ώστε να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του μαζί τους κατά τα οριζόμενα στην προαναφερθείσα προσωρινή διαταγή, η κατηγορούμενη, ενεργώντας με πρόθεση, αρχικά δεν ανταποκρίθηκε και στη συνέχεια κωλυσιεργούσε με αιτήματα προς τον ίδιο μέσω γραπτών μηνυμάτων του κινητού της τηλεφώνου, ο δε εγκαλών παρέλαβε τις ανήλικες περί ώρα 18:30 της ίδιας ημέρας κατόπιν άφιξης της αστυνομίας, με αποτέλεσμα να στερηθεί κατά μία (1) ώρα την άσκηση του νόμιμου δικαιώματός του για επικοινωνία με τις τελευταίες.
στ) Στις 17-12-2020 ημέρα Πέμπτη και ώρα 17:25 μολονότι ο εγκαλών μετέβη στην κατοικία της επί της Λεωφόρου ... αρ. … προκειμένου να παραλάβει τις κόρες του μετά το πέρας των διαδικτυακών (λόγω πανδημίας) σχολικών τους μαθημάτων (διαδικτυακής τηλεκπαίδευσης) στις 17:20, ώστε να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του μαζί τους κατά τα οριζόμενα στην προαναφερθείσα προσωρινή διαταγή, η κατηγορούμενη, ενεργώντας με πρόθεση, παρέδωσε σ' αυτόν τις ανήλικες περί ώρα 18:30 της ίδιας ημέρας, με αποτέλεσμα ο εγκαλών να στερηθεί κατά μία (1) ώρα την άσκηση του νόμιμου δικαιώματός του για επικοινωνία με τις τελευταίες".
Με τις παραδοχές αυτές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλο-συμπληρώνονται, η εν λόγω απόφαση περιέχει την επιβαλλόμενη, κατά τα άνω, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρονται σ` αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της παραβίασης προσωρινής διαταγής κατ' εξακολούθηση (άρθρο 169 Α ν.ΠΚ), για το οποίο καταδικάστηκε η αναιρεσείουσα, με παράθεση όλων των στοιχείων, που απαρτίζουν τη νομοτυπική μορφή του εγκλήματος τούτου, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν, καθώς και οι συλλογισμοί, με βάση τους οποίους το Δικαστήριο της ουσίας έκανε την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην προπαρατεθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη, την οποία ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, ως προς την αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος. Ακόμη, το Εφετείο δεν παραβίασε την ως άνω διάταξη ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου, με ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες και δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση. Ειδικότερα διαλαμβάνονται ο τρόπος, τόπος, χρόνος και οι λοιπές περιστάσεις τέλεσης του αδικήματος αυτού, ενώ αναφέρονται στην αιτιολογία της απόφασης όλα τα αποδεικτικά μέσα, κατά το είδος τους, από τα οποία το ανωτέρω Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που προεκτέθηκαν και κατέληξε στην καταδικαστική του κρίση, χωρίς να παρίσταται αναγκαία κατά νόμο η αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά.
