Α.Π. 1436/2022 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ ΩΣ ΕΚΠΡΟΘΕΣΜΗΣ – ΕΠΙΔΟΣΗ ΜΕ ΘΥΡΟΚΟΛΛΗΣΗ – ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΠΕΡΙ ΕΠΙΔΟΣΗΣ «ΩΣ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΔΙΑΜΟΝΗΣ» - ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΟ ΕΠΙΔΟΣΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΜΕΝΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ. Αναιρείται η πληττόμενη, καθόσον, αν και η επίδοση της προσβαλλομένης με την έφεση ερήμην πρωτοδίκου αποφάσεως είχε γίνει στον καταδικασθέντα κατηγορούμενο (αναιρεσείοντα) με θυροκόλληση στην δηλωθείσα από τον ίδιο κατά την κυρία ανάκριση διεύθυνση κατοικίας, στην απόφαση γίνεται αναφορά για επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης στον εκκαλούντα ως αγνώστου διαμονής, με το αναφερόμενο στην απόφαση αποδεικτικό επίδοσης του -χωρίς ονοματεπώνυμο-αστυφύλακα προς τον αρμόδιο γραμματέα της εισαγγελίας Πλημμελειοδικών, δηλαδή γίνεται αναφορά σε αποδεικτικό επίδοσης, που τόσο κατά τον χρόνο, όσο και κατά τον τρόπο επίδοσης, δεν έχει καμία σχέση με το επίδικο αποδεικτικό, με συνέπεια να ελλείπει από την ως άνω αιτιολογία η αναφορά του σχετικού αποδεικτικού επίδοσης της εκκαλουμένης απόφασης, στοιχείο κρίσιμο και απαραίτητο της. Αναιρεί 1563/2021 Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών (155 παρ. 1 & 2, 273 παρ. 1, 473 παρ. 1, 476 παρ. 1 και 2 ΚΠΔ).

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Βασδέκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Λεπενιώτη, Σοφία Οικονόμου, Κωστούλα Πρίγγουρη και Παρασκευή Τσούμαρη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 16 Σεπτεμβρίου 2022, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Περικλή Δράκου, (κωλυομένου του Εισαγγελέως) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Φ. Κ. του Γ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον δικηγόρο Γεώργιο Πανίτσα, ο οποίος διορίστηκε με την 657/2021 απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1563/2021 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αρ. 132/1.3.2022 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 238/2022.

Αφού άκουσε Τον Εισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως και τον διορισθέντα δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση, υπ` αρ.132/1-3-2022, αίτηση για αναίρεση της υπ` αρ. 1563/2021 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της, η υπ`αρ. 1344/2018 έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ'αρ, 2486/2016 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 473 παρ. 1,2 και 3 , 474 παρ. 1 και 4 ΚΠΔ). Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω.

Κατά την διάταξη του άρθρου 473 παρ.1 του Κ.ποιν.Δ., αν ο νόμος δεν ορίζει ειδικώς διαφορετικά, η προθεσμία ασκήσεως ένδικων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως, ενώ, αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της αποφάσεως.

Περαιτέρω, κατά την διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 και 2 του Κ.Ποιν.Δ., το ένδικο μέσο, δηλαδή και αυτό της εφέσεως, απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός άλλων περιπτώσεων και λόγω της εκπρόθεσμης ασκήσεώς του, κατά της σχετικής δε αποφάσεως επιτρέπεται μόνο αναίρεση για όλους τους λόγους, που αναφέρονται περιοριστικά στη διάταξη του άρθρου 510 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων και η παράνομη απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης. Παράνομη δε απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης, υπάρχει και στην περίπτωση που το δικαστήριο, δεν διαλαμβάνει καθόλου αιτιολογία ή διαλαμβάνει ελλιπή τοιαύτη, αναφορικά με την ορθότητα της κρίσης για το απαράδεκτο, στην οποία και περιορίζεται ο έλεγχος του Αρείου Πάγου.

Ειδικότερα, η απόφαση, με την οποία απορρίπτεται το ένδικο μέσο της έφεσης ως απαράδεκτο, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής του, για να έχει την απαιτούμενη, από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επίδοσης στον εκκαλούντα της προσβαλλόμενης με την έφεση απόφασης, αν απαγγέλθηκε απόντος τούτου και το χρόνο άσκησης της έφεσης καθώς και το αποδεικτικό, από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων εγκυρότητας του αποδεικτικού και της επίδοσης (Ολ.Α.Π. 4/1995 και 6/1994, ΑΠ 661/2018, ΑΠ 183/2016), εκτός εάν προβάλλεται με την έφεση λόγος ακυρότητας της επίδοσης ή ανώτερης βίας, από την οποία παρακωλύθηκε ο εκκαλών για την εντός της προθεσμίας του άρθρου 473 παρ. 1 ΚΠΔ άσκησή της, οπότε η αιτιολογία της απόφασης πρέπει να εκτείνεται και στην απορριπτική των ανωτέρω λόγων κρίση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, υπό την αυτονόητη προϋπόθεση όμως ότι ο σχετικός ισχυρισμός είχε προταθεί με σαφήνεια και πληρότητα (Ολ. ΑΠ 2/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επιτρεπτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας προς διερεύνηση της βασιμότητας ή μη προβαλλόμενων λόγων αναιρέσεως, ήτοι της παρανόμου απορρίψεως της εφέσεως του αναιρεσείοντος ως απαραδέκτου, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως και της σχετικής ακυρότητος που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, προκύπτουν τα ακόλουθα:

