ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ (260 Α.Κ.) / ΣΥΜΒΑΣΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΧΡΕΟΥΣ ΕΞ ΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΑΙΤΙΑΣ. ΟΡΙΣΜΕΝΟ ΣΧΕΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ. ΤΥΠΟΣ ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΣΧΕΤΙΚΗΣ ΑΞΙΩΣΗΣ (247, 249 Α.Κ.) (Ειρ.Θεσσ. 791/2016)

Την απόφαση ευγενικά μας προσέφερε η δικηγόρος Θεσσαλονίκης Σταυρούλα Καπετάνου

Ειρ.Θεσσ. 791/2016 (Τακτική)

ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ (260 Α.Κ.) - Ενέργειες που συνιστούν αναγνώριση (εκτός βεβαίως από την ρητή τοιαύτη) είναι, μεταξύ των άλλων, η πληρωμή τόκων, η παροχή ασφαλείας της αξιώσεως, η μερική καταβολή και η μερική προσφορά του χρέους. Δεν εξετάζεται αν η ενέργεια του οφειλέτη έχει δικαιοπρακτικό χαρακτήρα, ούτε αν συνιστά συμβατική ή μονομερή αναγνώριση της αξιώσεως ή σύμβαση αναγνωρίσεως χρέους, κατά την έννοια του άρθρου 873 Α.Κ., ούτε απαιτείται η ενέργεια αυτή να υποβληθεί σε κάποιον τύπο ή να γίνει δεκτή από τον δανειστή. Συνεπώς, αρκεί κάθε εκδήλωση του υπόχρεου έναντι του δικαιούχου, αναγνωριστική του υποστατού της υποχρεώσεώς του είτε ρητή είτε σιωπηρά, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται πριν από την συμπλήρωση της παραγραφής, έναντι του δανειστού και όχι έναντι τρίτου προσώπου.

Η εναγομένη μετά την παραγραφή της επίδικης αξίωσης ήτοι στις 17.10.2012 ... αναγνώρισε εγγράφως το υπόλοιπο της οφειλής της ... Η αναγνώριση αυτή διακόπτει την παραγραφή της αξίωσης ο χρ όνος της οποίας επιμηκύνεται σε 20ετία. Επομένως μετά από τις συνεχείς προφορικές αναγνωρίσεις της οφειλής της εναγομένης καθώς και την από 17.12.2012 έγγραφη αναγνώριση αυτής η αξίωση της ενάγουσας δεν υπέκυψε σε παραγραφή.

ΣΥΜΒΑΣΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΧΡΕΟΥΣ ΕΞ ΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΑΙΤΙΑΣ. ΟΡΙΣΜΕΝΟ ΣΧΕΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ. ΤΥΠΟΣ ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΣΧΕΤΙΚΗΣ ΑΞΙΩΣΗΣ (247, 249 Α.Κ.) - Η σύμβαση με την οποία αναγνωρίζει κάποιος το χρέος που έχει από ορισμένη αιτία, δεν προβλέπεται ρητά από τον ΑΚ, ισχύει όμως διεπόμενη από το άρθρο 361 αυτού.
Η σύμβαση αυτή, η οποία διαφέρει από τη ρυθμιζόμενη από το άρθρο 873 ΑΚ αφηρημένη υπόσχεση ή αναγνώριση χρέους, καταρτίζεται σε αντίθεση με εκείνη κατ’ αρχήν άτυπα και ιδρύει νέα ενοχική σχέση που αποτελεί νέα αυτοτελή βάση υποχρεώσεως προς εκπλήρωση της παροχής, δηλαδή ενοχή αυτοτελή και ανεξάρτητη από την υποκείμενη αιτία (όταν αυτό θέλησαν οι συμβαλλόμενοι και δεν απέβλεψαν μόνο στην παροχή αποδεικτικού μέσου για την ύπαρξη του χρέους ή στην επιβεβαίωση μίας υπάρχουσας έννομης σχέσεως που διασφαλίζουν έτσι από ενδεχόμενα ελαττώματα), με συνέπεια αυτός που αναγνωρίζει την από ορισμένη αιτία οφειλή του να μη μπορεί πλέον να προτείνει τις ενστάσεις που είχε από την κύρια αιτία (ΑΠ 678/2010). Στην περίπτωση αυτή, για την πληρότητα της αγωγής, όσον αφορά την αιτία από την οποία προέρχεται το αναγνωρισθέν χρέος, αρκεί η παράθεση στο δικόγραφο αυτής όσων πραγματικών στοιχείων είναι αναγκαία για τον προσδιορισμό της αναγνωριζόμενης ενοχής, ώστε να μη γεννάται αμφιβολία γι’ αυτήν. Η παραπάνω αξίωση από αιτιώδη αναγνώριση χρέους υπόκειται στη συνήθη εικοσαετή παραγραφή.

