Α.Π. 844/2025 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΑΠΛΗΣ ΚΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΕΛΑΦΡΑΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΒΙΑΣ

Α.Π. 844/2025 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΑΠΛΗΣ ΚΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΕΛΑΦΡΑΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΒΙΑΣ (άρθρ. 308 παρ. 1 ΠΚ, άρθρ. 6 παρ. 1 Ν. 3500/2006)

ΝΟΜΙΚΟΣ ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΜΟΝΙΜΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ (άρθρ. 1 παρ. 2 εδ. γ' Ν. 3500/2006)

ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΕΙΔΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΕΡΙΣΤΑΤΩΜΕΝΗΣ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ (άρθρ. 93 παρ. 3 Συντ., άρθρ. 139 ΚΠΔ, άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ)

ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΩΣ ΛΟΓΟΣ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ (άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ)

ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΟΛΟΥ ΣΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ (άρθρ. 26 εδ. α', 27 παρ. 1 ΠΚ)

Ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης που καταδίκασε τον αναιρεσείοντα για ενδοοικογενειακή απλή σωματική βλάβη σε βάρος της μόνιμης συντρόφου του. Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι ο ορισμός της οικογένειας περιλαμβάνει και τους συγκατοικούντες συντρόφους. Κεντρικό ζήτημα αποτέλεσε η ορθή υπαγωγή των σωματικών κακώσεων (αιμάτωμα οφθαλμού) στην έννοια της απλής και όχι της εντελώς ελαφράς σωματικής βλάβης, καθόσον δεν κρίθηκαν επιπόλαιες. Κρίθηκε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είχε την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, καθώς προσδιόρισε με σαφήνεια τα αποδεικτικά μέσα, τον δόλο του δράστη και τα πραγματικά περιστατικά, χωρίς να απαιτείται η απόδειξη "συνεχούς συμπεριφοράς", η οποία προϋποτίθεται μόνο για την ελαφρά βλάβη.

Ν.Μ.

Αριθμός 844/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό, Λεωνίδα Χατζησταύρου, Παναγιώτη Λυμπερόπουλο και Ελένη Θεοδωρακοπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Απριλίου 2025, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Μπακέλα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Φ. Μ. του Δ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Κουδρόγλου, για αναίρεση της αποφάσεως 658/2024 του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης. Με υποστηρίζουσα την κατηγορία την Μ. Τ. του Ν., κάτοικο Θεσσαλονίκης, που δεν εμφανίστηκε.

Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9-9-2024 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 813/2024.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Η κρινόμενη από 9-9-2024 αίτηση για αναίρεση της υπ` αριθμ. 658/2024 απόφασης του δικάσαντος κατ` έφεση, Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, η οποία καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 19-7-2024 και με την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων σε ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών, ανασταλείσα για τρία έτη, για την αξιόποινη πράξη της ενδοοικογενειακής απλής σωματικής βλάβης, έχει ασκηθεί, με κατάθεση του δικογράφου ενώπιον του Γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, στις 9-9-2024, νομότυπα και εμπρόθεσμα. Περιέχει δε ορισμένους και παραδεκτούς λόγους αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ` και Ε' ΚΠοινΔ (έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης). Επομένως, είναι παραδεκτή (άρθρα 473 παρ. 3 και 4, 474 παρ. 1 και 2, 504 παρ. 1 ΚΠοινΔ) και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω, ερήμην της παρισταμένης για την υποστήριξη της κατηγορίας Μ. Τ. , η οποία όπως προκύπτει από το από 27-9-2024 αποδεικτικό επιδόσεως του Αρχιφύλακα του ΑΤ Ευκαρπίας Γ. Μ. και το από 8-10-2024 αποδεικτικό επίδοσης της Δικαστικής Επιμελήτριας της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης Δ. Κ. στην αντίκλητο δικηγόρο της Α. Χ., κλήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα για να παραστεί δια συνηγόρου στο ακροατήριο αυτού του Δικαστηρίου, κατά τη δικάσιμο 11-2-2025, οπότε η εκδίκαση της ως άνω αίτησης αναίρεσης αναβλήθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (βλ. υπ' αριθ. 280/2025 αναβλητική απόφαση του Αρείου Πάγου).

2. Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του Ν. 3500/2006, "Για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας και άλλες διατάξεις", θεωρείται ενδοοικογενειακή βία η τέλεση αξιόποινης πράξης σε βάρος μέλους της οικογένειας, σύμφωνα με τα άρθρα 6, 7, 8 και 9 του παρόντος και τα άρθρα 299 και 311 του ΠΚ. Κατά την παρ. 2 εδ. α` του ίδιου άρθρου 1 του Ν. 3500/2006, όπως ίσχυε κατά το χρόνο που ο κατηγορούμενος φέρεται ότι τέλεσε την ένδικη πράξη, οικογένεια θεωρείται η κοινότητα που αποτελείται από συζύγους ή γονείς και συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας και τα εξ υιοθεσίας τέκνα τους, ενώ κατά το εδ. γ' της ίδιας διάταξης , οι διατάξεις του ανωτέρω νόμου εφαρμόζονται και στην μόνιμη σύντροφο του άνδρα ή στον μόνιμο σύντροφο της γυναίκας και στα τέκνα, κοινά ή ενός εξ αυτών, εφόσον τα πρόσωπα αυτά συνοικούν, ως και στους τέως συζύγους. Κατά την παρ. 3 εδ. α της ίδιας διάταξης, θύμα ενδοοικογενειακής βίας θεωρείται κάθε πρόσωπο της προηγουμένης παραγράφου, σε βάρος του οποίου τελείται αξιόποινη πράξη κατά τα άρθρα 6, 7, 8 και 9 του παρόντος. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 6 παρ. 1 του ίδιου νόμου, "το μέλος της οικογένειας, το οποίο προκαλεί σε άλλο μέλος αυτής σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του, υπό την έννοια του εδαφίου α` της παρ. 1 του άρθρου 308 του Ποινικού Κώδικα, ή με συνεχή συμπεριφορά προξενεί εντελώς ελαφρά κάκωση ή βλάβη της υγείας του, με την έννοια του εδαφίου β` της παραπάνω διάταξης, τιμωρείται με φυλάκιση, τουλάχιστον, ενός έτους".

Έτσι, ποινικοποιείται η ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη, με την έννοια της πρόκλησης από μέλος της οικογένειας σε άλλο μέλος αυτής σωματικής κάκωσης ή βλάβης της υγείας, ή εντελώς ελαφράς σωματικής κάκωσης ή βλάβης της υγείας μετά από συνεχή συμπεριφορά. Η ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη διακρίνεται από την απλή σωματική βλάβη του άρθρου 308 του ΠΚ, ως προς το ότι στοιχεία της πρώτης είναι η τέλεσή της εντός του οικογενειακού περιβάλλοντος και για το λόγο αυτό τιμωρείται αυστηρότερα (ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους).

Με τη διάταξη αυτή αντιμετωπίζονται οι μορφές ενδοοικογενειακών σωματικών κακώσεων και προσλαμβάνουν τον χαρακτήρα ιδιώνυμου εγκλήματος, όταν δράστες και παθόντες είναι μέλη της ίδιας οικογένειας, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 1 παρ. 2 του ως άνω Νόμου. Εξάλλου, από τις διατάξεις του άρθρου 308 παρ. 1 ΠΚ, που ορίζει" Όποιος προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο έτη ή χρηματική ποινή. Αν η κάκωση ή βλάβη της υγείας που προξένησε είναι εντελώς ελαφρά, τιμωρείται με παροχή κοινωφελούς εργασίας", προκύπτει ότι το έγκλημα της σωματικής βλάβης διαβαθμίζεται αναλόγως της σπουδαιότητας αυτής σε απλή ή εντελώς ελαφρά, η οποία, χωρίς να είναι εντελώς επουσιώδης, έχει επιπόλαιες συνέπειες. Η σχετική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας πρέπει να είναι αιτιολογημένη λόγω της διαφοροποίησης των προβλεπόμενων ποινών. Ειδικότερα, στην περίπτωση που πρόκειται για ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη, ο χαρακτηρισμός της ως απλής ή εντελώς ελαφράς είναι αναγκαίος και η σχετική κρίση πρέπει να αιτιολογείται, αφού, κατά την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 του Ν. 3500/2006, αν η σωματική κάκωση είναι εντελώς ελαφρά για τη θεμελίωση άδικης πράξης απαιτείται συνεχής συμπεριφορά.