Συγκεκριμένα στην προσβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνονται: α) ότι ο εγκαλών και ήδη παριστάμενος για την υποστήριξη της κατηγορίας Ν. Σ. του Γ. τέλεσε νόμιμο πολιτικό γάμο με την κατηγορουμένη Χ. Θ. του Α. (ήδη αναιρεσείουσα) στις …2011 και από το γάμο τους απέκτησαν δύο ανήλικες κόρες, την Μ., που γεννήθηκε στις …2012 και την Γ. - Α., που γεννήθηκε στις …2013, β) ότι η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων δεν εξελίχθηκε ομαλά και διασπάσθηκε οριστικά το καλοκαίρι του έτους 2019, έκτοτε δε οι ανήλικες κόρες των διαδίκων διέμεναν με την μητέρα τους, η οποία ασκούσε εν τοις πράγμασι την επιμέλειά τους, οι δε σχέσεις των διαδίκων ήταν εξαιρετικά τεταμένες με συνεχείς δικαστικές αντιδικίες και εντάσεις μεταξύ τους όσον αφορά τα ζητήματα της επιμέλειας, της διατροφής των ανηλίκων τέκνων τους και της επικοινωνίας του εγκαλούντος με αυτά, γ) ότι με την υπ' αριθ. ...2020 προσωρινή διαταγή της Προέδρου Υπηρεσίας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων και επιδόθηκε νόμιμα στην κατηγορουμένη μεταρρυθμίσθηκε προηγούμενη προσωρινή διαταγή αναφορικά με το δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας του εγκαλούντα με τις ανήλικες κόρες του και ορίσθηκαν επιπλέον ημέρες επικοινωνίας του μ' αυτές και δ) ότι η κατηγορούμενη, ενεργώντας με πρόθεση, δεν συμμορφώθηκε με τους όρους επικοινωνίας του εγκαλούντα με τις κόρες τους, όπως αυτοί καθορίσθηκαν δυνάμει της ανωτέρω προσωρινής διαταγής, με αποτέλεσμα ο εγκαλών να στερηθεί στις αναφερόμενες τρεις περιπτώσεις την άσκηση του νομίμου δικαιώματός του για επικοινωνία με τις ανήλικες κόρες του, ενώ σε άλλες τρεις περιπτώσεις στερήθηκε κατά μία ώρα την άσκηση του νομίμου δικαιώματός του για επικοινωνία μ' αυτές.
Η δε αιτίαση της αναιρεσείουσας, ότι εσφαλμένα το Εφετείο εφάρμοσε την ως άνω διάταξη ουσιαστικού δικαίου, καθόσον απαιτείται για την εκτέλεση της εν λόγω προσωρινής διαταγής, που ουσιαστικά αποτελεί απόφαση (ενόψει του ότι έλαβε αριθμό και αποτελεί μεταρρύθμιση προηγούμενης προσωρινής διαταγής), να προηγηθεί επίδοση επιταγής προς εκτέλεση, είναι αβάσιμη, σύμφωνα μ' όσα προαναφέρθηκαν στην νομική σκέψη, αφού, για την πλήρωση της αντικειμενικής και της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος της παραβίασης προσωρινής διαταγής ή δικαστικής απόφασης, που ρυθμίζει το δικαίωμα επικοινωνίας του γονέως με το ανήλικο τέκνο, δεν απαιτείται η παραβιαζόμενη αυτή απόφαση να διαλαμβάνει εξαναγκαστικά μέτρα (άρθρα 946, 947 του ΚΠολΔ) ή να έχει επισπευσθεί αναγκαστική εκτέλεσή της κατά τον ΚΠολΔ, ούτε απαιτείται τυπική επίδοση της απόφασης, αλλά αρκεί ο υπόχρεος προς συμμόρφωση να έλαβε με οποιονδήποτε τρόπο γνώση αυτής.
Επομένως, ορθά, με την προσβαλλόμενη απόφαση, απορρίφθηκε ο σχετικός ισχυρισμός του συνηγόρου της κατηγορουμένης - αναιρεσείουσας, με την παραδοχή ότι δεν απαιτείται για την εκτέλεση της εν λόγω προσωρινής διαταγής προηγούμενη επίδοση επιταγής προς εκτέλεση αυτής, αφού η αναιρεσείουσα έλαβε γνώση αυτής. Κατόπιν αυτών, οι λόγοι της αίτησης αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε` του ΚΠΔ, με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της εσφαλμένης εφαρμογής της ως άνω ουσιαστικής ποινικής διάταξης, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.
Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, κατ' άρθρο 578 παρ.1 του ΚΠΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 115 του Ν.5090/2024, σε συνδυασμό με το άρθρο 577 παρ. 2εδ. α' του ΚΠΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 114 του Ν.5090/2024 και ισχύουν από 1.5.2024, σύμφωνα με το άρθρο 138 παρ. 1 του ίδιου ως άνω Νόμου, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπ' αριθ....2025 αίτηση της Χ. Θ. του Α. για αναίρεση της υπ' αριθ. 8140/2024 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης (Β' βαθμού).
Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία ανέρχονται σε οκτακόσια (800) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 2025.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Ιανουαρίου 2026.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
1974 - 2026 © Τετράβιβλος. Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος. Όροι και Προϋποθέσεις