Η εναγομένη μετά την παραγραφή της επίδικης αξίωσης ήτοι στις 17.10.2012 ... αναγνώρισε εγγράφως το υπόλοιπο της οφειλής της ... Η αναγνώριση αυτή διακόπτει την παραγραφή της αξίωσης ο χρόνος της οποίας επιμηκύνεται σε 20ετία. Επομένως μετά από τις συνεχείς προφορικές αναγνωρίσεις της οφειλής της εναγομένης καθώς και την από 17.12.2012 έγγραφη αναγνώριση αυτής η αξίωση της ενάγουσας δεν υπέκυψε σε παραγραφή.

ΕΝΝΟΙΑ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ 272 εδ. γ Α.Κ. - Σύμφωνα με το άρθρο 272 εδ. γ' ΑΚ, έγγραφη συμβατική αναγνώριση αξίωσης, που έχει παραγραφεί, είναι έγκυρη αν έγινε χωρίς γνώση της παραγραφής. Η έννοια της διατάξεως αυτής είναι ότι η εκπλήρωση πλέον της παροχής θα γίνει, με βάση την έγγραφη συμβατική αναγνώριση της αξιώσεως, έστω και χωρίς γνώση της παραγραφής, πολύ δε περισσότερο, αν έγινε με γνώση της παραγραφής και έστω μετά την τελεσίδικη, λόγω της παραγραφής, απόρριψη σχετικής αγωγής για την αξίωση που αναγνωρίσθηκε. Η συμβατική αναγνώριση αξιώσεως που έχει παραγραφεί από τον υπόχρεο είναι ισχυρή, αν έγινε χωρίς γνώση της παραγραφής. Αν έγινε με γνώση αυτής τότε υποδηλώνει βούληση παραίτησης από αυτήν.
Η εναγομένη μετά την παραγραφή της επίδικης αξίωσης ήτοι στις 17.10.2012 ... αναγνώρισε εγγράφως το υπόλοιπο της οφειλής της ... Η αναγνώριση αυτή διακόπτει την παραγραφή της αξίωσης ο χρόνος της οποίας επιμηκύνεται σε 20ετία. Επομένως μετά από τις συνεχείς προφορικές αναγνωρίσεις της οφειλής της εναγομένης καθώς και την από 17.12.2012 έγγραφη αναγνώριση αυτής η αξίωση της ενάγουσας δεν υπέκυψε σε παραγραφή.

ΣΥΜΒΑΣΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΧΡΕΟΥΣ ΕΞ ΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΑΙΤΙΑΣ. ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΠΕΡΙ ΚΗΡΥΞΕΩΣ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΕΓΙΝΕ ΕΝ ΜΕΡΕΙ ΔΕΚΤΟ ΛΟΓΩ ΜΑΚΡΟΥ ΧΡΟΝΙΚΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΟΦΙΛΗΣ (907, 908 Κ.Πολ.Δ) - Η εναγομένη μετά την παραγραφή της επίδικης αξίωσης ήτοι στις 17.10.2012 ... αναγνώρισε εγγράφως το υπόλοιπο της οφειλής της ... Η αναγνώριση αυτή διακόπτει την παραγραφή της αξίωσης ο χρόνος της οποίας επιμηκύνεται σε 20ετία. Επομένως μετά από τις συνεχείς προφορικές αναγνωρίσεις της οφειλής της εναγομένης καθώς και την από 17.12.2012 έγγραφη αναγνώριση αυτής η αξίωση της ενάγουσας δεν υπέκυψε σε παραγραφή.
Δεδομένου ότι αποδείχθηκε η ουσιαστική βασιμότητα της αγωγής πρέπει να γίνει δεκτή και να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσόν των 12133,70 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επόμενη ημέρα της επίδοσης της αγωγής και μέχρι εξοφλήσεως.

Το αίτημα περί κηρύξεως της απόφασης προσωρινώς εκτελεστής πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτό για το ήμισυ του επιδικασθέντος ποσού κυρίως λόγω της παρόδου μακρού χρονικού διαστήματος από την δημιουργία της οφειλής.

Τα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της εναγομένης λόγω της ήττας της (αρθ. 176 ΚΠολΔ).

ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

ΑΡΙΘΜΟΣ 791/2016

ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από την Ειρηνοδίκη Χρυσάνθη Χριστοφίδου που ορίσθηκε από χην Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Ειρηνοδικείου και το Γραμματέα Ευστράτιο Νικολακάκη .

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 24 Νοεμβρίου 2015, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ :

ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: Ομόρρυθμης Εταιρίας με την επωνυμία ....., την οποία εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος Σταυρούλα Καπετάνου (AM 5831).

ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: Κλινικής με την επωνυμία .... και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος Αναστασία Μπερμπέρη (AM 11118) .

Η ενάγουσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 31.7.2015 (αρ. εκθ. κατ.9209/2015) αγωγή της , που απευθύνεται προς το Δικαστήριο αυτό για όσους λόγους επικαλείται σ’ αυτή.

Κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το σχετικό πινάκιο στη σειρά της και κατά τη συζήτησή της στο ακροατήριο, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα ανέπτυξαν προφορικά στο ακροατήριο και όσα αναφέρονται στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν στο ακροατήριο.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 260 του Α.Κ., που ορίζει ότι "η παραγραφή διακόπτεται όταν ο υπόχρεος αναγνωρίσει την αξίωση με οποιονδήποτε τρόπο", συνάγεται ότι για τη διακοπή της παραγραφής αρκεί οποιαδήποτε ενέργεια ή συμπεριφορά του οφειλέτη έναντι του δανειστή από την οποία να προκύπτει σαφώς ότι αυτός (οφειλέτης), γνωρίζοντας την εναντίον του αξίωση του δικαιούχου, θεωρεί ότι αυτή υφίσταται, κατά το χρόνο της ενεργείας ή της συμπεριφοράς του, κατά τρόπο που να μη θεωρείται αναγκαία η έγερση της σχετικής αγωγής από τον δανειστή. Ενέργειες δε, που συνιστούν αναγνώριση (εκτός βεβαίως από την ρητή τοιαύτη) είναι, μεταξύ των άλλων, η πληρωμή τόκων, η παροχή ασφαλείας της αξιώσεως, η μερική καταβολή και η μερική προσφορά του χρέους. Δεν εξετάζεται αν η ενέργεια του οφειλέτη έχει δικαιοπρακτικό χαρακτήρα, ούτε αν συνιστά συμβατική ή μονομερή αναγνώριση της αξιώσεως ή σύμβαση αναγνωρίσεως χρέους, κατά την έννοια του άρθρου 873 Α.Κ., ούτε απαιτείται η ενέργεια αυτή να υποβληθεί σε κάποιον τύπο ή να γίνει δεκτή από τον δανειστή. Συνεπώς, αρκεί κάθε εκδήλωση του υπόχρεου έναντι του δικαιούχου, αναγνωριστική του υποστατού της υποχρεώσεώς του είτε ρητή είτε σιωπηρά, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται πριν από την συμπλήρωση της παραγραφής, έναντι του δανειστού και όχι έναντι τρίτου προσώπου (ΑΠ 997/2015 ΝΟΜΟΣ).