Με την πρωτοβάθμια με αριθμό 2486/18-4-2016 απόφαση του Α' Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών ο αναιρεσείων, καταδικάστηκε ερήμην, για διακίνηση (αγορά και κατοχή) ναρκωτικών ουσιών από κοινού σε ποινή καθείρξεως οκτώ (8) ετών και σε χρηματική ποινή δύο χιλιάδων (2.000) €. Αντίγραφο της καταδικαστικής αυτής αποφάσεως επιδόθηκε στις 10 Ιουνίου 2016 από τον αστυφύλακα του AT Καλλίπολης Τ. Α. στον καταδικασθέντα κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα με θυροκόλληση κατά τα άρθρα 155 παρ. 1 & 2 και 273 παρ. 1 του τότε ισχύοντος (προϊσχύσαντος) ΚΠΔ στην δηλωθείσα από τον ίδιο κατά την κυρία ανάκριση διεύθυνση κατοικίας, επί της οδού ... στον …., επειδή ο επιδόσας αστυνομικός δεν βρήκε εκεί αυτόν προσωπικώς, ούτε άλλο από τα αναφερόμενα στο άρθρο 155 παρ. 2 πρόσωπα και διαπίστωσε ότι είχε μεταβάλλει κατοικία χωρίς να το δηλώσει, όπως υποχρεούτο. Η επίδοση αυτή έγινε παρουσία του προσληφθέντος από τον επιδόσαντα αστυνομικό μάρτυρος και συντάχθηκε το προβλεπόμενο από την διάταξη του άρθρου 161 του Κ.Ποιν.Δ. αποδεικτικό επιδόσεως. Από την επισκόπηση του αποδεικτικού αυτού προκύπτει ότι αυτό φέρει όλα τα προβλεπόμενα από τον νόμο για την εγκυρότητά του στοιχεία, μεταξύ των οποίων και τα στοιχεία του παραστάντος κατά την ως άνω θυροκόλληση μάρτυρος που ήταν ο αστυφύλακας του ΑΤ Καλλίπολης Σ. Ν.

Συνακόλουθα η προβαλλόμενη με τον δεύτερο λόγο της κρινομένης αιτήσεως, πλημμέλεια της προσβαλλομένης απόφασης, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Β', για ακυρότητα της προπαρασκευαστικής του ακροατηρίου διαδικασίας, με την ειδικότερη αιτίαση ότι το ως άνω αποδεικτικό επιδόσεως δεν περιλαμβάνει τα στοιχεία του παραστάντος κατά την θυροκόλληση της αποφάσεως μάρτυρα, είναι αβάσιμος στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση. Κατά της ανωτέρω με αριθμό 2486/18-4-2016 καταδικαστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, ο κατηγορούμενος-αναιρεσείων, άσκησε την με αρ. 5997/2017 αίτηση ακυρώσεως της διαδικασίας κατ'άρθρο 435 του Κ.Π.Δ.,, η οποία απορρίφθηκε με την 3626/1-10-2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών. Ακολούθως, με δήλωσή του ενώπιον της διευθύντριας του καταστήματος κράτησης Κορυδαλλού, άσκησε έφεση στις 5-10-2018, για την οποία συντάχτηκε η με αρ. 1344/5-10-2018 έκθεση εφέσεως.

Όπως, προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλομένης απόφασης, το δικάσαν δικαστήριο κατέληξε στην απορριπτική περί του εκπροθέσμου της εφέσεως κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, δεχόμενο, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

"....στην προκειμένη περίπτωση με την υπ'αριθμ.2486/18-4-2016 απόφαση του Α' Μονομελούς Εφετείου Αθηνών καταδικάστηκε ο εκκαλών κατηγορούμενος σε ποινή καθείρξεως οκτώ ετών και χρηματική ποινή δύο χιλιάδων ευρώ για τις πράξεις της αγοράς και κατοχής ναρκωτικών ουσιών από κοινού. Η απόφαση αυτή, που εκδόθηκε με απόντα τον κατηγορούμενο, επιδόθηκε στον τελευταίο την 10-7-2016 ως αγνώστου διαμονής, κατά το άρθρο 157 παρ.1 και 2 του Κ.Π.Δ. σε συνδ. με 273 παρ.1γ ΚΠΔ(βλ. το από 10-7-2016 αποδεικτικό επιδόσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως σε κατηγορούμενο αγνώστου διαμονής, επίδοση που πραγματοποιήθηκε από τον αστυφύλακα του Α.Τ. Καλλίπολης στον αρμόδιο Γραμματέα της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Αθηνών). Κατά της αποφάσεως αυτής άσκησε ο κατηγορούμενος την με αριθμό 1344-881 και ημερομηνία 5/10/2018 κρινόμενη έφεση, μετά δηλαδή πάροδο δύο και πλέον ετών από την επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης.