Η σχετική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος δεν αρκείται στις αφηρημένες εκφράσεις της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά εκτιμά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να αποφανθεί για κάθε συγκεκριμένη περίπτωση για το είδος της σωματικής βλάβης που προξενήθηκε (ΑΠ 643/2023, ΑΠ 1/2022). Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ`ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ` αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο, που την εξέδωσε, συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού προς το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο.

Ως προς τα αποδεικτικά μέσα, που ελήφθησαν υπόψη από το δικαστήριο για την καταδικαστική του κρίση, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ` είδος προσδιορισμός τους, χωρίς να απαιτείται και αναλυτική παράθεση τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα χωριστά, πρέπει όμως να προκύπτει, ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο μερικά από αυτά. Ακόμη δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσεως. Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολογήσεως γιατί δεν εξαίρονται τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (ΑΠ 564/2019). Περαιτέρω, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε` ΚΠΔ και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το Δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει, όταν το Δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόστηκε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε` ΚΠΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παράβαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. 3. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης υπ` αριθ. 658/2024 απόφασής του, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ` είδος σ` αυτήν, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: ''.....αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος στην Ευκαρπία Θεσσαλονίκης, επί της οδού ..., την 28-04-2018 και περί ώρα 18:00, ως μέλος οικογένειας προξένησε σε άλλο μέλος αυτής σωματική κάκωση, υπό την έννοια του εδαφίου α' της παραγράφου 1 του άρθρου 308 του Ποινικού Κώδικα, στην δε, έννοια της οικογένειας συμπεριλαμβάνονται και οι μόνιμοι σύντροφοι.

Συγκεκριμένα, στον ως άνω τόπο και χρόνο, όταν η μόνιμη σύντροφός του και εγκαλούσα, Τ. Μ. του Ν., με την οποία συγκατοικούσαν ήδη από τριμήνου, του ανακοίνωσε ότι επιθυμεί τη διακοπή της σχέσης τους, επιτέθηκε με πρόθεση σε βάρος της ρίχνοντάς την επανειλημμένως στο έδαφος, ενώ παράλληλα εκσφενδόνισε εναντίον της ένα κινητό, με αποτέλεσμα να της προκληθεί περιοφθαλμικό αιμάτωμα με εξοίδηση της αριστερής οφθαλμικής χώρας, εκχυμωτική εξοίδηση αριστερής κροταφικής χώρας και κυκλική εκχύμωση, χροιάς ερυθρομελαίνης, διαμέτρου 2 εκατοστών περίπου στην έξω επιφάνεια του δεξιού μηρού, ήτοι σωματικές κακώσεις υπό την έννοια του εδαφίου α' της παραγράφου 1 του άρθρου 308 του Ποινικού Κώδικα. Ο κατηγορούμενος δεν αρνήθηκε ότι υπήρξε μεταξύ αυτού και της εγκαλούσας συντρόφου του ένα επεισόδιο, πλην όμως ισχυρίσθηκε ότι δεν είχε πρόθεση να της προκαλέσει τις σωματικές κακώσεις που αναφέρονται στο διατακτικό της εκκαλουμένης, καθόσον, δεν γνώριζε ότι στη ζακέτα που πέταξε προς το μέρος της υπήρχε το κινητό της και ότι σε κάθε περίπτωση οι προκληθείσες σε βάρος της σωματικές κακώσεις ήταν εντελώς ελαφρές.