Εξ άλλου, η σύμβαση με την οποία αναγνωρίζει κάποιος το χρέος που έχει από ορισμένη αιτία, δεν προβλέπεται ρητά από τον ΑΚ, ισχύει όμως διεπόμενη από το άρθρο 361 αυτού, το οποίο παρέχει ελευθερία συνάψεως ποικίλου περιεχομένου συμβάσεων δεσμευτικών για τους συμβαλλόμενους, αρκεί το περιεχόμενό τους να μην προσκρούει σε απαγορευτικό νόμο ή στα χρηστά ήθη. Η σύμβαση αυτή, η οποία διαφέρει από τη ρυθμιζόμενη από το άρθρο 873 ΑΚ αφηρημένη υπόσχεση ή αναγνώριση χρέους, καταρτίζεται σε αντίθεση με εκείνη κατ’ αρχήν άτυπα και ιδρύει νέα ενοχική σχέση που αποτελεί νέα αυτοτελή βάση υποχρεώσεως προς εκπλήρωση της παροχής, δηλαδή ενοχή αυτοτελή και ανεξάρτητη από την υποκείμενη αιτία (όταν αυτό θέλησαν οι συμβαλλόμενοι και δεν απέβλεψαν μόνο στην παροχή αποδεικτικού μέσου για την ύπαρξη του χρέους ή στην επιβεβαίωση μίας υπάρχουσας έννομης σχέσεως που διασφαλίζουν έτσι από ενδεχόμενα ελαττώματα), με συνέπεια αυτός που αναγνωρίζει την από ορισμένη αιτία οφειλή του να μη μπορεί πλέον να προτείνει τις ενστάσεις που είχε από την κύρια αιτία (ΑΠ 678/2010). Στην περίπτωση αυτή, για την πληρότητα της αγωγής, όσον αφορά την αιτία από την οποία προέρχεται το αναγνωρισθέν χρέος, αρκεί η παράθεση στο δικόγραφο αυτής όσων πραγματικών στοιχείων είναι αναγκαία για τον προσδιορισμό της αναγνωριζόμενης ενοχής, ώστε να μη γεννάται αμφιβολία γι’ αυτήν (ΑΠ 1279/2012). Η παραπάνω αξίωση από αιτιώδη αναγνώριση χρέους υπόκειται στη συνήθη εικοσαετή παραγραφή (βλ. ΑΠ 11/2005 ΕλλΔνη 46.836, ΑΠ 843/2000 ΕλλΔνη 42.159, ΑΠ 595/1999 ΕλλΔνη 41.34).

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 272 εδ. γ' ΑΚ, έγγραφη συμβατική αναγνώριση αξίωσης, που έχει παραγραφεί, είναι έγκυρη αν έγινε χωρίς γνώση της παραγραφής. Η έννοια της διατάξεως αυτής είναι ότι η εκπλήρωση πλέον της παροχής θα γίνει, με βάση την έγγραφη συμβατική αναγνώριση της αξιώσεως, έστω και χωρίς γνώση της παραγραφής, πολύ δε περισσότερο, αν έγινε με γνώση της παραγραφής και έστω μετά την τελεσίδικη, λόγω της παραγραφής, απόρριψη σχετικής αγωγής για την αξίωση που αναγνωρίσθηκε (Μπαλής: Γεν. Αρχ. Εκδ. 8η παρ. 161, Σημαντήρας: Γεν. Αρχ., εκδ. 1980 σελ. 703, ΕΑ 9329/78 ΝοΒ 27.804). Η συμβατική αναγνώριση αξιώσεως που έχει παραγραφεϊ από τον υπόχρεο είναι ισχυρή, αν έγινε χωρίς γνώση της παραγραφής. Αν έγινε με γνώση αυτής τότε υποδηλώνει βούληση παραίτησης από αυτήν (ΕΑ 36/2012, 4754/2008, ΕΑ 888/2002, ΕφΘεσ 1861/1993, Βλ. σχετ. Τούση, Γενικαί Αρχαί, παρ. 172, σημ. 2, σελ. 774, Καυκά, Ενοχικό Δίκαιο, άρθρα 904-907, σελ. 650 και 654, Βαθρακοκοιλη, Αναλυτική Ερμηνεία Νομολογία Αστικού Κώδικα κάτω από το άρθρο 272 Εφ Δυτ. Μακ. 29/2014 Αρμ. 2015.439).

Στην προκειμένη περίπτωση με την υπό κρίση αγωγή η ενάγουσα εκθέτει ότι με διαδοχικές προφορικές και αυτοτελείς συμβάσεις πωλήσεως που συνήψε με την εναγομένη πώλησε και παρέδωσε σ’ αυτήν εμπορεύματα συνολικής αξίας 24245 ευρώ . Ότι η εναγομένη κατέβαλε από τη συνολική οφειλή της το ποσόν των 12111,36 ευρώ και οφείλει το υπόλοιπο ήτοι 12133,70 ευρώ. Ότι η εναγομένη συνεχώς αναγνώριζε το χρέος της και κατόπιν πρότεινε συμβιβαστικά να επιλύσουν τη διαφορά τους ενώ στις 30.3.2015 η ίδια (ενάγουσα) πρότεινε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τον τρόπο καταβολής πλην όμως η εναγομένη δεν ανταποκρίθηκε . Ζητεί, λοιπόν, να υποχρεωθεί η εναγομένη να της καταβάλει το ποσόν των 12133,70 ευρώ νομιμότοκα από 7.2.2007 και μέχρις εξοφλήσεως άλλως από την επίδοση της αγωγής και μέχρις εξοφλήσεως, να κηρυχθεί η εκδοθησόμενη απόφαση προσωρινά εκτελεστή και να καταδικασθεί η εναγομένη στη δικαστική της δαπάνη.

Με τέτοιο περιεχόμενο και αιτήματα η κρινόμενη αγωγή παραδεκτώς δεδομένου ότι έχει καταβληθεί το προσήκον τέλος δικαστικού ενσήμου μετά των νομίμων υπέρ τρίτων, προσαυξήσεων (βλ. υπ’ αριθ. 438993,438904,438905, 254748/2015 αγωγόσημα) και αρμοδίως καθ ύλην και κατά τόπον φέρεται στο παρόν Δικαστήριο κατά την τακτική διαδικασία και είναι νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθ. 513 επ, 345,346 ΑΚ και 907,908 παρ. 1 και 176 ΚΠολΔ.
Πρέπει, συνεπώς να εξετασθεί και από πλευράς ουσίας.

Η εναγομένη που παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου της αρνείται την ιστορική βάση της αγωγής και περαιτέρω προβάλλει την ένσταση της παραγραφής της αξίωσης της ενάγουσας καθόσον από τότε που συνήφθη η σύμβαση πωλήσεως ήτοι από το έτος 2006 μέχρι το χρόνο άσκησης της αγωγής 2015 έχει παρέλθει χρονικό διάστημα πλέον της πενταετίας . Ότι επιπλέον η ίδια ουδέποτε αναγνώρισε το χρέος η δε παραγραφή είχε συμπληρωθεί ήδη όταν απέστειλε την με αριθ. πρωτ. 238/17.10.2012 βεβαίωσή της . Οι ως άνω ισχυρισμοί αληθείς υποτιθέμενοι αποτελούν ένσταση που είναι νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 250 ΑΚ και πρέπει να ερευνηθεί και από πλευράς ουσίας.

Από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα απόδειξης που εξετάσθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασής του και τα έγγραφα που οι διάδικοι νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά :

Η ενάγουσα δραστηριοποιείται στο εμπόριο και διανομή ιατρικών ειδών και συγκεκριμένα αναλώσιμου υγειονομικού υλικού, μηχανημάτων και εξοπλισμού ιατρικής, νοσηλευτικής και θεραπευτικής χρήσης και στα πλαίσια της εμπορίας της πώλησε και παρέδωσε στην εναγομένη με διαδοχικές , προφορικές και αυτοτελείς συμβάσεις πωλήσεως εμπορεύματα εκδίδοντας παράλληλα τα υπ’ αριθ. 33/7.12.2006, 34/15.12.2006, 254/22.6.2007 και 346/1.10.2007 τιμολόγια πωλήσεως αξίας 12133,70 ευρώ, 8048,20 ευρώ, 2742,26 ευρώ και 1320,90 ευρώ αντίστοιχα και συνολικής αξίας 24265 ευρώ . Η εναγομένη εξόφλησε το ποσόν των 12111,36 ευρώ ήτοι την αξία των τριών τελευταίων τιμολογίων πωλήσεως και οφείλει την αξία του πρώτου εξ αυτών ήτοι 12133,70 ευρώ το οποίο αρνείται να καταβάλει. Μετά την πάροδο ικανού χρονικού διαστήματος η ενάγουσα απευθύνθηκε στην εναγομένη αιτούμενη την καταβολή του υπολοίπου τιμήματος πωλήσεως και αυτή δια των προστηθέντων υπαλλήλων της υπόσχονταν συνεχώς ότι θα εξοφλήσουν στο προσεχές μέλλον την οφειλή τους αναγνωρίζοντας αυτήν . Η εναγομένη μετά την παραγραφή της επίδικης αξίωσης ήτοι στις 17.10.2012 (αρ. πρωτ. 238/2012 έγγραφο) αναγνώρισε το υπόλοιπο της οφειλής της και σύμφωνα και με τα διαλαμβανόμενα στη μείζονα σκέψη η αναγνώριση αυτή διακόπτει την παραγραφή της αξίωσης ο χρόνος της οποίας επιμηκύνεται σε 20ετία.

Επομένως μετά από τις συνεχείς προφορικές αναγνωρίσεις της οφειλής της εναγομένης καθώς και την από 17.12.2012 έγγραφη αναγνώριση αυτής η αξίωση της ενάγουσας δεν υπέκυψε σε παραγραφή και ως εκ τούτου η σχετική προβληθείσα ένσταση πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Συνεπώς δεδομένου ότι αποδείχθηκε η ουσιαστική βασιμότητα της αγωγής πρέπει να γίνει δεκτή και να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσόν των 12133,70 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επόμενη ημέρα της επίδοσης της αγωγής και μέχρι εξοφλήσεως.

Το αίτημα περί κηρύξεως της απόφασης προσωρινώς εκτελεστής πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτό για το ήμισυ του επιδικασθέντος ποσού κυρίως λόγω της παρόδου μακρού χρονικού διαστήματος από την δημιουργία της οφειλής.

Τα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της εναγομένης λόγω της ήττας της (αρθ. 176 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ την αγωγή.

ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ την εναγομένη να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσόν των δώδεκα χιλιάδων εκατόν τριάντα τριών ευρώ και εβδομήντα λεπτών του ευρώ (12133,70) με το νόμιμο τόκο από την επόμενη ημέρα της επίδοσης της αγωγής και μέχρις εξοφλήσεως.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ την απόφαση προσωρινά εκτελεστή για το ήμισυ του επιδικασθέντος ποσού.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος της εναγομένης τα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας το ποσόν των οποίων ορίζει σε τριακόσια ενενήντα (390) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού στη Θεσσαλονίκη, στις 8 Φεβρουαρίου 2016, χωρίς να παραβρίσκονται διάδικοι ή οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους.

Η ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