Προκειμένου να δικαιολογήσει ο κατηγορούμενος το εκπρόθεσμο της εφέσεως, δεν επικαλείται στην έφεσή του συγκεκριμένους λόγους ούτε ακυρότητα της ως άνω επιδόσεως. Σε κάθε όμως περίπτωση, από τα πιο πάνω αποδεικτικά στοιχεία και τις εξηγήσεις του ιδίου του κατηγορουμένου δεν αποδείχτηκε ότι αυτός, κατά τον κρίσιμο χρόνο της επιδόσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως είχε διαμονή γνωστή σε συγκεκριμένο τόπο και διεύθυνση(βλ. νέα άρθρα 156 και 157 Κ.Π.Δ.). Προσέτι δε αποδείχτηκε ότι ο κατ/νος απολογούμενος , τόσο κατά την προανάκριση όσο και κατά την ανάκριση, στις 25/8/2012, δήλωσε διεύθυνση κατοικίας την οδό ..., όπου και αναζητήθηκε και δεν βρέθηκε.

Επομένως, σύμφωνα και με τα όσα προεκτέθηκαν, παραδεκτά επιδόθηκε η εκκαλουμένη απόφαση ως αγνώστου διαμονής, εφόσον δε ο εκκαλών άσκησε την κρινομένη έφεση μετά την πάροδο 10 ημερών από την επίδοση και συνεπώς εκπρόθεσμα, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη έφεση ως απαράδεκτη (αρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ) και να καταδικαστεί ο εκκαλών και στα νόμιμα έξοδα (αρθρο 578 παρ.1 του νέου Κ.Π.Δ.) ".

Ωστόσο, η άνω αιτιολογία που διέλαβε στο σκεπτικό το δικάσαν δικαστήριο, δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, αφού: αν και η επίδοση της προσβαλλομένης με την έφεση ερήμην πρωτοδίκου αποφάσεως με αρ.2486/18-4-2016, είχε γίνει, όπως προεκτέθηκε με το από 10 Ιουνίου 2016 αποδεικτικό επίδοσης του αστυφύλακα του AT Καλλίπολης Τ. Α. στον καταδικασθέντα κατηγορούμενο (αναιρεσείοντα) με θυροκόλληση κατά τα άρθρα 155 παρ. 1 & 2 και 273 παρ. 1 του τότε ισχύοντος (προϊσχύσαντος) ΚΠΔ στην δηλωθείσα από τον ίδιο κατά την κυρία ανάκριση διεύθυνση κατοικίας, επί της οδού ... στον …., στην προσβαλλομένη απόφαση γίνεται αναφορά, για επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης στον εκκαλούντα, ως αγνώστου διαμονής, με το αναφερόμενο στην απόφαση από 10-7-2016 αποδεικτικό επίδοσης του -χωρίς ονοματεπώνυμο-αστυφύλακα του ΑΤ Καλλίπολης προς τον αρμόδιο γραμματέα της εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Αθηνών, δηλαδή γίνεται αναφορά σε αποδεικτικό επίδοσης, που τόσο κατά τον χρόνο, όσο και κατά τον τρόπο επίδοσης, δεν έχει καμία σχέση με το επίδικο αποδεικτικό, με συνέπεια να ελλείπει από την ως άνω αιτιολογία η αναφορά του σχετικού αποδεικτικού επίδοσης της εκκαλουμένης απόφασης, στοιχείο κρίσιμο και απαραίτητο για την απόρριψη της εφέσεως λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της. Εξάλλου, δεν έλαβε υπόψη την απορριπτική της αίτησης ακύρωσης της διαδικασίας υπ' αριθ. 3626/1-10-2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.

Επομένως, ο πρώτος λόγος της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η` του ΚΠοινΔ, περί παρανόμου απορρίψεως της εφέσεως ως απαράδεκτης, είναι βάσιμος και πρέπει, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την αναιρεθείσα απόφαση, συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους, οι οποίοι είχαν δικάσει προηγουμένως (άρθρο 519 του ΚΠοινΔ), προκειμένου να κρίνει επί του παραδεκτού της έφεσης του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου (δεδομένου ότι ο Άρειος Πάγος δεν έχει τη δικαιοδοσία να κρίνει επί του παραδεκτού ή όχι αυτής) και, αναλόγως προς τη σχετική κρίση του, είτε να απορρίψει και πάλι την έφεση ως εκπρόθεσμη, είτε να την κρίνει παραδεκτή και να προχωρήσει στην εκδίκαση της υπόθεσης, οπότε αν συντρέχει περίπτωση παραγραφής να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την απόφαση με αριθμό 1563/2021 του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών. Και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους, που δίκασαν προηγουμένως.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Οκτωβρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2022.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ                 Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