Ωστόσο, το Δικαστήριο στην κρίση του περί του ότι έλαβε χώρα εκ μέρους του κατηγορουμένου η προεκτεθείσα βίαιη συμπεριφορά σε βάρος της εγκαλούσας και ότι ο κατηγορούμενος με πρόθεση της προκάλεσε τις προαναφερθείσες σωματικές βλάβες οδηγείται από όσα κατέθεσε η ίδια η εγκαλούσα εξεταζόμενη στο ακροατήριο τόσον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, όσον και ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ενώ με βάση το περιεχόμενο της αναγνωσθείσας ιατροδικαστικής έκθεσης οι προκληθείσες σ'αυτή σωματικές βλάβες λόγω του είδους τους [περιοφθαλμικό αιμάτωμα με εξοίδηση της αριστερής οφθαλμικής χώρας εκχυμωτική εξοίδηση αριστερής κροταφικής χώρας και κυκλική εκχύμωση, χροιάς ερυθρομελαίνης, διαμέτρου 2 εκατοστών περίπου στην έξω επιφάνεια του δεξιού μηρού] δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ως "ελαφρές", αλλά συνιστούν απλή σωματική βλάβη και συνεπώς δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής η ευμενέστερη κατά το προϊσχύσαν δίκαιο διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1 εδ. β' ΠΚ, η οποία προϋποθέτει την πρόκληση ελαφρών σωματικών κακώσεων και να απαλλαγεί ο κατηγορούμενος της σχετικής κατηγορίας. Με τα δεδομένα αυτά στοιχειοθετείται στο πρόσωπο του κατηγορουμένου η αποδιδόμενη σ' αυτόν πράξη της ενδοοικογενειακής απλής σωματικής βλάβης, γι'αυτό και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της πράξης αυτής''.

Στη συνέχεια, το παραπάνω Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε τον κατηγορούμενο, ήδη αναιρεσείοντα, ένοχο της αξιόποινης πράξης της ενδοοικογενειακής απλής σωματικής βλάβης, με την αναγνώριση της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2ε' του ΠΚ, για την οποία του επέβαλε ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών, με τριετή αναστολή, με το ακόλουθο διατακτικό: ''ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον κατηγορούμενο ένοχο του ότι: στην Ευκαρπία Θεσσαλονίκης, επί της οδού ..., την 28-04-2018 και περί ώρα 18:00, ως μέλος οικογένειας προξένησε σε άλλο μέλος αυτής σωματική κάκωση, υπό την έννοια του εδαφίου α' της παραγράφου 1 του άρθρου 308 του Ποινικού Κώδικα, στην δε, έννοια της οικογένειας συμπεριλαμβάνονται και οι μόνιμοι σύντροφοι. Συγκεκριμένα, στον ως άνω τόπο και χρόνο, όταν η μόνιμη σύντροφος του και εγκαλούσα, Τ. Μ. του Ν., με την οποία συγκατοικούσαν ήδη από τριμήνου, του ανακοίνωσε ότι επιθυμεί τη διακοπή της σχέσης τους, επιτέθηκε με πρόθεση σε βάρος της ρίχνοντάς την επανειλημμένως στο έδαφος, ενώ παράλληλα εκσφενδόνισε εναντίον της ένα κινητό, με αποτέλεσμα να της προκληθεί περιοφθαλμικό αιμάτωμα με εξοίδηση της αριστερής οφθαλμικής χώρας, εκχυμωτική εξοίδηση αριστερής κροταφικής χώρας και κυκλική εκχύμωση, χροιάς ερυθρομελαίνης, διαμέτρου 2 εκατοστών περίπου στην έξω επιφάνεια του δεξιού μηρού, ήτοι σωματικές κακώσεις υπό την έννοια του εδαφίου α' της παραγράφου 1 του άρθρου 308 του Ποινικού Κώδικα ''.

Με τις παραδοχές αυτές οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, η εν λόγω απόφαση περιέχει την επιβαλλόμενη κατά τα άνω, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ως προς την ενοχή του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος, αφού αναφέρονται σ` αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της ενδοοικογενειακής απλής σωματικής βλάβης, για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, με παράθεση όλων των στοιχείων, που απαρτίζουν τη νομοτυπική μορφή του εγκλήματος αυτού, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν, καθώς και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους το δικαστήριο της ουσίας έκανε την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις προπαραταθείσες διατάξεις των άρθρων 1, 12, 14 παρ. 1, 16, 17, 18β' , 26 εδ. α` , 27 παρ. 1, 51, 53, 79, 308 παρ. 1 εδ. α` ΠΚ και 1 παρ. 2γ' , 6 παρ. 1 του Ν. 3500/2006, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, δηλαδή με ασαφείς, ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες και έτσι δεν στέρησε την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα προσδιορίζονται με πληρότητα και ακρίβεια ο τόπος, χρόνος, τρόπος και λοιπές περιστάσεις τέλεσης του ως άνω εγκλήματος και δη η σχέση του κατηγορουμένου με την παθούσα (μόνιμοι σύντροφοι), το είδος και η βαρύτητα της σωματικής κάκωσης, το πληγέν σημείο του προσώπου και σώματος της παθούσας καθώς και ο δόλος του κατηγορουμένου, που περιλαμβάνει, παρά τις αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, τη γνώση και θέληση πρόκλησης της ως άνω σωματικής κάκωσης και ο οποίος (δόλος) εξυπακούεται ότι υπάρχει από την εκ μέρους του πραγμάτωση των πραγματικών περιστατικών που απαρτίζουν την αντικειμενική υπόσταση της εν λόγω αξιόποινης πράξης.

Σε σχέση δε με τις επιμέρους αιτιάσεις του αναιρεσείοντος α) με τις αναιρετικές ανέλεγκτες παραδοχές του Δικαστηρίου της ουσίας ότι η παθούσα υπέστη α) περιοφθαλμικό αιμάτωμα με εξοίδηση της αριστερής οφθαλμικής χώρας και β) εκχυμωτική εξοίδηση αριστερής κροταφικής χώρας και κυκλική εκχύμωση, χροιάς ερυθρομελαίνης, διαμέτρου 2 εκατοστών περίπου στην έξω επιφάνεια του δεξιού μηρού, με πλήρη και πειστική αιτιολογία αξιολόγησε ότι η επενεχθείσα ως άνω σωματική βλάβη συγκροτεί την έννοια της απλής και όχι της εντελώς ελαφράς σωματικής βλάβης, καθόσον οι ανωτέρω συνέπειες αυτής κυρίως στο ευαίσθητο όργανο του οφθαλμού δεν μπορούν να θεωρηθούν επουσιώδεις και επιπόλαιες και ως εκ τούτου το Δικαστήριο της ουσίας ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 6 παρ. 1 του Ν. 3500/2006 σε συνδυασμό με το άρθρο 308 παρ. 1 εδ. α` του ΠΚ, αποκρούοντας με αιτιολογημένη επάρκεια τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος ότι οι προκληθείσες σε βάρος της παθούσας σωματικές κακώσεις ήταν εντελώς ελαφρές και β) από τον κατ` είδος προσδιορισμό των ληφθέντων υπόψη αποδεικτικών μέσων, στο προοίμιο του σκεπτικού του, αλλά και από το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει αναμφίβολα ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, προτού καταλήξει στην καταδικαστική για τον αναιρεσείοντα κρίση του, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε τόσο το περιεχόμενο της ανωμοτί καταθέσεως της παθούσας, όσο και τα προσκομισθέντα ιατρικά έγγραφα, αποδεικτικά μέσα για τα οποία έκανε ιδιαίτερη μνεία και στο σκεπτικό του προβαίνοντας μάλιστα και στην συγκριτική στάθμιση και αξιολογική συσχέτιση αυτών, αιτιολογώντας πλήρως την πρόθεση του αναιρεσείοντος να προκαλέσει στην παθούσα τις σωματικές κακώσεις που αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης .

Οι λοιπές αιτιάσεις αναφέρονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και δεν συνιστούν παραδεκτό λόγο αναίρεσης καθόσον με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας πλήττουν την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας . Κατόπιν αυτών, οι δύο λόγοι αναίρεσης εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ` και Ε` του ΚΠΔ, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την ενοχή του αναιρεσείοντος και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων των άρθρων 6 παρ. 1 του ν. 3500/2006 και 308 παρ. 1 εδ. α` ΠΚ, είναι αβάσιμοι.

Μετά από αυτά και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο της η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας σε βάρος του (άρθρο 578 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει την από 9-9-2024 αίτηση του Φ. Μ. του Δ., για αναίρεση της υπ` αριθμό 658/2024 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης . -

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε οκτακόσια (800) ευρώ .

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαΐου 2025.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Ιουνίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ   Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Και τούτης αποχωρήσασας από την υπηρεσία ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης